Ίσως η πιο προσωπική συνέντευξη του Foti των SixForNine. Ένα συναισθηματικό rollercoaster και ένα όμορφο ταξίδι με έναν από τους πιο σεμνούς ανθρώπους του χώρου. Αισθανθείτε το!

HardMusic: Μιας και μόλις τέλειωσε το ακουστικό σετ σας στο ''Unplugged Experience'', πώς σου φάνηκε σαν εμπειρία;
Fotis Benardo: Είχε μια πάρα πολύ όμορφη ενέργεια. Γενικά, μου αρέσουν τα ακουστικά σετ γιατί έχουν μια άλλη προσέγγιση στη μουσική σου. Πως θα κάνεις το arrangement, τη δομή, να ντύσεις το κομμάτι να βγει σωστά με ακουστικά όργανα. Έχει πολύ δουλειά.

HM: Πόσο καιρό σας πήρε να το ετοιμάσετε;
F.B: Φαντάσου το "Sound Of Perfection" μας πήρε περίπου ένα μήνα. Δεν θα ήταν ωραίο να παίξουμε το ίδιο κομμάτι απλά με ακουστικά όργανα. Οπότε κάθε κομμάτι το πιάσαμε να το δουλέψουμε ξεχωριστά για πολύ καιρό. Το ''Take down the leader'' και το ''Save me'' έγιναν εντελώς διαφορετικά από ότι είναι στον δίσκο.

HM: Σε μια χώρα που είναι γεμάτη από stoner και thrash μπάντες, εσείς τι βλέψεις έχετε;
F.B: Η μπάντα ποτέ δεν σκέφτηκε ''πω πω ας παίξουμε σαν αυτούς ή εκείνους''. Ότι ιδέα έβγαινε την ηχογραφούσαμε και μετά βλέπαμε εάν μας αρέσει. Δεν υπάρχει δηλαδή θέμα ταυτότητας. Υπάρχει μέσα στη μουσική μας το alternative, το stoner, έχουμε πιο heavy στοιχεία. Είναι λίγο κλισέ αυτό που θα σου πω αλλά οι SixForNine δεν μπαίνουν σε κάποια ταμπέλα. Έχουν σχέση με αυτό που βγάζουν σαν μουσικοί. Οι μουσικοί που απαρτίζουν το συγκρότημα, και βγάζω τον εαυτό μου εκτός, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά το όργανο τους, είναι πάρα πάρα πάρα πολύ καλοί μουσικοί, κι έτσι ο τρόπος προσέγγισης σε κάθε κομμάτι είναι διαφορετικός. Είναι ένα κράμα όλο αυτό, όχι alternative αλλά εναλλακτικό και progressive.

HM: Μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτό; Έχετε θέσει όρια;
F.B: The sky is the limit φίλε μου! Εντάξει, δε θα παίζαμε thrash και να κάνω εγώ τον Mille, οπότε αυτό το τελικό αποτέλεσμα είναι οι SixForNine.

HM: Είσαι ένας άνθρωπος που μπορώ να του κάνω επίσημα την ερώτηση ''Κιθαρίστας ή drummer''; Αν και είσαι και τραγουδιστής και στουντιάνθρωπος, ηχολήπτης, παραγωγός....
F.B: (πολλά γέλια) τα τύμπανα τα έχω ξεζουμίσει. Είναι κάτι που γνωρίζω πάρα πολύ καλά που και λάθος να πάω να κάνω μπορώ να το σώσω. Στη κιθάρα, στη φωνή και σε οτιδήποτε άλλο πιάσω, σίγουρα δε μπορώ να ελιχτώ τόσο πολύ.

HM: Στο studio;
F.B: Λόγο της ως τώρα εμπειρίας και με πολύ δουλειά γίνομαι όλο και καλύτερος.

HM: Μπαίνεις σε ένα συγκρότημα σαν τραγουδιστής, γράφεις στίχους που τους τραγουδάς, εκτίθεσαι...
F.B: Και πριν το έκανα, έγραφα στίχους και συνθέσεις, απλά τώρα είναι οι προβολείς περισσότερο πάνω μου.

HM: Το φοβήθηκες καθόλου ξέροντας ότι ο κόσμος σε ξέρει σαν drummer των SepticFlesh;
F.B: Κοίτα, άργησα πολύ να ανεβώ στη σκηνή απόψε, εάν παρατήρησες, γιατί θέλω να κατέχω κάτι για να βγω. Ναι, το άγχος υπάρχει αλλά σκέψου ότι και σαν drummer έχω άγχος. Έτσι είναι η ψυχοσύνθεση μου και το θεωρώ καλό γιατί έτσι ξεχωρίζουν τα πολύ σημαντικά πράγματα. Όταν είμαι βέβαια πατώ στο σανίδι μεταμορφώνομαι.

HM: Μπορείς να εξηγήσεις πιο είναι αυτό το καλλιτεχνικό άγχος που αναφέρονται πολλοί του χώρου;
F.B: Δεν ξέρω ακριβώς, είναι η θέληση να κάνεις κάτι σωστά, να αποτυπωθείς σε αυτόν που θα σε δει και όχι ότι ήσουν ένας καλός παίχτης. Θέλω ο άλλος να δεθεί μαζί μου παρά να πει ότι ήμουν σωστός. Πάντα θα κάνω λάθη σα μουσικός, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θέλω όποιος είναι από κάτω να πει ότι ''εδώ συνδέθηκα''.

HM: Το SixForNine, έχει κάτι το σεξουαλικό μέσα του; το For είναι το τρίτο σκέλος;
F.B: (Πολλά γέλια) Όχι όχι,... δεν έχει κάτι το σεξουαλικό. (αφού συνέρχεται λίγο η συζήτηση πάει ξανά στο σοβαρό), έχει την έννοια της δυαδικότητας. Το καλό και το κακό, το άσπρο και το μαύρο. Είναι το τι έχουμε μέσα μας. Τον καλό μας και τον κακό μας εαυτό. Είναι η χαρά και ο πόνος. Είναι... ο αριθμός σε ένα ξενοδοχείο που γύρισες και μπήκες σε λάθος δωμάτιο.

HM: Το video clip του ''Save me'' είναι πανέμορφο. Πες μας την ιστορία πίσω από την ιστορία του.
F.B: Το ''Save me'' είναι ένα όνειρο που είχα δει παλιότερα. Και σηκώθηκα και έγραψα σε ένα χαρτί ακριβώς ότι είδα, που είναι η ιστορία που βλέπουμε στο clip. Ένας παππούς σε αναπηρική καρέκλα, τον οποίο τον φροντίζει μια γιαγιά, και έχουν ένα παιδάκι με μάσκα και κλειδαριά και το έχουν και το μεταχειρίζονται σαν ζώο. Και από κάπου άρπαξαν ένα κοριτσάκι για να το έχουν παρέα του. Σαν ένα σκυλάκι και ένα γατάκι. Φαντάσου δεν έβλεπα και πολύ 10η εντολή! (γέλια) δεν ήταν κάτι που έγινε απλά εικαστικά. Έχει άμεση σύνδεση με τους στίχους. Είναι η ατάκα του μικρού αγοριού που λέει στο κορίτσι, ότι ''θα σε σώσω''. Είναι απίστευτο το τελικό αποτέλεσμα του video.

HM: Οι πιο προσωπικοί στίχοι σε πια κομμάτια είναι;
F.B: Στο ''Out of line'', είναι οι πιο προσωπικοί στίχοι που θα μπορούσα να γράψω και στο ''When roses turn black''.

HM: Σε έναν σχεδόν mid tempo δίσκο, τι κάνει αυτά τα δυο κομμάτια να διαφοροποιούνται;
F.B: Ένας δίσκος ο οποίος είναι mid tempo αλλά που εκφραστικά με άφησε να δώσω όλες μου τις σκέψεις χωρίς κανέναν δισταγμό. Αυτά τα 2 κομμάτια είναι ιδιαιτέρα ξεχωριστά. Το ''Out of line'' συγκεκριμένα είναι για τη στιγμή που πήγα στο νοσοκομείο να δω τον πατέρα μου για να μάθω ακριβώς την έκταση της ασθένειας του και το ''When roses turn black'' είναι για την κατάληξη αυτής της ασθένειας και το που... ''πήγε''. Είναι δυο κομμάτια που οι στίχοι τους είναι πολύ προσωπικοί και δένομαι πολύ όταν τα τραγουδώ και συγκλονίζομαι. Δένομαι με τα κομμάτια και μου αρέσει να εκφράζομαι έτσι.

HM: Θα μπορείτε να τα έχετε πιο συχνά στο σετλιστ σας;
F.B: Ε.... ναι. θα τα έχουμε. Ό,τι τραγουδάω θέλω να με εκφράζει. Ακόμα και το ''Down in a hole''που διασκευάσαμε ή το ''Here comes the rain again'', είναι κομμάτια που με αγγίζουν. Δε μπορώ να τραγουδώ για πόνι και ουράνια τόξα που δεν με εκφράζουν.

HM: Πως είναι για εσένα να ερμηνεύεις αυτά τα κομμάτια; Έχουμε δει τον Corey Taylor να λυγίζει πάνω σε τέτοιο βάρος. Εσένα σε είδαμε να βουρκώνεις αλλά δεν σταμάτησε το κομμάτι.
F.B: Έτσι έχουν τα πράγματα. Βέβαια το πώς τα μεταφέρει ο καθένας στον κόσμο, έχει τον δικό του τρόπο. Όσοι τα άκουσαν αυτά τα κομμάτια απόψε κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται. Είναι μια βιωματική εμπειρία και ερμηνεία αυτή που έγινε. Δεν είναι ότι απλά πρέπει να τραγουδήσω και αυτά τα κομμάτια. Είναι και ένας από τους λόγους που πιστεύω ότι οι SixForNine έχουν αγγίξει τόσο κόσμο.

HM: Να αλλάξουμε λίγο ύφος για να αποφορτιστούμε και οι δυο. Karnivool! Παραγωγός στον δίσκο είναι ο Forrester Savell. Θα γίνεται οι Tool της Ελλάδας μιας και οι Karnivool έγιναν οι Tool της Αυστραλίας;
F.B: Χάχα, δεν είναι έτσι. ψάχναμε πάρα πολύ για το ποιος θα ήταν ο παραγωγός. Και οι δουλειές του μου αρέσουν πάρα πολύ. Μου αρέσει ο ήχος της rock της Αυστραλίας και υπεύθυνος εν πολλοίς είναι ο Forrester. Είναι ένας ηχολήπτης που μπορεί να μην τον γνωρίζουμε εδώ στην Ελλάδα αλλά έχει πάρει τα εύσημα του δω και πάρα πολλά χρόνια και δε κάνει ''supermarket'' παράγωγες.

HM: Καλύτερη συναυλία που έχεις δει;
F.B: Nine Inch Nails νομίζω ήταν στο θέατρο βράχων. Από τους καλυτέρους ήχους, από τους καλύτερους φωτισμούς.

HM: Καλύτεροι δίσκοι στο είδος σας;
F.B: Ε, Soundgarden σίγουρα και το "Nevermind" των Nirvana. Επίσης από Karnivool το ''Sound Awake'' και οκ, οποιοδήποτε Tool δίσκο ...είναι τόσο ξεχωριστοί αλλά και ενιαίοι. Είναι σαν τον Voltron! Το θυμάσαι; δε μπορείς να βγάλεις κάποιο από τα λιονταράκια του! (τρελά γέλια)

HM: Τι έχουμε να περιμένουμε από τους SixForNine στο άμεσο μέλλον;
F.B: Έχετε να περιμένετε ένα πάρα πολύ καλό υλικό. Δεν θα αργήσει πάντως γιατί είμαστε στα ντουζένια μας, προβάρουμε συνέχεια... οπότε... σύντομα. Όπως άκουσες και από τη νέα σύνθεση που παίξαμε που είναι ακόμα πιο boost-αρισμενη, είμαστε πιο δεμένοι, η χημεία μας είναι πολύ δυνατή. Είναι πολύ σημαντικό να είσαι φίλος με τον άλλο. Ειδικά σε εμάς, που γραφούμε όλοι κομμάτια και ξέρουμε πλέον που πχ αντέχει η φωνή, που είναι σωστό αρμονικά, που είναι ρυθμικά πιο σωστό, τι ταιριάζει στον ένα και στον άλλο. Οι καλές δουλειές έγιναν από ανθρώπους που ήταν ομάδα και όχι απλά δεξιοτέχνες. Οι Metallica ας πούμε, είναι το σύνολο που κάνει τη μεγάλη διαφορά και έχει παράξει αυτές τις δουλειές.

HM: Τώρα που τους ανέφερες πρέπει να σε ρωτήσω. Ο Ulrich είναι καλός drummer τελικά;
F.B: Ο Ulrich είχε τις πιο έξυπνες ιδέες. Δεν είναι πια καλός drummer και θα ήμουν ψεύτης αν στο έλεγα, αλλά αντικειμενικά, είχε βγάλει από τις πιο έξυπνες ιδέες. Ποιος θα είχε σκεφτεί το ''One'' παιγμένο έτσι; Ή το ''For Whom The Bell Tolls''; Αν κάτσω απλά να σου παίξω δυο τρία χτυπήματα θα καταλάβεις αμέσως πιο κομμάτι είναι.

HM: Πολύς κόσμος κατηγορεί τους Nirvana ότι πέτυχαν επειδή ο Kurt ήταν ομορφόπαιδο. Ισχύει και για σας τους τέσσερις;
F.B: (Πολλά γέλια!) Και ο Cornel ήταν ομορφόπαιδο και ο Vedder αλλά δεν έχει καμία σημασία γιατί πάμε τώρα να κοπιάρουμε τις φωνές τους και ακουγόμαστε σαν...... τούβλα.

HM: Ότι με την Πηνελόπη είστε πλέον το πιο Rock N' Roll ζευγάρι, πώς σου φαίνεται;
F.B: (Εδώ σχεδόν σταματήσαμε από τα γέλια) Αυτό ....ε... δεν έχει να λέει...

HM: Ως τώρα μόνο στην Αμερική είχαμε παρόμοια ζευγάρια. Εδώ...
F.B: Εδώ δεν είχαμε. Χαχαχαχα! Είναι ο άνθρωπος που γίναμε ένα από την αρχή, κόλλησε ο ένας με τον άλλο, γουστάρει ο ένας τι κάνει ο άλλος. Το θέμα είναι ότι όλη αυτή τη χαρά τη βλέπεις στα μούτρα μας! Αν θες, έξω είναι, ρώτα τη! χαχαχα

HM: Ο δίσκος πλέον πως σου φαίνεται;
F.B: Τον δίσκο τον ακούω τον ξανακούω, τον έχω δώσει σε πολύ κόσμο και το feedback είναι πολύ καλό. Νομίζω και ελπίζω να μην ακούγεται ψωνισμένο, δεν έχει καμία σχέση με μπάντες που βγαίνουν από εδώ. Είναι πολύ προσεγμένο εικαστικά, συνθετικά και σε θέμα απόδοσης δικής μας, παραγωγής. Είναι μια δουλειά που πήρε καιρό και άργησε να βγει γι' αυτούς τους λόγους, αλλά είμαστε πολύ χαρούμενοι για το όλο αποτέλεσμα.

HM: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, δε σου σπαταλώ άλλο χρόνο. Ήταν υπέροχη συνέντευξη.
F.B: Να σαι καλά! Και για μένα!

Ανδρέας Ντούτσιας