Οι Fallen Arise με εμφατικό τρόπο δίνουν συνέχεια στο πολύ καλό ξεκίνημα τους αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές. To "Adeline" εκτός από καλή εντύπωση δημιούργησε υποχρεώσεις για την μπάντα και απαιτήσεις από τον κόσμο καθώς πλέον ο πήχης ανέβηκε αρκετά ψηλά.
Μιλήσαμε με τον Gus (πλήκτρα) και την Spyla (φωνή) όπου μας εξηγούν πώς ξεκίνησε το concept του "Adeline", γιατί αποφάσισαν να ακολουθήσουν αυτό το δρόμο, τα μελλοντικά τους πλάνα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα που αφορούν το νέο δίσκο και το γίγνεσθαι της μπάντας.
H.M.: Ο νέος σας δίσκος "Adeline" είναι πολύ διαφορετικός από τον προηγούμενο. Πώς προέκυψε η ιδέα;
Gus: Το concept γεννήθηκε με βάση ένα τραγούδι, το οποίο περιέχεται στο δίσκο και λέγεται "The Heart of the Damned". Το κομμάτι αυτό πλαισιώνει μία ιστορία και όταν πλέον το ολοκλήρωσα σκεφτόμουν τι προηγείται αυτής της ιστορίας και τι έπεται. Επίσης το 2013 και το 2014 καταπιάστηκα με κάποια βιβλία, τα οποία είχαν να κάνουν με μεταφυσικά φαινόμενα και μ'άρεσαν πάρα πολύ. Οπότε σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να φτιαχτεί ένας δίσκος, όπου ο στίχος να έχει ανάγκη τη μουσική και η μουσική το στίχο. Οπότε καταλήξαμε στο να δημιουργήσουμε ένα concept album. Από την άλλη εγώ είμαι μεγάλος fan των concept albums και καθώς προέρχομαι από ένα background το οποίο είναι εντελώς ορχηστρικό και συμφωνικό και εκεί το σενάριο και ο ήχος έχουν άμεση σχέση, θέλησα να το κάνω. Αλλά όλα αυτά χωρίς να ξεχάσουμε ότι είμαστε μία metal μπάντα.
Η.Μ.: Τι θέλατε να πετύχετε μ'αυτή τη δουλειά;
Gus: Προσωπικά θα μιλήσω. Καλλιτεχνική ολοκλήρωση, γιατί ήταν κάτι το οποίο μέχρι πριν από λίγα χρόνια απλά το θαύμαζα και με το δίσκο αυτό κατάφερα να το κάνω. Είχα κάποιους στόχους και με το δίσκο αυτό τους ξεπέρασα και σαν συνθέτης και σαν στιχουργός και σαν καλλιτέχνης.
Η.Μ.: Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας πώς το είδαν;
Gus: Αρκετά θετικά, γιατί όταν κάτι έχει υπόθεση και όλο αυτό λειτουργεί ανάλογα με τη μουσική είναι πιο δύσκολο να σε αφήσει ασυγκίνητο σε σχέση με απλά κομμάτια, διαφορετικά μεταξύ τους.
Η.Μ.: Ήταν πρόκληση;
Gus: Σαφώς. Θα σου πω μόνο ότι για 7 μήνες έγραφα κι έσβηνα συνέχεια. 5 μέρες πριν ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις της ορχήστρας, δεν είχα έτοιμη ούτε μία παρτιτούρα, γιατί τα είχα σβήσει όλα επειδή δεν μ'άρεσαν.
Η.Μ.: Αυτή την ολοκλήρωση που μου περιέγραψες την πετύχατε;
Gus: Φυσικά. Και προσωπικά και σαν μπάντα. Σε προσωπικό επίπεδο και μόνο που ενορχήστρωσα για 40 όργανα, το ότι έβαλα τον εαυτό μου σε έναν άλλο τρόπο σκέψης, θεωρώ ότι μου πρόσφερε την εμπειρία αλλά και τεχνικά με έκανε καλύτερο και σαν παίχτη και σαν συνθέτη. Πιστεύω ότι από αυτό που ήμουν και από αυτό που ήταν η μπάντα στο "Ethereal", είμαστε αυτό και κάτι παραπάνω.
Η.Μ.: Αυτό το τόσο καλό αποτέλεσμα που έχετε στα χέρια σας σε αγχώνει καθόλου, στο τι θα κάνεις με αυτό από εδώ και στο εξής;
Gus: Ναι. Αλλά θεωρώ ότι είμαι τυχερός σαν άνθρωπος, γιατί έχουμε τους κατάλληλους ανθρώπους που θα βοηθήσουν και θα γίνει αυτό το πολύ καλό που πρέπει να γίνει για το "Adeline". Αυτό που με αγχώνει προσωπικά είναι ότι με το "Adeline" ξεπέρασα τον εαυτό μου συγκριτικά με το παρελθόν και δεν ξέρω αν σε 2 χρόνια που θα ξαναγράψουμε δίσκο θα μπορέσω να τον ξεπεράσω ξανά.
Η.Μ.: Το album βγάζει πολύ συναίσθημα. Spyla, θεωρείς ότι η συμμετοχή των δεύτερων φωνητικών του Chris και η εναλλαγή τους με τα πρώτα φωνητικά βοήθησαν στο να πετύχετε το αποτέλεσμα αυτό;
Spyla: Φυσικά, ισχύει αυτό που λες. Ο Chris δίνει το δικό του στοιχείο και είναι ωραία αυτή η εναλλαγή. Ουσιαστικά είναι διπλός ο ρόλος, μιλάμε για την Adeline, η οποία είναι με τον αρραβωνιαστικό της και με τον νεαρό άνδρα, οπότε αποδίδεται αυτή η θεατρικότητα. Κι μ'αυτό που είπες για το έντονο συναίσθημα θα συμφωνήσω. Κάθε φορά που τραγουδάω τα κομμάτια ανατριχιάζω και υπάρχουν και 2 συγκεκριμένα κομμάτια, τα οποία πραγματικά με κάνουν να βάζω τα κλάματα και δεν κρατιέμαι και στη σκηνή όταν τραγουδάω. Είναι η ιστορία, την κάνω εικόνα, βάζω καμιά φορά τον εαυτό μου στη θέση της ηρωίδας, μπαίνω στο ρόλο και πραγματικά με αγγίζει και με συγκινεί. Και ο Chris μπαίνει στο ρόλο και μ'αρέσει αυτή η εναλλαγή, όπου εγώ τραγουδάω καθαρά και ο Chris brutal.
Η.Μ.: Με τους στίχους ποιος ασχολήθηκε;
Gus: Στο 99% εγώ. Το υπόλοιπο 1% είναι ο Θάνος, ο οποίος έγραψε τους στίχους στο "My Last Breath". Το θεώρησα καθαρά προσωπική υπόθεση. Ένα concept album χρειάζεται μία αρχή, μία μέση κι ένα τέλος κι όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να είναι αλληλένδετα και θεωρώ ότι γι'αυτά χρειάζεται ένας άνθρωπος για να υπάρχει μία ολοκληρωμένη σκέψη και μια συνέχεια. Γενικά είμαι της άποψης ότι περισσότερα μυαλά είναι πάντα καλύτερα από ένα. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση, που πρόκειται για κάτι που είναι καθορισμένο από την αρχή για να είναι κάπως, αν βάλεις περισσότερα μυαλά μπορεί κάπου να μπερδέψει. Είναι σαν ένα σενάριο, το οποίο δεν μπορεί να έχει 300 εκπροσώπους να το γράφουν, το κάνει ένας συγκεκριμένος.
Spyla: Είναι μια μικρή ιστοριούλα, σκοτεινή.
Η.Μ.: Η απόφαση για το μεγάλο βήμα της ορχήστρας πώς προέκυψε; Ήταν δική σου ιδέα Gus;
Gus: Δική μου και του Φραγκίσκου. Στο καινούριο album η μισή ώρα περίπου είναι ορχηστρικά μέρη και επειδή ακριβώς οι ορχήστρες έχουν μεγάλο όγκο και μεγάλα θέματα και σημεία που παίζουν μόνο αυτές, χωρίς τη μπάντα, δεν με ικανοποιούσαν τα υπάρχοντα όργανα, ήταν πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις απλά με τα πλήκτρα ή την κιθάρα ή τη φωνή. Ήθελα κάτι άλλο. Ήθελα το φυσικό ήχο των οργάνων. Από την άλλη, αν χρησιμοποιούσαμε μόνο ψεύτικα samples θα έβγαινε ένα φτωχότατο αποτέλεσμα. Οπότε ήταν μονόδρομος το να χρησιμοποιήσουμε αληθινή ορχήστρα. Από εκεί και πέρα, λόγω και των σπουδών μου και όλων αυτών που κάνω πέρα από τους Fallen Arise και συν το γεγονός ότι πάντα με σαγήνευαν οι ορχήστρες, όπως σου είπα και πριν, με οδήγησαν στο ότι αυτό έπρεπε να γίνει με ορχήστρα. Ήταν ότι καλύτερο έχουμε γράψει μέχρι στιγμής και έπρεπε να γίνει έτσι.
Η.Μ.: Σαν εμπειρία σε επίπεδο συνεργασίας πώς ήταν;
Gus: Απίστευτη εμπειρία. Θυμάμαι ότι το πρώτο κομμάτι που είχαμε ξεκινήσει να παίζουμε όταν γράφαμε την ορχήστρα, ήταν το "Divine Bride". Εγώ είχα πάθει σοκ με τους μουσικούς. Είναι απίστευτοι. Τους έδινες κάτι και δεν χρειαζόταν καν να το μελετήσουν, απλά το έπαιζαν. Φοβερή μουσική, φοβερό αίσθημα στο παίξιμο, εγώ βίωνα κάτι εξωπραγματικό.
Η.Μ.: Για ποιο λόγο χρειάστηκε να συνδυαστούν 4 διαφορετικές ορχήστρες;
Gus: Οι ορχήστρες είναι κάποιες οργανώσεις που ακολουθούν συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τη δεδομένη χρονική στιγμή που είχαμε εμείς ορίσει να γίνουν οι ηχογραφήσεις, δεν μπορούσαμε να έχουμε μία ολοκληρωμένη. Αναγκαστήκαμε λοιπόν και πήραμε άτομα από την καθεμια, που το πρόγραμμά τους μπορούσε να συμβαδίσει με το πρόγραμμα του συγκροτήματος, στο πώς είχαν οριστεί οι ηχογραφήσεις.
Η.Μ.: Εκείνοι πώς σας είδαν, τι feedback πήρατε; Τους άρεσε αυτή η συνεργασία;
Gus: Αν βγάλεις το ότι παίζουν σε ορχήστρες που ασχολούνται με την κλασική μουσική, κατά τα'άλλα είναι όλοι τους μουσικοί που είναι ανοιχτοί σε κάθε νέο είδος ακούσματος. Και φυσικά το ότι τους ζητήθηκε από μία metal μπάντα να παίξουν σε ένα ορχηστρικό album που θα πραγματεύεται ένα συγκεκριμένο θέμα, τους φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Συν το ότι το "Adeline", αν αφαιρέσεις το metal στοιχείο, δεν διαφέρει πολύ από κάτι κλασικό. Άλλωστε κάποτε είχαν πει ότι η κλασική μουσική είναι κάτι σαν τον πρόγονο του metal, αλλά χωρίς ηλεκτρισμό.
Η.Μ.: Όλο αυτό με τις ορχήστρες θα το ξανάκανες;
Gus: Εννοείται.
Spyla: Αυτό είναι και το στοιχείο μας.
Gus: Αν σε ένα album των Fallen Arise δεν υπάρχει ορχήστρα, είναι σαν να μην υπάρχουν οι μισοί Fallen Arise. Είναι το 7ο και αναντικατάστατο μέλος.
Η.Μ.: Τώρα πλέον είστε έτοιμοι για μία εξόρμηση στο εξωτερικό; Νιώθετε με αυτό το δίσκο ότι έχετε ένα εφόδιο παραπάνω;
Gus: Φυσικά και η μπάντα έχει τα φόντα να βγει έξω. Ο στόχος να γίνει υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει απ'όλα τα μέλη της μπάντας.
Spyla: Ναι, όλοι το θέλουμε αυτό.
Η.Μ.: Είναι κάτι για το οποίο θα ακούσουμε σύντομα;
Gus: Η αλήθεια είναι ότι γίνονται κάποιες συζητήσεις για κάποιες ημερομηνίες στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει ακόμα κάτι 100% σίγουρο, απλά γίνονται κάποιες συζητήσεις, οι οποίες μέχρι στιγμής είναι σε πολύ καλό δρόμο. Επομένως πιστεύω ότι στο άμεσο μέλλον θα έχουμε εξελίξεις πάνω στο θέμα δραστηριότητας και συναυλιών τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.
Η.Μ.: Τι αποφύγατε στο "Adeline", το οποίο είχατε κάνει στον προηγούμενο δίσκο και το είχατε θεωρήσει λάθος;
Gus: Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι είπα ότι από εδώ και στο εξής θα γράφω μόνο με αληθινές ορχήστρες. Το σημαντικό για μένα είναι ότι και στο "Ethereal" και στο "Adeline" είχα 6 απίστευτα παιδιά, με τα οποία γράψαμε το album, είχαμε πολύ καλές συνθέσεις, είχαμε μεράκι, είχαμε θέληση, είχαμε πάθος, κάτι που πέρασε ατόφιο και ίδιο και στο "Adeline".
H.M.: Πόνος, θλίψη και σκοτάδι. Αυτά συναντάμε στο "Adeline". Συναισθήματα δυσάρεστα, αλλά πολύ έντονα. Πόσο δύσκολο είναι να μεταφέρεις αυτά τα συναισθήματα σε όποιον είναι απέναντί σου, αλλά και σε όποιον ακούσει το cd, και όσον αφορά τη σύνθεση, αλλά και την ερμηνεία;
Spyla: Δεν μπορείς να αγγίξεις όλους όσους έρχονται να σε δουν. Αλλά θεωρώ ότι αν νιώθεις ένα κομμάτι, αυτό βγαίνει και προς τα έξω και μπορείς να συγκινήσεις τον άλλον.
Gus: Θα σου πω πώς λειτουργεί για μένα. Όταν γράφω ένα κομμάτι στο πιάνο συνήθως είμαι ανάμεσα σε 2 συναισθήματα. Ή που θα κάνω ένα διάλειμμα και θα σκέφτομαι τι έγινε, τι έγραψα ή που δεν θα νιώσω τίποτα. Όταν λοιπόν νιώσω κάτι και ανατριχιάσω όταν το ξανακούσω, αυτό για μένα σημαίνει ότι θα συγκινήσει.
Spyla: Γι'αυτό σου είπα και πριν ότι πολλές φορές μπαίνω στη θέση της ηρωίδας, γιατί έτσι μπορεί να το νιώσεις καλύτερα και να βγάλεις ακόμα καλύτερα το συναίσθημα.
Η.Μ.: Άρα η μουσική ακολουθεί το στίχο και ο στίχος τη μουσική;
Gus: Αυτό είναι μια πολύ σωστή παρατήρηση. Στο "Adeline" η μουσική δεν είναι απλά μια μουσική ή απλά ένας στίχος που γράφτηκε και μετά παντρεύτηκαν. Και τα δύο υπέστησαν τρομερές τροποποιήσεις όλο αυτό το διάστημα που ετοιμάζαμε το "Adeline", γιατί έπρεπε αυτά τα δύο πράγματα να δέσουν αρμονικά μαζί. Δεν μπορείς δηλαδή σε μία στιγμή έντασης να έχεις ένα στίχο που δεν έχει ένταση. Ή αντίστοιχα δεν μπορείς σε μία στιγμή απαλή να μην έχεις ένα στίχο εξίσου απαλό. Ήταν πόλεμος αυτά τα δύο και είναι. Όταν κάνεις concept album αυτά τα 2 πρέπει να είναι μαζί.
Η.Μ.: Ποιο είναι το σημείο που σας αρέσει περισσότερο στο δίσκο;
Spyla: Τα δύο σημεία που μ'αρέσουν πολύ στο δίσκο είναι στο "Divine Bride" που μπαίνει η ορχήστρα στο τέλος και στη μπαλάντα "Oceans of Time" πάλι στο μέρος της ορχήστρας, εκεί είναι που λυγίζω.
Gus: Εμένα θα έλεγα ότι τα αγαπημένα μου στοιχεία είναι ο πρόλογος, πρώτον γιατί σου κάνει μια εισαγωγή στην ιστορία και δεύτερον γιατί είναι πιο κοντά στα ακούσματά μου, και το ατονικό σημείο στη γέφυρα του "White Crystal Angel" πριν τα τελευταία 2 ρεφραίν, πάλι για τους ίδιους λόγους.
Η.Μ.: Τι feedback έχετε πάρει μέχρι στιγμής από τον κόσμο;
Spyla: Έχω ακούσει πολύ καλά σχόλια και κυρίως για το video clip, το "White Crystal Angel". Επίσης μου λένε ότι είναι σαν να βλέπουν τελείως άλλη μπάντα.
Gus: Γενικά έχουμε πάρει ένα πολύ καλό feedback σαν σύνολο, σε όλο το δίσκο. Το πλέον σημαντικό σχόλιο που έχουμε πάρει είναι ότι υπάρχει μία πολύ ανοδική πορεία στις συνθέσεις, ότι δηλαδή γράψαμε ένα πολύ καλό "Ethereal" και ένα πάρα πολύ καλό "Adeline". Αυτό για μένα είναι πολύ μεγάλη πληρωμή. Αυτό σημαίνει ότι δεν μένουμε στάσιμοι.
Η.Μ.: Σε ένα instrumental κομμάτι θα έκανες κάτι αντίστοιχο όπως στο "Funeral";
Gus: Κάθε κομμάτι αυτού του δίσκου είναι μέρος της ιστορίας. Που σημαίνει ότι ήταν κομβικής σημασίας κάθε instrumental κομμάτι να σε πηγαίνει από το ένα μέρος της ιστορίας στο άλλο. Δεν υπήρχε χώρος δηλαδή για κάτι το όποίο θα ήταν μόνο μουσικό χωρίς να έχει κάτι να σε προϊδεάσει ή να σε πάει κάπου.
Spyla: Έπρεπε μέσα στην ιστορία να υπάρχει και ένα κομμάτι που να σε πηγαίνει κάπου, χωρίς όμως να μπερδευτούν ή να υπάρχει παύση της ιστορίας.
Η.Μ.: Το θεατρικό στοιχείο είναι πολύ έντονο στο δίσκο και το είδαμε και στην παρουσίασή του με κοστούμια κτλ. Σκέφτεστε κάποιο μελλοντικό live σας να το παρουσιάσετε με αυτό τον τρόπο;
Spyla: Τα κοστούμια δεν αλλάζουν, γιατί η ιστορία αναφέρεται στη βικτωριανή εποχή και θέλουμε να είμαστε στο κλίμα. Οπότε σε κάθε live θα μας βλέπετε έτσι. Επίσης θα θέλαμε πάρα πολύ, όταν θα είναι η κατάλληλη στιγμή, αυτό που ακούς να το βλέπεις και σε εικόνα, με 5-6 ηθοποιούς. Αυτό πραγματικά θέλω να γίνει κάποια στιγμή, να είμαστε η μπάντα και οι ηθοποιοί που θα σου δείχνουν ακριβώς την ιστορία. Αυτό νομίζω ότι είναι κάτι που πρέπει να γίνει.
Η.Μ.: Παιδιά σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
Gus - Spyla: Εμείς ευχαριστούμε!
Συνέντευξη: Κωνταντίνος Κυριαζόπουλος
