Νταλίκες, καρό πουκάμισα, μπύρες, γκόμενες και Southern Rock κυρίες και κύριοι. Συναντήσαμε τους Soundtruck και κάναμε μια απολαυστική συνέντευξη μιλώντας για το Southern Rock, την πορεία τους μέχρι σήμερα και τα μελλοντικά τους πλάνα Τι ρόλο έπαιξε στη πορεία τους ο George Marino ; και πώς είναι να ανοίγεις μια συναυλία για τους Lynyrd Skynyrd; Αυτά και άλλα πολλά με άρωμα Νότου !

Η.Μ.: Ποια ήταν η ανάγκη που σας οδήγησε να γίνετε από ένα συγκρότημα διασκευών, ένα συγκρότημα που δισκογραφεί δικά του πράγματα;
Βασίλης: Η ανάγκη να γράψεις δική σου μουσική. Αυτό έρχεται με τον καιρό. Κάποια στιγμή φτάνεις σε ένα σημείο που βαριέσαι να παίζεις κομμάτια άλλων.

Η.Μ.: Το ήξερες από την αρχή αυτό;
Βασίλης: Ναι. Ξεκινήσαμε καθαρά στο παρεΐστικο. Είμασταν φίλοι από πριν, αλλά δεν είχε τύχει ποτέ να παίξουμε μαζί. Ξεκινήσαμε για την πλάκα μας, να παίζουμε, να κάνουμε τις συναυλίες μας, δεν είχαμε βλέψεις για κάτι παραπάνω. Αλλά στην πορεία που είδαμε ότι δέσαμε, το ένα live έφερε το άλλο, πήγαμε κι εκτός Αθήνας, εκεί αρχίσαμε να το σκεφτόμαστε και πιο σοβαρά να αρχίσουμε να βγάζουμε κάτι δικό μας. Και ξέρεις, αν δεν το έχεις ξανακάνει με τα συγκεκριμένα άτομα, γιατί στο παρελθόν στις μπάντες που ήταν ο καθένας είχαμε δισκογραφήσει, δεν ξέρεις αν θα πετύχει. Κι έτσι το ξεκινήσαμε.

Η.Μ.: Η ανάγκη δηλαδή πότε σας προέκυψε; Λίγο πριν το δίσκο;
Βασίλης: Ο πρώτος δίσκος βγήκε το 2012. Αλλά είχαμε αρχίσει να το δουλεύουμε από το 2010.

Η.Μ.: Πέρα από το ότι η Ελλάδα είναι το νοτιότερο σημείο στην Ευρώπη, ποια είναι η ιδέα σας για να παίξετε southern hard rock; Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;
Βασίλης: Έχει ξεκινήσει επειδή γουστάρουμε νταλίκες, φορτηγά, μπύρες, γκόμενες, κτλ. Ήταν καθαρά η φάση Dukes of Hazzard και Daisy Duke. Ουσιαστικά όλοι, ακόμα κι όσοι ήταν παλιότερα στη μπάντα, ακούγαμε διαφορετικά είδη. Για παράδειγμα, ο Νίκος ο τραγουδιστής ακούει φοβερά power, αμερικάνικο, heavy. O Δημήτρης ο μπασίστας είναι κουκουρούκου, δηλαδή φάση rock n' roll, surf κτλ. Εγώ Black Label, Pantera κτλ. Ο ένας από τα άλλα δύο παιδιά ήταν πιο classic rock, ο άλλος πιο hard rock. To θέμα είναι ότι όλοι γουστάραμε τη φιλοσοφία και την αισθητική που έβγαζαν τα southern rock κομμάτια. Εμείς το southern rock το συνδέαμε με Lynyrd Skynyrd, ZZ Top και λίγο Allman Brothers και εκεί πατήσαμε.

Η.Μ.: Ταιριάζει στην Ελλάδα το είδος αυτό πιστεύεις;
Βασίλης: Εγώ πιστεύω ότι ταιριάζει ειδικά αυτή η μουσική, γιατί δεν είναι εξειδικευμένη. Δηλαδή η μουσική του southern δεν απευθύνεται στον μουσικό. Εμένα δεν με νοιάζει αν από κάτω είναι 15 μουσικοί και κοιτάζουν αν θα πατήσει ο ντράμερ και αν ο κιθαρίστας θα σολάρει. Η μουσική απευθύνεται στον κόσμο για να περάσει καλά, να πιει τη μπύρα του, να δει ένα ωραίο show, να έχει ωραίο ήχο, να έχει ωραία φώτα, είναι πιο old school αισθητική. Πας να δεις κάτι που είναι όμορφο και φεύγοντας από εκεί να πεις ότι πέρασες ωραία. Αυτή είναι η φιλοσοφία, όχι ότι παίζουμε καρφωμένοι τύπου Dream Theater ας πούμε.

Η.Μ.: Ακούς καθόλου τέτοια progressive μουσική;
Βασίλης: Ακούω. Παλιότερα βέβαια άκουγα πολύ περισσότερο, όχι όμως φανατικά. Γενικά ακούω πάρα πολλά είδη. Και country ακούω για παράδειγμα. Μ'αρέσει οτιδήποτε έχει μελωδία.

Η.Μ.: Πώς είναι ν'ανοίγει η συναυλία και να είσαι στη σκηνή;
Βασίλης: Γαμώ. Το συναίσθημα είναι σούπερ.

Η.Μ.: Πώς έγινε η επαφή για τη συμμετοχή;
Βασίλης: Είχαμε στείλει στην εταιρεία βιογραφικό και τους είπαμε ότι θέλουμε να παίξουμε με τους Skynyrd. Κι επειδή αυτές οι φάσεις γίνονται λίγο περίεργα κι επειδή εμείς δεν είχαμε «μπάρμπα στην Κορώνη», δεν το περιμέναμε ποτέ ότι θα γίνει. Παίξαμε πρώτη μπάντα, μετά έπαιξαν οι Potergeist και μετά βγήκαν οι Skynyrd.

Η.Μ.: Φοβήθηκες καθόλου να παίξεις με τους γνήσιους;
Βασίλης: Δεν φοβήθηκα τον ανταγωνισμό. Φοβήθηκα τον κόσμο, γιατί δεν ήξερα εάν θα είναι αποδεκτό αυτό που παίζουμε εμείς. Εμείς το κάναμε, γιατί έλεγε κάτι για εμάς. Θα πει όμως στον κόσμο; Κι όσο βλέπαμε ότι είχε κόσμο την ώρα που βγήκαμε και αφού πέρασε το πρώτο τραγούδι, το δεύτερο τραγούδι και πλέον είδαμε ότι ο κόσμος ζεστάθηκε, εκεί νιώσαμε γαμώ.

Η.Μ.: Τους γνωρίσατε;
Βασίλης: Ναι.

Η.Μ.: Σας είπαν κάτι ή όχι;
Βασίλης: Οι ίδιοι όχι, δεν είπαν τίποτα. Ο ηχολήπτης τους όμως μετά έγινε φίλος με τον τότε δικό μας ηχολήπτη, που τώρα είναι στην Αυστραλία, και ο tour manager που τον γνωρίσαμε μετά μας είπε ότι αν είχαν άλλα 2 live θα μας έπαιρναν μαζί.

Η.Μ.: Βγάλατε τον πρώτο σας δίσκο λίγο πριν τη συναυλία;
Βασίλης: Όχι. Την ημέρα της συναυλίας.

Η.Μ.: Και σας έκανε την παραγωγή ο George Marino;
Βασίλης: Το mastering. Είχαμε γράψει στα NURV Studios στα Πετράλωνα, που τα είχαν 2 καλοί φίλοι, αλλά τώρα έχουν κλείσει. Τις μίξεις τις έκαναν τα παιδιά και το mastering το στείλαμε στο Sterling Sound, εκεί που έκανε ο Marino. Δουλέψαμε βέβαια εντελώς επαγγελματικά, μας είπε ότι σε 5 μέρες θα είναι έτοιμο και ήταν.

Η.Μ.: Αν δεις ποιες δουλειές έχουν γίνει με τον Marino, ήταν τα peak όλων των καλλιτεχνών. Φοβηθήκατε μήπως είναι και το δικό σας peak, ο πρώτος και τελευταίος δίσκος; Είναι φοβερό να δουλεύεις μαζί του, αλλά και λίγο σε τρομάζει.
Βασίλης: Ναι. Αλλά δεν το φοβηθήκαμε τότε που το κάναμε, το φοβηθήκαμε αργότερα. Ξέρεις πότε; Πριν κανένα χρόνο που ξεκινήσαμε πλέον να δουλεύουμε το νέο δίσκο και είπαμε ότι πρέπει να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο. Τότε μπαίνεις στη διαδικασία.

Η.Μ.: Στο νέο δίσκο θα συνεργαστείτε με την ίδια εταιρεία;
Βασίλης: Θα το ψάξουμε, θα ψάξουμε και τις τσέπες μας πρώτα και μετά θα το δούμε.

Η.Μ.: Είστε στη διαδικασία σύνθεσης του νέου σας δίσκου;
Βασίλης: Ουσιαστικά τα κομμάτια είναι έτοιμα. Τώρα είναι στη φάση προπαραγωγής.

Η.Μ.: Θέλετε να μας κάνετε μία εισαγωγή γι'αυτό;
Γιώργος: Είναι τέλειος ο δεύτερος δίσκος (γέλια). Βασικά το πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι Soundtruck ήταν ο τραυματισμός μου. Στην μπάντα μπήκα με audition, μου έστειλε ένα μήνυμα στο Facebook. ο κος. Παναγόπουλος, με ρώτησε αν ενδιαφέρομαι, του είπα να μου στείλει 2-3 κομμάτια, κάναμε μία πρόβα και ήταν σαν να παίζουμε μαζί 10 χρόνια. Ήταν φοβερό. Ενάμιση μήνα μετά όμως έπεσα με τη μηχανή και έπαθα συντριπτικό κάταγμα βραχιονίου ώμου και τα παιδιά πήραν την απόφαση να περιμένουν. Και πήγαμε λίγο πίσω με αυτό. Είναι τώρα 5 μήνες που μπόρεσα να παίξω σιγά σιγά και ξεκινήσαμε να δουλεύουμε. Το αποτέλεσμα εμένα τουλάχιστον μ'έχει τρελάνει. Θα είναι πολύ ωραίος ο δεύτερος δίσκος. Πιστεύω ότι θα είναι καλύτερος από τον πρώτο. Τώρα βέβαια πρέπει να μπούμε να γράψουμε για να δούμε το αποτέλεσμα. Από το single πάντως που έχουμε κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής, είναι σίγουρο ότι θα είναι πολύ καλό.

Η.Μ.: Το όνομα του single είναι "Six Round Weapon". Πιο καουμπόϋκο νομίζω δεν γίνεται (γέλια).
Γιώργος: Δεν έχει καμία σχέση πάντως με όπλα. Μιλάει για κιθάρα. Six Round, επειδή η κιθάρα είναι εξάχορδη. Μια ωδή στη κιθάρα είναι. Είναι πάρα πολύ ωραίο. Κατά τη γνώμη μου, με το δεύτερο δίσκο οι Soundtruck θα έχουν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει κάθε μπάντα, θα έχει πάει ένα βήμα πιο πέρα κατ'αρχήν αισθητικά. Θα είναι Soundtruck, αλλά θα είναι λίγο διαφορετικό. Το έχουμε συζητήσει πολύ για τη ταμπέλα του αυστηρού southern rock, αλλά δε θέλουμε να μείνουμε στις ταμπέλες. Η μουσική είναι άπειρη και η ταμπέλα είναι κακό πράγμα. Δυστυχώς όμως ο κόσμος τη χρειάζεται. Αλλά τι σημαίνει «παίζω το τάδε»; Ότι θέλω παίζω. Ότι θέλω μπορώ να παίξω και να το βάλω μέσα στη μουσική που αγαπάω. Αν ακούσεις προσεκτικά το rock, παίζει ανατολίτικα, ινδικά και δημοτικά, είναι παραδοσιακές μουσικές που έχουν γίνει ηλεκτρικές. Το rock επίσης έρχεται από το blues, είναι μαύρο, που θα το αποδώσουμε; Τα blues τι είναι; Είναι παραδοσιακή μουσική των αφρικανών. Για μένα πάντως ο δεύτερος δίσκος των Soundtruck θα έχει όλα εκείνα που πρέπει, θα έχει τα αμιγώς Soundtruck τραγούδια, θα έχει και κάποια άλλα τραγούδια, δεν νομίζω ότι κάποιος θα μείνει παραπονεμένος.

Η.Μ.: Στιχουργικά τι πραγματεύονται τα κομμάτια σας;
Βασίλης: Στον πρώτο δίσκο είχαμε κινηθεί σε πιο χαβαλέ στίχους. Π.χ. μιλάγαμε για ένα φορτηγό που ήταν κολλημένο στο βάλτο, μιλάγαμε για ένα τύπο που είχε κάνει μια συγκεκριμένη ζωή και κλήθηκε να επιλέξει αν θα πάει στον παράδεισο ή την κόλαση και επέλεξε την κόλαση. Γενικά πιστεύω ότι ο στίχος πρέπει να είναι κάπου στη μέση. Εννοώ ότι ο κόσμος, από τη στιγμή που έχεις σαν μότο ότι θέλεις να περάσει καλά, για μένα είναι λάθος να προβληματιστεί, έχει τόσα προβλήματα στο κεφάλι του, βομβαρδίζεται καθημερινά από αμέτρητες άχρηστες ειδήσεις και τρομολαγνία. Δεν περνάει ο κόσμος καλά, αλλά η μουσική είναι για να περνάς καλά. Οπότε δεν μπορείς σε μία τέτοια εποχή, δεν μιλάω για παλιότερα, να προβληματίζεις και να αγχώνεις τον κόσμο.

Γιώργος: Αν θες να κάνεις κάτι τέτοιο, στόχος δεν είναι να προβληματίσεις το κοινό. Το θέμα είναι να επικοινωνήσεις μαζί του το ίδιο σου το πρόβλημα, γιατί αυτή τη στιγμή όλοι τα ίδια προβλήματα έχουμε. Όμως οι Soundtruck έχουν συμφωνήσει ότι τα live τους θα είναι πάρτι, rock n' roll και πάρτι, να έρθει ο άλλος να ξεδώσει και στην τελική αν ήταν να τον προβληματίσουμε κάπως θα ήταν στο να ακούσει τη μουσική, όχι μόνο το στίχο. Γιατί έχουμε κάνει ένα λάθος τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος δεν ακροάζεται τη μουσική, είναι άλλο το ακούω κι άλλο το ακροάζομαι. Και δίνουν όλοι σημασία στο στίχο. Γι'αυτό και το σκυλάδικο είναι στα φόρτε του. Εγώ λοιπόν προτιμώ να έχω δύο παιχταράδες και να κάνουμε κάτι πάρα πολύ ωραίο μουσικά. Και πίστεψέ με, αν ο μουσικός είναι καλός θα στον περάσει τον προβληματισμό με τη μουσική και μόνο. Αλοίμονο, εδώ υπάρχει και η κλασική μουσική. Οι Soundtrack είναι η πρώτη μπάντα που παίζω εγώ και δεν ασχολούμε με το στίχο και δεν έχω κανένα παράπονο, γιατί ταιριάζει με τη μουσική. Οι Soundtruck είναι μία μπάντα, με την οποία θα έρθεις να περάσεις καλά. Αυτό είναι μη διαπραγματεύσιμο. Το κάνουμε τόσα χρόνια έτσι κι αλλιώς και θέλουμε κι εμείς να περνάμε καλά, να ανεβαίνουμε πάνω και να έχουμε συμμετοχή από τον κόσμο. Κάναμε π.χ. ένα live στο Lazy και ήταν η φάση «δικό σας» κι έλεγα τι ωραία!

Η.Μ.: Υπάρχει πιστεύετε έλλειψη σ'αυτό, στο να βγαίνουν μπάντες που σκοπός τους είναι να διασκεδάσουν το κοινό και όχι να πουν τη δική τους άποψη;
Βασίλης: Σίγουρα. Γιατί οι άπειροι μουσικοί, όπως κι εμείς, επειδή έχουμε θαυμάσει τους μεγάλους μουσικούς και θέλουμε να γίνουμε σαν εκείνους, χάνουμε το point. To point είναι ότι ο κόσμος τη μουσική την έχει για να περνάει καλά και αυτός είναι ο σκοπός.

Η.Μ.: Αν επιστρέψουμε λίγο στον τίτλο του single, υπάρχει μονομαχία μεταξύ των 2 κιθαριστών;
Βασίλης: Εγώ δεν ξέρω τίποτα...(γέλια)

Η.Μ.: Υπάρχει μήπως κόντρα;
Γρηγόρης: Ευτυχώς όχι.
Βασίλης: Καμία.

H.M.: Από τον πρώτο δίσκο μέχρι τώρα πέρασε καθόλου από το μυαλό σας να κάνετε καθόλου προσμίξεις στον ήχο του southern;
Βασίλης: Ναι, το είχαμε σκεφτεί. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν γίνεται επειδή τα βάζεις κάτω και λες θέλω να γίνω πιο heavy για παράδειγμα ή να γίνω έτσι ή αλλιώς. Σίγουρα γίνονται πράγματα στοχευμένα, ακούς τον προηγούμενο δίσκο, τον χωνεύεις και βλέπεις ότι κάτι έλειπε και αποφασίζεις να το βάλεις στο δεύτερο.

Η.Μ.: Πιο πολύ οι αλλαγές αφορούν θέματα παραγωγής ή και παιξίματος;
Βασίλης: Και παιξίματος. Και στα δύο. Όχι ότι θα αλλάξεις τελείως, ότι θα ακούς κάτι τελείως διαφορετικό. Απλά το σκεπτικό μας είναι ότι εξελισσόμαστε, κάθε τι καινούριο που βγάζεις να είναι καλύτερο από το προηγούμενο ή τουλάχιστον ελπίζεις ή να μην κάνεις το ίδιο πράγμα.
Γιώργος: Όσο μεγαλώνεις, αλλάζεις. Είναι φυσιολογικό. Το θέμα είναι να μπορέσεις να βγάλεις τα γούστα σου σωστά και να βρεθεί μία ομάδα, η οποία να έχει κοινό όραμα. Οι Soundtruck πάντως το πόσο δημοκρατικοί είναι, το λέω από την πρώτη στιγμή, είναι απίστευτο. Αν δεν αρέσει κάτι σε κάποιον δεν θα υπάρξει κόντρα, θα κάτσουμε να δούμε τι δεν αρέσει, γιατί. Το αποτέλεσμα πάντως είναι πολύ καλό. Προσωπικά πιστεύω ότι ο δεύτερος δίσκος θα αρέσει πάρα πολύ.

Η.Μ.: Τα νέα μέλη τι προσέφεραν στο συγκρότημα;
Βασίλης: Από 5.000€ (γέλια). Τα καινούρια μέλη έφεραν την όρεξη, έφεραν καινούριες ιδέες, καινούρια κομμάτια που θα μπουν στο δίσκο, καινούρια παιξίματα με καινούριο feeling που μας δίνει την ελευθερία να παίζουμε πράγματα που δεν μπορούσαμε παλιά λόγω τεχνικών δυσκολιών, ενώ τώρα σου δίνει απεριόριστη ελευθερία στις κινήσεις σου και στο πώς σκέφτεσαι ή φαντάζεσαι ένα κομμάτι και στο πώς το αποδίδεις.

Η.Μ.: Γιώργο μια ερώτηση για σένα. Περισσότερο μέλος της μπάντας ένιωσες όταν σου είπαν ότι σε θέλουν ή όταν σου είπαν ότι περιμένουν να γίνεις καλά για να συνεχίσουν;
Γιώργος: Μέλος της μπάντας ένιωσα από την πρώτη πρόβα. Όπως σου είπα, από την πρώτη πρόβα ήταν σαν να παίζουμε μαζί χρόνια. Όσο για το «σε περιμένουμε», δεν είμασταν καιρό μαζί για να έχουμε δεθεί σαν φίλοι όπως συμβαίνει τώρα, οπότε ήταν πολύ ωραίο. Αλλά ακόμα και να μη με κράταγαν τελικά, μόνο και μόνο που έγινε η προσπάθεια ωραίο θα ήταν. Προσωπικά έτσι κι αλλιώς δεν με ενδιαφέρει να βγάζω χρήματα από τη μουσική, εμένα με νοιάζει η τέχνη. Οπότε όταν μπαίνω σε μία μπάντα είμαι εκεί, σαν να παίζω εκεί 30 χρόνια, σκέφτομαι μόνο τη μπάντα. Έτσι είμαι εγώ. Οπότε δεν έχει να κάνει μόνο με το πώς νιώθουν οι άλλοι, αλλά με το πώς λειτουργώ εγώ. Αν δεν μου βγει στην πορεία, απλά φεύγω. Η μπάντα που ήμουν πριν και έφυγα ήταν σχετικά καλή, αλλά δεν μου έκαναν οι άνθρωποι και έφυγα, δεν κάθομαι.

H.M.: Οι Foo Fighters τώρα θα βγουν σε περιοδεία με support τους Motorhead. Η ιδέα ότι θα έχετε support τον Ozzy είναι πιο κοντά;
Βασίλης: Όχι. Απέχει χιλιόμετρα. Σε εκείνη τη συνέντευξη που αναφέρθηκε αυτό που λες, υπήρχε μια ερώτηση που έλεγε «ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σου». Το είπα στην υπερβολή ότι θέλω τον Ozzy να παίξει support σε εμάς, γιατί με ρώτησε για το μεγαλύτερο όνειρο. Τώρα για τους Foo Fighters, επειδή το είδα κι εγώ, είναι και προσωπικοί φίλοι, είναι και στη μέση η ασθένεια του Lemmy, ο οποίος δεν μπορεί να παίξει πια ούτε το μισό set, οπότε δεν θα είχε πρόβλημα με τη σειρά. Αλλά μιλάμε για άλλα επίπεδα και ονόματα.

Η.Μ.: Ποιος παράγοντας θα μπορούσε να σας κάνει να σταματήσετε να γράφετε μουσική;
Γιώργος: Κανένας. Δε γίνεται αυτό.
Γρηγόρης: Μπορεί να σταματούσαμε να παίζουμε σε μπάντες, αλλά να σταματήσουμε να γράφουμε μουσική το θεωρώ απίθανο, είναι το οξυγόνο μας.
Γιώργος: Θα σου πω το εξής: εγώ περίμενα 6,5 μήνες να χειρουργηθώ και ήταν το χέρι μου σε φάκελο.Περίμενα τη στιγμή που θα μπορέσω να σταυρώσω τα πόδια μου και να φέρω το χέρι μου στο γόνατό μου για να μπορέσω να κάνω την κίνηση του παιξίματος. Όταν έπεσα και ήμουν στο δρόμο και πονούσα, σκέφτηκα πρώτα τους Soundtruck και μετά πόσο καιρό θα κάνω να παίξω. Δε με νοιάζει κάτι άλλο.
Γρηγόρης: Δεν κόβεται αυτό. Είναι ανάγκη.
Γιώργος: Εγώ απορώ με τους μουσικούς που παίρνουν ναρκωτικά και καταστρέφονται. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να μη σου φτάνει η μουσική.
Βασίλης: Εγώ πιστεύω ότι είναι και λίγο ματαιοδοξία από κάποιο σημείο και μετά. Δεν παίζουν για τα λεφτά, παίζουν επειδή γουστάρουν, επειδή αυτό ξέρουν να κάνουν. Τώρα για τα ναρκωτικά, ήταν σίγουρα άλλες οι εποχές, ήταν η μόδα που το πρόσταζε τότε, ο Slash έχει πει ότι τότε έπινε ηρωίνη γιατί έπιναν όλοι. Αν και γενικά δεις μπάντες από τα ίδια κινήματα, θα δεις ότι η μουσική τους έμοιαζε. Ανά περιόδους πάλι οι μουσικές μοιάζουν. Όπως και το lifestyle.

Η.Μ.: Live μέσα στο έτος;
Βασίλης: Κάναμε κάποια live στην αρχή του χρόνου. Ήταν πολύ ωραία εκείνο που κάναμε με τους Blues Pills στο Gagarin. Κάναμε μετά άλλο ένα στο Lazy Club σαν επετειακό για τα 7 χρόνια της μπάντας, γιατί είχαμε κάνει το πρώτο live μας. Τώρα έχουμε στα σχέδια να κάνουμε σίγουρα άλλο ένα στην Ελλάδα, μετά στις 27 Ιουνίου πηγαίνουμε σε ένα φεστιβάλ στην Τσεχία και μετά γυρίζουμε και έχουμε άλλα 3 φεστιβάλ, αλλά είμαστε ακόμα στις συζητήσεις. Μετά έχουμε και το δίσκο που πρέπει να τελειώσουμε, οπότε έχει λίγο τρέξιμο γενικά.
Γρηγόρης: Τα live μας τραβάνε λίγο πίσω στη διαδικασία της ηχογράφησης, γιατί πρέπει να δουλέψεις για το live. Μακάρι να μπορούσαμε να είμαστε κάθε μέρα, όλη μέρα στο στούντιο, αλλά δε γίνεται.

Η.Μ.: Ένα roadtrip στην Ελλάδα τελειώνει σε 10 ώρες το πολύ. Σας μειώνει αυτό λίγο την έμπνευση συγκριτικά με τις διαδρομές που υπάρχουν στην Αμερική για παράδειγμα;
Γρηγόρης: Αυτά που βλέπεις στις διαδρομές στην Ελλάδα σε γεμίζουν τόσο πολύ που δε χρειάζεσαι άλλα τόσα. Οι εικόνες που βλέπεις και οι αισθήσεις που παίρνεις σε μια τέτοια διαδρομή σου δίνουν υλικό για να γράψεις άλλους 100 δίσκους.

Η.Μ.: Καλύτερα να ανεβαίνεις στα βουνά της Ελλάδας, παρά να πηγαίνεις στις ερήμους της Αριζόνα;
Γρηγόρης: Το καθένα σου δίνει αυτό που έχει να σου δώσει, αυτό που πρέπει. Το θέμα είναι εσύ τι θες να πάρεις, τι έχεις ανάγκη να πάρεις. Αν θες να πας στο βουνό, θα πας στο βουνό κι αν θες να πας στην έρημο, θα πας στην έρημο. Κι αν θες να πας στην έρημο, θα βρεις κι εδώ κάτι αντίστοιχο και μπορεί να μην είναι έρημος, αλλά να είναι εξίσου χαλαρωτικό και ήσυχο.

Η.Μ.: Οι νταλίκες πώς έκατσαν; Δεν έχουμε τέτοιες στην Ελλάδα, δεν χωράνε καν στους δρόμους μας.
Βασίλης: Λόγω του ονόματός μας. Ψάχναμε να βρούμε όνομα και μας άρεσε αυτή η φάση.
Γρηγόρης: Γενικά υπάρχει ελληνικό από άποψη αισθητικής; Οπότε ότι και να συζητήσουμε είναι ξενόφερτο.
Βασίλης: Το βρήκαμε τελείως τυχαία. Ήταν βέβαια στοχευμένο το να βρούμε ένα εύηχο όνομα που να μη κουράζει. Όταν καταλήξαμε στο Soundtruck, κατευθείαν είπαμε να κάνουμε το truck με u, σαν να λέμε ηχοφορτηγό, το φορτηγό που κουβαλάει ενισχυτές και εξοπλισμό. Και φυσικά υπάρχει κι αυτό που λένε οι Αμερικάνοι "big, biger, biggest", το κόλλημα να θες το τεράστιο.

Η.Μ.: Θα κάνατε ποτέ μία περιοδεία μέσα σε ένα φορτηγό που θα ανοίγει και θα παίζετε;
Γιώργος/Γρηγόρης: Εννοείται.
Βασίλης: Εύκολα. Αν μπορούσε να γίνει, θα το κάναμε φυσικά. Και το έχουμε κάνει, έχουμε κάνει ένα live έτσι στην Πρέβεζα πάνω σε καρότσα φορτηγού, που ήταν με σκηνή πάνω κανονικά, με φώτα, τα πάντα.

Η.Μ.: Εσείς το είχατε στήσει αυτό;
Βασίλης: Ήταν στημένο σε ένα φεστιβάλ που γινόταν εκεί με μηχανόβιους.

Η.Μ.: Από ελληνική σκηνή ακούτε κάτι; Όχι απαραίτητα ελληνόφωνο.
Βασίλης: Ναι, ακούω πάρα πολύ.

Η.Μ.: Πότε περιμένουμε, περίπου έστω, να βγει ο δίσκος;
Βασίλης: Πιστεύω ότι ο δίσκος θα βγει προς το τέλος του χρόνου. Αλλά σίγουρα πριν από το δίσκο θα έχει βγει κάτι σαν προπομπός, άλλο ένα single σίγουρα, μπορεί και δεύτερο.

Η.Μ.: Βίντεο κλιπ μέχρι τότε θα βγουν;
Βασίλης: Ναι, θα βγουν και βίντεο κλιπ. Για το single δεν ξέρω αν θα βγει. Θα το δούμε πώς ακριβώς θα γίνει, αλλά σίγουρα κάτι θα βγει. Θα είναι κάτι καλό σίγουρα.

Η.Μ.: Γυναίκες θα έχει; (γέλια)
Βασίλης: Θα έχει σίγουρα μηχανές. Γυναίκες μπορεί, στο video clip ίσως. Μπορείς όμως με μία φωτογραφία, αν είναι καλή, να καλύψεις διάφορα πράγματα. Έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου, θα το δεις τι εννοώ.

Η.Μ.: Για τίτλους κομματιών είναι πολύ νωρίς;
Βασίλης: Υπάρχουν τίτλοι σε ορισμένα κομμάτια, σε άλλα όχι.
Γρηγόρης: Δουλεύουμε ακόμα κάποιες λεπτομέρειες. Θέλουμε να βγει κάτι καλοδουλεμένο.
Βασίλης: Από τη στιγμή που δεν έχεις μια εταιρεία από πίσω να σου ζητάει να βγάλεις δίσκο και ότι να'ναι, μπορείς να το κάνεις όπως το θες.

Η.Μ.: Θα βγει από εσάς;
Βασίλης: Μάλλον όχι. Μάλλον θα βγει από εταιρεία.
Γιώργος: Θα το προσπαθήσουμε τουλάχιστον.
Βασίλης: Από εκεί και πέρα, είμαστε και σε συζήτηση να δούμε μήπως και τελικά δεν βγει σαν δίσκος ολοκληρωμένος, μήπως βγαίνουν singles και E.P. Γιατί για μένα δεν ασχολείται κανένας με το αν θα βγάλεις δίσκο και πόσα κομμάτια θα έχει.
Γιώργος: Για παράδειγμα από το "Nightstalker" ποιος έχει σηκώσει στο ίντερνετ κάτι πέρα από το βίντεο;
Γρηγόρης: Εγώ πάλι διαφωνώ, αλλά το συζητάμε. Εγώ είμαι πιο παραδοσιακός.
Βασίλης: Για μένα πάλι δεν πρέπει να συγκρίνεσαι με κανένα και από την άλλη πρέπει να είσαι ευέλικτος και να μη μένεις κολλημένος. Δηλαδή το βλέπεις καθημερινά, ποιοι πουλάνε και ποιοι βγάζουν δίσκο; Είναι αυτοί που πούλαγαν πάντα και θα πουλάνε, οι μεγάλες μπάντες. Για φαντάσου, πέρα από αυτές τις 20-30 κλασικές μπάντες, παγκοσμίως πόσες μπάντες υπάρχουν. Όλοι αυτοί, μαζί κι εμείς, προσπαθούν να κουνήσουν τη σημαία τους μέσα σε αυτό τον ωκεανό από μπάντες και να πουν «ακούστε κι εμάς». Οπότε αριθμητικά τα πράγματα είναι ψυχρά. Και είναι άλλο το τι θέλω να κάνω και άλλο το τι μπορώ να κάνω και τι μπορώ να σηκώσω οικονομικά.
Γρηγόρης: Ο δίσκος σημαίνει πολλά πράγματα.
Βασίλης: Ο δίσκος σημαίνει ότι έχεις τη δουλειά σου ολοκληρωμένη. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι μπορείς να παίξεις μπάλα και χωρίς δίσκο. Σίγουρα θα βγάλεις δίσκο. Αλλά μπορεί να μην τον βγάλεις τώρα. Μπορείς να παίξεις βγάζοντας ένα κομμάτι ανά εξάμηνο π.χ., δηλώνοντας την παρουσία σου και μετά από 1,5 χρόνο βγάζεις το δίσκο, ολοκληρωμένο.

Η.Μ.: Κάτι για όσους διαβάσουν τη συνέντευξη;
Βασίλης: Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν τέτοια site που δίνουν βήμα στις μπάντες. Τη δουλειά που κάνετε τώρα εσείς, κάποτε την έκαναν εταιρείες και τα μεγάλα περιοδικά, που τώρα πια δεν το κάνουν. Είναι πολύ ενημερωμένο το site σας και είναι πολύ ωραίο να μαθαίνει ο κόσμος για μπάντες που υπάρχουν στη χώρα. Και είναι κάτι που πρέπει να το στηρίξουν και οι μπάντες.
Γιώργος: Εγώ θέλω εκ των προτέρων να πω ευχαριστώ στον κόσμο που θα έρθει να μας δει. Το λέω από τώρα το ευχαριστώ, γιατί ξέρω ότι είναι δύσκολο και από οικονομικής άποψης πια. Να περιμένουν ένα πολύ ωραίο δίσκο από εμάς. Και...keep on rocking!

H.M.: Σας ευχαριστούμε πολύ!

Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος
Ανδρέας Ντούτσιας