Πρώτο Σάββατο της Άνοιξης και το γιορτάζουμε σε μια ακόμα συναυλία του Eightball , ακούγοντας συνολικά 4 συγκροτήματα που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό διασκεδάζοντας το ροκ κοινό της πόλης. Δεν νομίζω να υπήρξε κάποιος παραπονεμένος, αφού η ποικιλία των διαφορετικών στυλ ροκ μουσικής που ακουστήκαν σίγουρα κάλυψαν όλα τα γούστα. Ένα κράμα Nu metal / Rap Core / Alternative metal / Post Grunge συγχωνεύτηκαν και προκάλεσαν μια έκρηξη μουσικού ηφαιστείου, όπου η λάβα του δεν άφησε κανέναν όρθιο.

Μολονότι έχω παρακολουθήσει αρκετά μουσικά φεστιβάλ , διαγωνισμούς και συναυλίες, δεν μπορούσα να φανταστώ αυτό που είδα στο Eightball στις 5 Μαρτίου, ήταν όλοι μεταξύ τους μια μουσική οικογένεια, αφού το ένα συγκρότημα στήριζε, εκθείαζε και ευχαριστούσε τα υπόλοιπα σε κάθε ευκαιρία που του δινόταν.
Η θετική διάθεση και ενέργεια μεταδιδόταν από τα συγκροτήματα στο κοινό σαν "βροχή κεραυνών " και η αρχική αιτία της καταιγίδας ήταν οι Schooldrivers. Ένα συγκρότημα από την Αθήνα με πάνω από 200 συναυλίες στις πλάτες τους , ήξεραν πολύ καλά τί έπρεπε να κάνουν για να ξεσηκώσουν το κοινό. Είχα ακούσει κάποια τραγούδια τους στο παρελθόν και μου είχαν φανεί ενδιαφέροντα, αλλά στη συναυλία δεν ήταν μόνο αυτό, για την ακρίβεια απόκτησαν πολλούς καινούριους φαν συμπεριλαμβανομένου και εμένα.
Στις 21:30 ακριβώς ανέβηκαν στην σκηνή με σκοπό να ξεκινήσουν το μουσικό μας ταξίδι, οι πιο κατάλληλοι για το σκοπό αυτό, οι Schooldrivers. Ο Κay Darens με το χαμόγελο και την θετική του αύρα κατάφερε να ξεκλειδώσει ένα κρύο και ξένο κοινό ξεσηκώνοντας τους πάντες μέχρι το τέλος της συναυλίας τους. Ξεκίνησαν και έκλεισαν την εμφάνιση τους με δυο πολύ ωραίες διασκευές των Bomfunk MC's και των Prodigy, στις οποίες έδωσαν την προσωπική πινελιά τους με τόσο ωραίο τρόπο, ώστε κατάφεραν να κάνουν τα κομμάτια δικά τους. Εννοείται ότι το κοινό αυτό το ένιωσε και γι 'αυτό η συμμετοχή τους ήταν μεγάλη. Δεν έλειψαν βέβαια, οι αφιερώσεις και τα ενθαρρυντικά σχόλια σε όλα τα συγκροτήματα της βραδιάς.

Setlist:
Omen (Prodigy)
Sexdrive
Burn it down
Remedy
Ol Johny
On my Knees
Locked out of Heaven
This is war
Gotta give
N.Cannibal
Freestyler (Bomfunk MC's)

Ακολούθως, τη σκυτάλη πήραν oι Project Theory, μια μπάντα με Nu Metal και Rapcore στοιχεία, με επιρροές από Linking Park και System of a down. Σκηνική παρουσία, άνεση, επικοινωνία, ήταν όλα άριστα. Τα τραγούδια τους ενεργοποίησαν το κοινό και η συμμετοχή του πλέον ήταν στο 100%. Είναι μια μπάντα, πολλά υποσχόμενη στην αρχή της περιπέτειά τους, κι έχουν να δώσουν πολλά ακόμη. Δεν ήταν κάτι συνηθισμένο, ούτε τυποποιημένο, έδωσαν τη δική τους σφραγίδα στη μουσική σκηνή. Το μόνο που θα ήταν καλό να δουλευτεί είναι τα φωνητικά, κυρίως στις ψιλές νότες, μόλις επιτευχθεί αυτό θα τελειοποιηθούν.

Setlist:
SBU
Final chapter
Place for my head
Guardian Angel
Dead Inside
Avantage
Chop Suey
Blasting

Στη συνέχεια έφτασε η ώρα των M3MF1S, το μόνο ελληνόφωνο συγκρότημα της βραδιάς. Ήταν η μόνη μπάντα που κινητοποιήσε το κοινό τόσο πολύ και ανέβασε τον ενθουσιασμό του στα ύψη. Κυριολεκτικά τους αποθέωσαν. Όμως, η τύχη τους έπαιξε παιχνίδια, αφού στην αρχή ακόμα της συναυλίας τους προέκυψαν τεχνικά προβλήματα και το μικρόφωνο του Άλκη Κεχαγιά σταμάτησε να δουλεύει. Αλλά δεν έχασε την ψυχραιμία του, έδρασε γρήγορα και βρήκε λύση στο προσωρινό πρόβλημα , τραγουδώντας από το διπλανό μικρόφωνο.
Το αποκορύφωμα της βραδιάς έγινε στο τραγούδι τους οι "Οι Φίλοι", όπου η συμμετοχή του κόσμου ήταν απίστευτη. Η χροιά του Άλκη ταίριαξε απίστευτα στο στυλ του τραγουδιού, το οποίο είναι σαν δυναμίτης, και με ενθουσίασε τόσο που ευελπιστώ και στο μέλλον να συνεχίσουν να βγάζουν τραγούδια σαν αυτό. Και εννοείται, δεν έλλειψαν τα θετικά λόγια , οι ευχαριστίες και ενδείξεις συμπάθειας προς τα υπόλοιπα συγκροτήματα και προς το κοινό.

Setlist:
Η μαύρη αλήθεια
Το γλυκό παράδοξο
Οι Φίλοι μου
Πριν μας δουν
Ελένη
Σύμβολο ζωής
Εκείνη μέρα
Μόνο για μένα
Όπως αλλάζουν οι εποχές

Τέλος, μόλις η ώρα πήγε 12:30, ήρθε η σειρά των πολυπόθητων Killson. Πρώτη φορά τους άκουσα πριν από 2 μήνες στο GΒΟΒ ως GuestBand, όπου τους ερωτεύτηκα. Ήταν λοιπόν, η αιτία της επιθυμίας μου να πάω στο συγκεκριμένο Live, αλλά χάρις σ'αυτούς, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω κι άλλες αξιόλογες μπάντες.
Ο Jim Killson ανέβηκε στη σκηνή φορώντας μπλούζα των M3MF1S, εκφράζοντας έτσι την αλληλεγγύη μεταξύ των συγκροτημάτων. Δεν μπορώ να σχολιάσω πολλά για τη φωνή του Jim, αφού είναι κυριολεκτικά υπέροχη, ή για τον Bill Kap που έπαιζε κιθάρα και γινόταν ένα με αυτή και το πάθος του ήταν σαν χείμαρρος, ή για τον Mits Stefan τον μπασίστα την μπάντας που τα είχε όλα, επικοινωνία, ενέργεια, στυλ και τέλος για τον ντράμερ John Bidis που ολοκληρώνει το πακέτο, αφού χωρίς αυτόν η μπάντα θα ήταν ελλιπής.
Λόγω τεχνικού προβλήματος με τα ντραμς, το κομμάτι Sane αναγκάστηκαν να το παίξουν στην αρχή ακουστικά. Παραδόξως το αποτέλεσμα ήταν πολυ ωραιο, οπότε θεωρώ πως θα ήταν καλή ιδέα να αποφασίσουν να διασκευάσουν μελλοντικά το τραγούδι σε ακουστική έκδοση. Τέλος, παρατήρησα ότι όλα τα μέλη επικοινωνούσαν πολύ με το κοινό κάτι που οδήγησε σε μεγάλο ενθουσιασμό.

Setlist:
Belong
G-Loc
Shut Up
Sane
In Limbo
Ditch
No One Man
Addiction
My Kind
Sheroin
Crevice

Το τέλος της μουσικής μας βραδιάς ήρθε μετά από 4 ώρες, και ο κόσμος φάνηκε να απογοητεύεται με τη λήξη της. Και είναι απόλυτο λογικό, καθώς πέραν του ότι ακουστήκαν πολύ ωραίες μουσικές, η θετική διάθεση, η ενέργεια και η αγάπη που είχαν για αυτό που έκαναν όλες οι μπάντες μεταδόθηκε στο κοινό, το οποίο τα επέστρεφε διπλάσια και αυτό δημιούργησε μια αλυσιδωτή αντίδραση με αποτέλεσμα μια ζωντανή, εκρηκτική νύχτα πλημμυρισμένη με Nu metal / Rap Core / Alternative metal / Post Grunge νότες.

Ανταπόκριση: Μαριαλένα Άτσκα
Φωτογραφία: Θεοδώρα Δραγκίογλου