Το πρώτο ελληνικό female fronted metal festival πραγματοποιήθηκε το Σάββατο που μας πέρασε (25/04) στο Κύτταρο από την Rebel Sound Productions. Υπό τον γενικό τίτλο "Voices Of The Mist - Vol.1" ανέβηκαν στην σκηνή 5 συγκροτήματα στα οποία τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι κυρίες/δεσποινίδες της παρέας. Με μια αλλαγή στο αρχικό line-up του festival, τη θέση των VERTIGO πήραν οι SYMFORIA που ανέβηκαν στη σκηνή περίπου στις 19:30...
SYMFORIA
Η Symphonic Occult Metal μπάντα από την Αθήνα μας παρουσίασε το Ε.Ρ. της "Nocturnal Symfonies Of The Unholy" με τη Luna Mordant να αναλαμβάνει τον άχαρο ρόλο να ζεστάνει τον λιγοστό κόσμο που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στο Κύτταρο. Ορεξάτοι, με πίστη σε αυτό που κάνουν, με τις black metal επιρροές τους να είναι πιο εμφανείς -συναυλιακά τουλάχιστον- από τις progressive, τράβηξαν την προσοχή όλων και μας έδειξαν πως μπορούμε να περιμένουμε εξίσου ωραία κι ενδιαφέροντα πράγματα στο full-length που ετοιμάζουν, με εκείνα του E.P. Διασκεύασαν και Cradle Of Filth το Cthulhu Dawn! Αναμένουμε...
Playlist:
Leper's arrival (intro)
Nun Of Gehenna
Decay Of The Damned
Realm Of The Departed
Nocturnal Symfonies
Cthulu Dawn (Cradle Of Filth cover)
'TILL I DROP DEAD
Post-Hardcore / Metalcore μπάντα με αρκετή διάθεση πειραματισμού η οποία μάλλον σε καλό τους βγαίνει, αν και η πρώτη σου σκέψη είναι πως η φωνή της συμπαθέστατης Sophia Kitcher δεν ταιριάζει στον βαρύ ήχο του συγκροτήματος... έλα όμως που έρχονται κάποια πιο dance (ω ναι), πιο "beat-άτα" περάσματα, έλα που έρχεται εκείνη η dubstep γέφυρα του ''Will it ever change?'' και σου ενώνει τα κομμάτια. Αεικίνητη, δυναμική τα καταφέρνει περίφημα στη σκηνή, σε μια μπάντα που διευρύνει τα μουσικά της όρια, ξεπερνώντας τις ταμπέλες με κάθε της σύνθεση.
Playlist:
New Hopes For An Old World
Makeshift Chemistry (Crown the empire cover)
O.G. loko (Of mice and men cover)
Will it ever change
Bones exposed (Of mice and men cover)
MEDEN AGAN
Οι έμπειροι MEDEN AGAN (από το 2005 στο κουρμπέτι παρακαλώ) ανέβηκαν στη σκηνή με το πρόσφατο καταπληκτικό "Lacrima Dei" στη φαρέτρα τους (διαβάστε γι' αυτό εδώ). Ήταν η πρώτη πραγματικά female-fronted μπάντα της βραδιάς, αφού στις δύο προηγούμενες τα φωνητικά μοιράζονταν ανάμεσα στα μέλη ακόμα και στο 50-50. Η σοπράνο Μάγια Καμπάκη δίνει με την ερμηνεία και την ευκολία της να ανεβοκατεβαίνει οκτάβες μια εξωπραγματική διάσταση στα τραγούδια. Ταχύτητες, μελωδικό, συμφωνικό metal έτσι όπως το πρωτο-αγαπήσαμε όταν αυτό καθιερώθηκε διεθνώς, πιστές εκτελέσεις των τραγουδιών, τα "Everlasting Pain" και "Web of Sorrows" ξεχωρίζουν από το τελευταίο, με τον Άρη στο μπάσο να κλέβει τις εντυπώσεις πάνω στη σκηνή. Η αλήθεια είναι πως ακούγοντας τις κυκλοφορίες τους, τους περίμενα πιο δυναμικούς, πιο ενεργητικούς στο σανίδι. Ίσως ήταν η βραδιά, ίσως να είναι το στυλ τους τέτοιο, ίσως εγώ είμαι παράξενος δεν ξέρω...αλλά θέλω να ιδρώνει η μπάντα εκεί πάνω. Για να ξυπνάμε και οι από κάτω.
Playlist:
Divine Wrath
Lacrima Dei
Everlasting Pain
All seems Lost
Embrace The Sorrow
Dark Chest Of Wonders (Nightwish cover)
Portal Of Fear
Web Of Shadows
A Journey's End
Commemorate The Fallen
BARE INFINITY
Ίσως επίσης, σε αυτό το κείμενο να διαβάζατε πολύ καλύτερα σχόλια για όλους τους προηγούμενους και για τους επόμενους ΑΝ...δεν είχαν εμφανιστεί οι BARE INFINITY σε αυτό το festival. Βγήκαν, ισοπέδωσαν -σε κάθε επίπεδο- και έφυγαν. Ομολογώ τους είδα πρώτη φορά, μου άρεσε πολύ το τελευταίο single τους "Race of Destiny", όμως αυτό που αντίκρισα πάνω στη σκηνή σε συνδυασμό με την ηχητική καταιγίδα που σκέπασε το γεμάτο πλέον Κύτταρο και το εξαιρετικό performing από ολόκληρη τη μπάντα, δεν το περίμενα. Η Ida Elena ξεσήκωνε διαρκώς τον κόσμο, λέγοντας μας λόγια με τα οποία πολλοί τραγουδιστές /τραγουδίστριες μας έχουν ξελογιάσει στο παρελθόν αλλά αυτό κανέναν δεν χάλασε στην τελική μιας και φαινόταν να το καταδιασκεδάζει και η ίδια. Ήταν η πρώτη της φορά μπροστά σε Ελληνικό κοινό όπως είπε, το έζησε, τραγούδησε, μας συνεπήρε, ξεσήκωσε τον κόσμο που ανταποκρινόταν στα καλέσματα της αέρινης παρουσίας και φωνής της, κάλυψε τα μάτια της με μάσκα στο "This silence" αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είναι μόνη. Πλαισιώνεται από μια μπάντα δουλεμένη, μια μπάντα που φαίνεται προβαρισμένη, αποτελείται από εξαιρετικούς μουσικούς που δεν σταμάτησαν να χτυπιούνται και να χαμογελούν σε όλη τη διάρκεια του set. Με συμπαγή, χορταστικό ήχο, μας έδωσαν δύο καινούρια, τα "Artemis" και "Reaching the Sun" και δεν καταλάβαμε πως πέρασαν το 50 λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους. Δυστυχώς παρόλο που ο κόσμος ζήτησε κι άλλο δεν μπορούσαν στα πλαίσια του festival να μας το δώσουν. Την επόμενη φορά.
Playlist:
Always forever Part I
Lost Again
The Passage
Artemis (new song)
Race of Destiny
End of Heartache
Everfade
Reaching for the sun (new song)
This silence
Awakening Moonlight
ELYSION
Η ώρα των headliners έφτασε και οι ELYSION αδιαφορώντας για το τί έχει προηγηθεί, με αυτόν ακριβώς τον αέρα βγήκαν. Και τους ταιριάζει αυτός ο αέρας. Τον έχουν έτσι κι αλλιώς. Άνοιξαν με το "Made Of Lies" στο οποίο περιέχεται ένα από τα πιο «κολλητικά» ρεφραίν τους, προερχόμενο από το περσινό full length ''Someplace Better''. Η Χριστιάνα χαμογελαστή, λαμπερή, σίγουρη για τον εαυτό της, πατάει γερά στη σκηνή και στην επικοινωνία της με τον κόσμο, με τις συνθέσεις να κερδίζουν τις εντυπώσεις. Κάπου εκεί ήρθε και η πρώτη μπαλάντα της βραδιάς (ρε κορίτσια....τί έγινε? Τόσες ώρες ούτε μια μπαλάντα!), στο οποίο τα πλήκτρα πέρασαν στο χέρια του Ρένου Μηλιάρη των September Code. Από εκεί και πέρα ολόκληρη η εμφάνισή τους παρέμεινε στα υψηλά στάνταρ που μας έχουν καλομάθει και μας έκανε να ανυπομονούμε για τη νέα τους δουλειά.
Playlist:
Made of Lies
In Despair
Dreamer
Fairytale
Never4ever
Don't Say a Word
Breakfree
Walk Away
Erase Me
Awake
Promise
Our Fate
What Lies Beneath
Someplace Better
Mein Herz Brennt
The Rules
Killing My Dreams
Το πρώτο Voices Of The Mist Festival μόνο ως επιτυχημένο μπορεί να χαρακτηριστεί. Πολύ καλή διοργάνωση, το Κύτταρο αποτελεί εγγύηση από μόνο του, μακάρι να μεγαλώσει η προσπάθεια, να τη στηρίξει ο κόσμος και να δούμε περισσότερα πράγματα -ίσως και μέρες- στο Vol.2!
Ηλίας "ΔΑΙΜΩΝ" Παπάζογλου
Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος
