Καλωσορίζουμε τους COUNTOWN στο HardMusic.gr.

Ο λόγος που πυροδότησε το ενδιαφέρον μας για τη παρούσα συνέντευξη αποτελείται από 2 στοιχεία: τον Ελληνικό στίχο και τον συνδυασμό του με το Rap/Rock/Metal ήχο. Πως ξεκίνησε η σκέψη ?

ΓΙΩΡΓΟΣ: Πάμε γύρω στο 2008. Έπαιζα σε δυο συγκροτήματα hardcore με grindcore στοιχεία, ήταν αρκετά aggressive μπάντες και έβλεπα ότι είχε γίνει ρουτίνα και καθημερινότητα των συγκροτημάτων αυτών. Με κούρασε αυτό και παράλληλα έγραφα κάποια κομμάτια καθαρά για μένα με Ελληνικό στίχο –λίγο πιο light καταστάσεις από αυτό που ακούσατε (τη «μουσική Πορνεία») - αλλά είχε πάλι rap μέσα, είχε μελωδίες καθαρά από τον Αμερικάνικο χώρο και σιγά σιγά μου άρεσε αυτό. Έγραψα και 2-3 κομμάτια, ένας φίλος μου που το άκουσε μου είπε «φίλε έλα να κάνουμε συγκρότημα», είχα μείνει και χωρίς μπάντα γιατί οι άλλοι είχαν διαλυθεί για διάφορους λόγους κι έτσι το ξεκίνησα σιγά-σιγά. Όποιος το άκουγε έλεγε πως μπλέκει το hardcore και το σκληρό ήχο και ξαφνικά με μια μελωδία πάει στο mainstream. Ήταν λίγο μπλέξιμο. Μπορούσε να το ακούσει και ένας που ήταν μεταλάς, ένας ράπερ και ένας που δεν ακούει καν αυτή τη μουσική. Και σιγά-σιγά έβλεπα θετική ανταπόκριση από κόσμο κι έτσι το εφάρμοσα σε φουλ κομμάτια και όλα στα Ελληνικά και άρχισα να γράφω και ραπ . Τότε ξεκίνησε.

«Γίνε αυτό που θές εσυ κι όχι αυτο που αυτοί γουστάρουν». Το είδος που εκπροσωπείται είναι συνυφασμένο κυρίως με πολιτικό – κοινωνικό στοίχο. Τι είναι αυτό που θέλετε να βγάλετε στιχουργικά προς τον κόσμο ?

ΓΙΩΡΓΟΣ: Είναι βασικά κάτι πολύ ανθρώπινο. Στην ουσία σου λέει να έχεις τη δική σου άποψη, να έχεις αυτοπεποίθηση, κάνε αυτό που θέλεις με δύναμη, μην επηρρεάζεσαι μόνο από τους γύρω σου, αυτός ο στίχος εκεί ποντάρει. Έχει να κάνει καθαρά με βιώματα, απλά κοιτάζουμε να είναι κάτι το οποίο θα το ακούσει ο οποιοσδήποτε άνθρωπος και θα βγάλει δικά του συμπεράσματα, θα βάλει τη δική του ιστορία μέσα. Θέλω να το ακούσεις και να βάλεις το δικό σου βίωμα μέσα. Να το δέσεις. Στην ουσία είναι λίγο διπλωματικό, λίγο γενικό αλλά πίσω από όλο αυτό υπάρχει μια ιστορία που έχει γίνει.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ: Στον καθένα βγάζει το δικό του κομμάτι. Ο Γιώργος το έγραψε για τους δικούς του λόγους, ο κάθε ακροατής ή ακόμα κι εμείς μέσα στην μπάντα εκφράζουμε κάτι δικό μας, κάτι που έχουμε περάσει.

ΓΙΩΡΓΟΣ: Ακριβώς. Ένα κομμάτι μας, λέγεται «8» και έχει μια ιστορία μέσα. Άμα το ακούσεις είμαι σίγουρος ότι θα δέσεις μια ερωτική σου απογοήτευση ή μια οικογενειακή σου δύσκολη στιγμή ή κάτι τέτοιο. Δεν έχει καμία σχέση. Είναι καποιος που μιλάει για τον εαυτό του που έχει δύο πτυχές όπου η μία μάχεται με την άλλη ποια θα επικρατήσει.

Η ιδέα ξεκίνησε το 2008, τι σε εμπόδιζε να υλοποιήσεις κάτι ποιο νωρίς? Πες μας λίγα λόγια για το δύσκολο δρόμο που αναφέρεις στο προφίλ σας.

ΓΙΩΡΓΟΣ: Πιστεύω ότι είναι δύσκολο το είδος αυτό το οποίο επέλεξα να κάνω τότε κι επειδή οι περισσότεροι δεν είναι πολύ open mind, δλδ ακούει κάποιος και λεει «α ελληνικός στίχος» «α σκληρές κιθάρες» «το 'χουνε κάνει κι άλλοι» και εξαιτίας αυτού τέλοσπάντων δεν έβρισκα συνεργάτες. Αυτός είναι ο δύσκολος δρόμος. Δεν με εμπιστευόντουσαν, το βλέπανε στην πλάκα, το κάνανε –όπως σε πολλές μπάντες- για τελείως ανόητους λόγους. Εγώ όταν θέλω να κάνω κάτι το κάνω σοβαρά, είμαι εκεί, είμαι ώρες-ώρες σπαστικός θα έλεγα...πιο κόσμια στο να γίνει η δουλειά, αλλά πετυχαίνω έτσι όπως το πάω. Όποτε ασχολείσαι με κάτι και το έχεις το κεφάλι σου εκεί, θα γίνει αργά ή γρήγορα. Αργά έγινε τελικά γιατί είμαι σίγουρος ότι τώρα έγινε. Είμαστε στην καλύτερη φάση πλέον ως συγκρότημα, ξεκινάμε γράφουμε το δίσκο μας, προχωράμε είναι όλα σε μια πορεία. Δεν το αγάπησε κανείς από αυτούς που περάσανε, το κάνανε άλλοι για μένα, άλλοι για να βοηθήσουν λίγο, άλλοι για δικούς τους λόγους κι έτσι δεν έδεσε. Αν δεν το κάνεις για την πάρτι σου δεν δένει. Άμα το κάνω για κεινους κι άμα το κάνανε για μένα όλοι δεν θα κάναμε τίποτα. Θα το έκανα μόνος μου. Αλλά πιστεύω τα παιδιά το γουστάρουν από μόνοι τους πολύ και περνάνε καλά (σ.σ. αναφέρεται στην υπόλοιπη μπάντα), οπότε έτσι θα λειτουργήσει.

Θεωρείς ότι υπάρει κοινό στην Ελλάδα που ακούει αυτό που παίζετε?

ΓΙΩΡΓΟΣ: Μπορούμε να δημιουργήσουμε! (γέλια) Αυτό μου το δείχνει ο κόσμος. Τα άτομα που μιλάμε για τη μπάντα είτε είναι γνωστά είτε άγνωστα, τους αρέσουν άλλες μουσικές και τους αρέσει και αυτό, σαν έξτρα. Δεν το χαρακτηρίζουνε «ακούμε rap metal» ή ακούμε αποκλειστικά κάτι άλλο, «μας αρέσουν τα κομμάτια σας, εμένα τα 2 από τα 10, εσένα τα 3, εμένα το 1 εσένα τα 10». Βλέπω ότι υπάρχει μεγάλη γκάμα ακροατών που είναι διαφορετικοί μεταξύ τους όπως είναι και το είδος, πολλά είδη μεταξύ τους. Πιστεύω μέσα στον δίσκο που θα βγάλουμε που μάλλον θα βγει 1/1/15 θα έχει 10 κομμάτια για πολλά ήδη ακροατών. Και να σου αποκαλύψω και ένα μυστικό 1/1/15 κάνει «8». Είναι το κομμάτι μυστικό μου. (σ.σ. έχει tattoo με το 8)

Σε ποιο στούντιο έγινε η παραγωγή?

ΓΙΩΡΓΟΣ: Η παραγωγή αυτών των δύο κομματιών που έχουμε ήδη ανεβάσει (σ.σ. «Μουσική Πορνεία» και «Δικαστής Της Λογικής») έγινε στα Fragile Studios στον Βαγγέλη Γιαλαμά αλλά δεν θα γράψουμε εκεί τον δίσκο για διάφορους λόγους. Έχουμε έρθει σε συμφωνία με τα MD Studios με τον Νίκο Μιχαλοδημητράκη. Ωστόσο ήταν πολύ καλή η παραγωγή του Βαγγέλη.

Σχετικά με το καθαυτού ήχο σας, έχετε ένα εξαιρετικό ήχο στο μπάσο και κιθάρα όπου βγάζουν το Rock/Metal ύφος και αυτό το πλαισιώνετε με μελωδίες στα refrain και distortion στα φωνητικά. Θεωρώ ότι το κάθε συγκρότημα πρέπει να έχει το δικό του ήχο και στυλ. Είναι το Α και το Ω για να ξεχωρίσεις. Έχει δουλευτεί αυτό ή έχει βγει αυθόρμητα?

ΓΙΩΡΓΟΣ: Αυτό είναι χημεία όλων μας. Είναι ξεκάθαρα η τετράδα. Έχουμε περάσει πολλά ηχητικά αποτελέσματα γιατί έχουν αλλάξει κατά καιρούς άτομα. Είχα παλιά μόνιμα τραγουδίστριες, είχα dj, είχα ό,τι θες. Καταλήξαμε τετράδα, αντρική υπόθεση, βάζουμε φίλες μας, γνωστές μας, κοιτάμε τώρα να κάνουμε μια ωραία συνεργασία στη «Μουσική Πορνεία», με ενα καλό όνομα, μια κοπέλα που είναι στο εξωτερικό και την περιμένουμε να έρθει. Μόνο έτσι. Δεν θέλω να κρίνω κάτι αλλά έτσι δουλεύεις πιο εύκολα.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Χημεία ναι. Είναι ωραία λέξη. Όπως σε μια χημική αντίδραση ανάλογα τα μόρια που θα προσθέσεις προκύπτει τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα, έτσι κάθε άνθρωπος έχει άλλο συστατικό. Άλλη προσέγγιση στη ζωή, μουσική, κοινωνική, ψυχολογική συναισθηματική. Το παρατήρησα με τα παιδιά όταν τα γνώρισα γιατί δεν είμαι κι εγώ πάρα πολύ καιρό στην μπάντα -με γνώμονα το τι έχει περάσει αυτή η μπάντα θεωρούμαι πολύ νέο μέλος. Συνειδητοποιώ λοιπόν και βλέπω ότι και με την είσοδο του νέου κιθαρίστα έχουμε τοσο περίπλοκα, πλούσια, πολυσύνθετικα συστατικά σαν μονάδες, που όταν συναρθροίστηκαν το αποτέλεσμα βγήκε δυναμικό. Βγαίνει πολύ πλούσια χημεία και αυτό σημαινει ότι υπάρχει ένα πολύ όμορφο δέσιμο.

ΓΙΩΡΓΟΣ: Συχνά λέμε πως πρέπει να μας πληρώνουν και για τις πρόβες, είναι σαν live (γέλια)

ΓΙΑΝΝΗΣ: Η χημική αντίδραση που λέγαμε είναι και αμφίδρομη και τέλεια ισοροπημένη. Είμαστε πολύ δεμένοι.

ΓΙΩΡΓΟΣ: Μας πετυχαίνεται σε σούπερ σημείο, είμαστε στην καλύτερη μέχρι τώρα στιγμή μας.

Ευχόμαστε να έρθουν και καλύτερες!

ΓΙΩΡΓΟΣ: Πόσο καλύτερες δλδ, δεν θα παντρευτούμε ποτέ? (γέλια)

«Μεταλλάς γεννήθηκα μα κατέληξα και ράπερ»

ΓΙΩΡΓΟΣ: Δεν σ'αρέσει το κατέληξα ε? (γέλια). Νιώθω ότι είμαι μεταλλάς στο 99,9% αλλά όταν ακούω metal μουσική και από πάνω έναν τύπο να βαράει ροδάνι φωνητικά μου ξυπνάει κάτι άλλο. Δεν με κάνει να νιώθω ότι ακούω rap εκείνη την ώρα, ακούω κάτι διαφορετικό rap-core το λένε αυτό? Δεν ξέρω. Το ανέφερα έτσι με το «κατέληξα» ίσως επειδή δεν ακούω 100% και χιπ χοπ, ακούω τέτοιο μπλεγμένο πάλι. Γι αυτό και δεν έγραψα κάτι άλλο «την είδα απόψε ράπερ» ή «έγινα ράπερ» ή «είμαι και ράπερ» τέλοσπάντων». Δλδ έχει μια μικρή δώση του «είμαι αυτό φίλε, αλλά κάνω και αυτό».

Θα ήθελα λίγα λόγια τελειώνοντας, για τους αναγνώστες του Hard Music.

ΓΙΩΡΓΟΣ: Εγώ θα ήθελα να καλέσω όλο τον κόσμο να ακούσει τη μπάντα χωρίς να δει ούτε μια φωτογραφία. Να ακούσει κάθε κομμάτι ξεχωριστά όταν θα βγει με το καλό ο δίσκος μας και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, γιατί ακούνε πολλές φορές rock, rap, metal, αμερικάνικο, υβριδικό κτλ και λένε «τι είναι αυτό, δεν πλησιάζω». Δεν θέλω να μπει καμία ταμπέλα. Να ακούσουν και να ονομάσουν εκείνοι το είδος. Να ακούσουν τον στίχο, να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα, συναισθήματα, να βάλουν τις δικές τους εμπειρίες, να γίνουν ένα με τα κομμάτια. Αυτό θα είναι ικανοποίηση για μένα γιατί έτσι πιστεύω θα κερδιθεί η εκτίμηση του κόσμου γι αυτό που κάνουμε. Απλά έρχεται μετά γαρνιτούρα η φάτσα και τη βάζουμε κι εμείς γιατί έχουμε κι εμείς μια φάτσα (γέλια)

ΚΥΡΙΑΚΟΣ: Κι εγώ πάνω σ' αυτά που έιπε ο Γιώργος θα κυμαινόμουν. Θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος να ακούσουν τη δουλειά που κάναμε, αυτά που έχουμε να πούμε, αυτά που έχουμε να προσφέρουμε κι αν τους αρέσει να έρθουν και σε live να περάσουμε κι από κοντά καλά μαζί, να γουστάρουμε, να χορέψουμε, να σπάσουμε σβέρκους, πόδια, κόκκαλα, αγκώνες, κάτι! (γέλια) Να νιώσουν ό,τι περιέχει η μουσική μας. Χαρά, όχι τόσο λύπη, να προβληματιστούν, να βγουν πιο δυνατοί.

ΣΠΥΡΟΣ: Εγώ θα ήθελα να πω κάτι τελείως διαφορετικό από τα παδιά, σαν μουσικός μη επαγγελματίας, που όμως έχει περάσει πάρα πολλά ώστε να καταφέρει να κυκλοφορήσει ένα δίσκο. Θα ήθελα να παροτρύνω τον κόσμο που ακούει Ελληνικά συγκροτήματα να τα υποστηρίζει , γιατί στην Ελλάδα είναι 3 φορές πιο δύσκολο μια μπάντα να κάνει κάτι από ότι μια μπάντα στο εξωτερικό. Δλδ αυτά που θα πρέπει να δώσει μια Ελληνική μπάντα περιέχουν πολλαπλάσιες θυσιές από κάποιον που του παρέχονται περισσότερες ευκολίες, όπως στο εξωτερικό. Οπότε το αποτέλεσμα ενός Έλληνα μουσικού είναι κλάσεις ανώτερο από αυτό ενός ξένου, γιατί οι ξένοι ας πούμε αν έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν 10 δίσκους, θα βγάλουν 1 καλό και όλοι οι υπόλοιππι θα είναι παρεμφερείς, ενώ ένας Έλληνας ο οποίος το κυνηγάει για πάρα πολλά χρόνια σίγουρα θα βγάλει και τη ζωή του μέσα σε αυτή τη δουλειά. Γι αυτό το λόγο και μόνο, ακόμα και κάποιος που δεν ακούει αυτό το είδος, αξίζει να ασχοληθεί με οποιοδήποτε Ελληνικό συγκρότημα. Μέσα σε αυτές τις δουλειές όλων των Ελληνικών συγκροτημάτων είμαι σίγουρος, πέρα από το αν είναι καλές , αξιόλογες, αν έχουν καλό ήχο, παραγωγές κτλ υπάρχουν πολλά στοιχεία πόνου, οργής, συναισθημάτων που αξίζει να τα προσέξεις και να ασχοληθείς μαζί τους.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Σαν Countown, η μουσική που παράγουμε, που δημιουργούμε είναι η ψυχολογία μας, ο στίχος είναι η φωνή μας, έχουμε κι εμείς πράγματα να μοιραστούμε με τον κόσμο. Επί του πρακτέου όλο το point είναι να υπάρξει ένα αμοιβαίο παζάρι συναισθημάτων, μια ανταλλαγή απόψεων , να είναι αμφίδρομη όλη αυτή η επικοινωνία, να υφίσταται, να συμβαίνει και να μην εστιάζουμε στην προβολή σαν προβολή, αλλά στο νόημα για όλο αυτό. Η υποστήριξη. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι και εμείς από την πλευρά μας ως μουσικοί και οι ακροατές –κι εμείς είμαστε ακροατές για άλλους- να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Να υπάρχει υποστήριξη αμοιβαία και ουσιαστική. Όχι εικονική για το φαίνεσθαι. Όχι πατάω ένα like και έκανα support. Να είσαι εκεί, να βοηθάς, να στηρίζεις να το δείχνεις έμπραχτα, να ακούς να μοιράζεσαι γιαί είμαι βέβαιος σε πάρα πολλές συναυλίες άνθρωποι βρέθηκαν χωρίς να το θέλουν κι έφυγαν με ένα χαμόγελο τεράστιο. Κι εμείς οι ίδιοι έχουμε παέι σε συναυλίες που δεν το περιμέναμε και βγήκαμε με ένα cd ή ένα μπλουζάκι στο χέρι και ξεκινήσαμε να ακούμε μια δισκογραφία που δεν το περιμέναμε ποτέ. Κι αυτό μας δίνει καλύτερη ψυχολογία, μιλάμε γι αυτό. Πρέπει να δίνεις ευκαιρία στον εαυτό σου πρώτα από όλα να είναι μάρτυρας, να ακούσει κάτι. Ένας άμθρωπος μιλάει, άκουσέ τον. Σκάσε και άκουσέ τον. Μην μπαίνεις πίσω από στερεότυπα, κρίνεις και ταμπελοποιείς. Μπες μέσα σε αυτή τη θάλασσα, κολύμπα κι εσύ μαζί με όλους που προσπαθούν κι εσύ συνοδοιπόρος είσαι more or less και να υπάρξει ένα αμοιβαίο παιχνίδι, μια συνεργασία. Εμείς θα τη δημιουργήσουμε, ο κόσμος και οι μπάντες. Μια δεμένη κοινωνία ας πούμε, που θα φύγει έξω από τα στερεότυπα του εμπορίου, του merchandise, του χρήματος , της δισκογραφίας. Να είμαστε όλοι μαζί μια οικογένεια. Και το πιστεύω, θα το δείτε πως σε μερικα χρόνια η Ελλάδα θα έχει πάρα πολύ μεγάλη μουσική σκηνή που θα βγει παραέξω. Το βλέπω να γίνεται. Βλέπω Ελληνικές μπάντες να δυναμώνουν πάρα πολύ. Είμαστε ένας οργανισμός που αναπτύσεται. Βάζοντας και τους εαυτούς μας μέσα, θα πρέπει οι Ελληνικές μπάντες να βάλουν πολύ ψηλά τον πήχη.

Ευχαριστούμε.

Για το Hardmusic.gr,
Ηλίας "Δαίμων" Παπάζογλου,
Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος