Παρά την μισάωρη καθυστέρηση να ανοίξουν οι πόρτες του Academy, οι Aherusia βγήκαν στην σκηνή ακριβώς στην ώρα τους με το εμβατηριακό “Lux Occulta” από το “And the Tides Shall Reveal the Traces”. Τριάδα λόγω ατυχήματος της κιθαρίστριας Arcania έκαναν μια καλή προθέρμανση για τον σχετικά λιγοστό ακόμη κόσμο, αλλά και της επερχόμενης παρουσίασης τους νέου τους δίσκου. O ήχος τους έχασε σε όγκο λόγω της μιας κιθάρας, πράγμα όμως που δεν πτόησε ούτε το συγκρότημα ούτε και τους φίλους των Aherusia που είχαν έρθει. Το “As I Cross the Seas of My Soul” εκπροσωπήθηκε άξια από το “Arbor Martyrum” για να ακολουθήσει το καινούργιο “Aσκι Kατασκι (As Light Defeats the Darkness)”. Ποντιακός πυρρίχιος η βάση του, λίγο πιο folklore για τα γούστα μου αλλά τελικά νομίζω όλοι περάσαμε καλά με το τραγούδι. Ίσως κάποιο μήνυμά του να μην πέρασε, αλλά σίγουρα έφερε χαρά στον κόσμο που για λίγο ξέχασε την δίψα του για τους headliners. Δεν το λες και λίγο έτσι; το συγκρότημα ευχαρίστησε το κοινό, μας ενημέρωσε για την τρίωρη επερχόμενη συναυλία τους με συμμετοχή χορωδίας και μας άφησε με το δικό τους “Nemesis”. Μιλάμε για το “Archangels” που ζωντάνεψε μεγάλη μερίδα του κοινού, κάνοντάς το να συμμετέχει σε όλο το κομμάτι. Ακόμη και ο κόσμος που έμπαινε εκείνη την ώρα μπήκε γρήγορα στο νόημα.
Setlist:
- Lux Occulta
- Arbor Martyrum
- Aσκι Kατασκι (As Light Defeats the Darkness)
- Archangels
Θα μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω ότι οι Ηail Spirit Noir είναι μπαντάρα και το “Mayhem In Blue” είναι δισκάρα. Η εξάδα από τον βορρά μπήκε με το σχεδόν μαγικό “I mean you harm” και για να επιβεβαιώσει ότι θα φύγουμε με τα μυαλά στα χέρια συνέχισαν με το “The cannibal tribe came from the sea”. Παράνοια σε κάθε στιγμή των τραγουδιών, με τα synths να γεμίζουν με layers τον ήχο (που είχε λίγο περισσότερα πρίμα), τις κιθάρες να κινούνται από το black στο rock ‘n’ roll, τα τύμπανα και το μπάσο να λύνουν μαθηματικούς γρίφους και όμως να τα κάνουν όλα αυτά να μοιάζουν φυσιολογικά. Στο “Mayhem in blue”’ θα δούμε τις πρώτες μεγάλες δυνατότητες του χώρου φωτιστικά, σε ένα αποτέλεσμα που θα βάλει τον space χαρακτήρα του τραγουδιού σε τροχιά πειραματική. Ο τραγουδιστής θα εμφανιστεί λιτός και βλοσυρός στις ερμηνείες του, εκτός από κάποια ξεσπάσματα όπου συγχρονιζόταν με το Arcturian πνεύμα των δονήσεων της μουσικής. Τέλος το solo στην κιθάρα του “Riders to utopia” θα χαραχτεί στη μνήμη και το show θα απογειωθεί και θα συνδεθεί με το κοινό με την εισαγωγή του “Xaire pneuma skoteino“ ή αλλιώς “Hail Spirit Noir”, το οποίο είναι και το πιο άμεσο τραγούδι της μπάντας με το επιβλητικό του ύφος και το ατακαδόρικο refrain του. Σίγουρα ο κόσμος ήταν εκεί για άλλα πράγματα και το στυλ των Hail Spirit Noir δε το λες και ό,τι πιο ευκολοάκουστο, παρολαυτά θεωρώ ότι κέρδισαν αρκετούς fan το βράδυ της Κυριακής.
Setlist:
- I mean you harm
- The cannibal tribe came from the sea
- Mayhem in blue
- Riders to utopia
- Xaire pneuma skoteino
Και έφτασε η Κυριακή. Η Κυριακή δηλαδή η μέρα του Κυρίου και ειλικρινά ποιος είδε τον Κύριο και δεν φοβήθηκε! Δεύτερη μέρα συνεχόμενη οι Rotting Christ στην Ακαδημία, παρέδωσαν ένα μάθημα Hellenic black metal ιστορίας. Όλο το “Thy Mighty Contract” (εκτός του “His Sleeping Majesty”) έδειξε τα σπάργανα του ηχητικού ολέθρου, για να ολοκληρωθεί η βραδιά με την καθιέρωση του ήχου, όταν το συγκρότημα έκλεισε το σετ παίζοντας το (κλασικό πλέον φινάλε) “Non Serviam” από τον ομώνυμο δίσκο που αποκρυστάλλωσε την έννοια του. Όπως ήταν αναμενόμενο η δεύτερη βραδιά είχε λιγότερο κόσμο, αλλά όχι λίγο. Το γεμάτο ισόγειο του club (ήταν κλειστός ο πάνω όροφος) από μικρούς που ήρθαν να δουν το φαινόμενο Christ μέχρι εκείνους που ήταν κάτω από το stage όταν πρωτοπαίχτηκε ζωντανά ο δίσκος, δεν το λες και μικρό νουμεράκι. Αυτή τη φορά ο κόσμος θα μείνει αρκετά ήσυχος για τα δεδομένα του και αρνάκι από ό,τι έμαθα σε σχέση με το προηγούμενο βράδυ. Από την έναρξη με τους προβολείς να σκανάρουν τον χώρο ο κόσμος έδειξε ότι ήρθε να δει, να ακούσει, να νιώσει την μουσική των R.C. . Με καλύτερα φώτα αυτή τη φορά (άλλος φωτιστής έπαιξε την πρώτη και άλλος την δεύτερη νύχτα), ισορροπημένα, που γέμιζαν τον χώρο και έδειχναν κάθε έκφραση στα πρόσωπα της μπάντας, τα fog machines και έναν μεστό ήχο ήταν ιδανική βραδιά για να βιώσεις στο πετσί σου τους κραδασμούς της μετάβασης από το 1993 μέχρι το “Rituals”. Ήταν ιδανική βραδιά για να δεις τον Σάκη να τραβάει το λουρί της κιθάρας του σαν να έβγαζε την ψυχή του. Μας την σέρβιρε απλόχερα σαν καλός οικοδεσπότης ακόμη και στα τελευταία κομμάτια, που η κούραση άρχιζε να θεριεύει και να πολεμά με τη φωνή του. Το ίδιο ένιωθες και σε κάθε χτύπημα του Θέμη. Έβραζε από ορμή και οργή. Ο Γιώργος και ο Βαγγέλης παρέσερναν με την σκηνική τους παρουσία το βλέμμα. Μπορεί να ακούγονται σε κάποιον που δεν έχει δει ζωντανά τους Rotting Christ, υπερβολικά. Αλλά πως αλλιώς μπορείς να περιγράψεις την υπερβολή; Δεν θα πω εάν αυτό είναι το καλύτερο lineup των Christ μιας και τους έχω δει με πολλούς καλούς μουσικούς. Σίγουρα όμως είναι το πλέον αιμοδιψές line up. Ή μάλλον ψυχοδιψές…
Setlist.
- Intro – Satani
- The Sign Of Evil Existence
- Transform All Suffering into Plagues
- Fgmenth, Thy Gift
- Exiled Archangels
- Dive the Deepest Abyss
- The Coronation of the Serpent
- The Fourth Knight of Revelation
- Societas Satanas
- Ze Nigmar
- Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού
- Αθάνατοι Έστε
- Nemecic
- Έλθε Κύριε
- Άπαγε Σατανά
- King Of A Stellar War
- MIDDLE INTRO
- In Yumen Xibalba
- Grandis Spiritus Diavolos
Encore
- Χ Ξ Σ
- Non Serviam
Photo Gallery:
Φωτογραφίες: C. Alossi