Συναντήσαμε τον Z από τους SIVA SIX στο υπόγειο του BAT CITY (Ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία!) και συζητήσαμε για τη διαδρομή του συγκροτήματος, τα μελλοντικά project, την Industrial σκηνή, το πέρασμα του από τους SEPTICFLESH, και φυσικά για πολύ μουσική σε μια μεγάλη συνέντευξη που καλύπτει όλες τις πτυχές τους συγκροτήματος.
HardMusic: Καλησπέρα Γιώργο
Z: Καλησπέρα Κωνσταντίνε και Ανδρέα.
HardMusic: Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια για την ιστορία της μπάντας; πότε δημιουργηθήκατε; που;
Z: Οι Siva Six υπάρχουν εδώ και δέκα χρόνια. Μετράμε την ιστορία μας από το 2005 και την κυκλοφορία του πρώτου μας δίσκου, μιας και πριν τη κυκλοφορία του προσπαθούμε για αρκετά χρόνια να φτιάξουμε τον ήχο μας. Αφού βρήκαμε πως θέλουμε να ακουγόμαστε, βρήκαμε και τον παραγωγό μας, Δημήτρης Ντούβρας από τα Lunatic sound studios, που συνεργαζόμαστε μαζί πάνω από δέκα χρόνια πλέον. Επόμενο βήμα ήταν να βρούμε και μια δισκογραφική εταιρία, η οποία θέλαμε να είναι αποκλειστικά από το εξωτερικό. Όλη αυτή η διαδικασία, το κράμα καταστάσεων μας έφτασε στο 2005 όπου και είχαμε την κυκλοφορία του Rise New Flesh.
HardMusic: Υπογράψατε σε ιταλική εταιρία. Γιατί θέλατε αποκλειστικά ξένους πίσω από τη μπάντα;
Ζ: Nαι, ήταν η ιταλική decadence records που μας υπεγραψε. Διότι είναι ο μοναδικός τρόπος για μια μπάντα με αγγλόφωνο στίχο να φτάσει στο κοινό που απευθύνεται. Οτιδήποτε άλλο δεν λειτουργεί.
HardMusic: Aκόμα και το 2005;
Ζ: Eιδικά το 2005. Έχω αρκετούς γνωστούς σε άλλα συγκροτήματα ξένα και ελληνικά και από τις συζητήσεις ήξερα ότι αυτό είναι μονόδρομος. Οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα ήταν χάσιμο χρόνου. Αυτό μας πήρε τρία χρόνια. Όχι μόνο να βρούμε μια ξένη δισκογραφική αλλά και μια με τους όρους που θέλαμε. Τα στάνταρ που είχαμε θέσει ευτυχώς τα πετύχαμε. Τώρα πλέον είμαστε δέκα χρόνια μπάντα όπως είπα και πριν, έχουμε 3 δίσκους, 1 e.p., ένα remix άλμπουμ και στους επόμενους δυο μήνες θα είναι έτοιμο το καινούργιο μας άλμπουμ. Έχουμε παίξει σε αρκετές χώρες live, έχουμε μοιραστεί τη σκηνή με πολλά συγκροτήματα.... Όλα αυτά που έχουμε κάνει όλα τα χρόνια με κάνουν να νιώθω αρκετά ικανοποιημένος.
HardMusic: Φέτος πήρατε μέρος στο Wave Gotic Treffen. Αυτό το καλοκαίρι δεν ήταν;
Ζ: Nαι, όντως, παίξαμε το καλοκαίρι στο W.G.T. που είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ του πλανήτη σε αυτή τη μουσική υποκουλτούρα και είναι και η σημαντικότερη συναυλιακή μας στιγμή.
HardMusic: Το όνομα Siva Six τι σημαίνει;
Z: το Siva Six βασικά δε σημαίνει τίποτα (γέλια). Γι'αυτό μας άρεσε και τόσο πολύ. Αρχίσαμε με άλλο όνομα. Λεγόμασταν Wintermute αλλά το 2003 ή 2004 που υπογράψαμε με την decadence records ανακαλύψαμε ότι υπήρχε και μια μπάντα από Αμερική με το ίδιο όνομα. Επειδή δεν ήθελα να μπλέξουμε σε καμιά ιστορία δικαστική, συν ότι είχα στο μυαλό μου το πλάνο που πρέπει να κινηθεί η μπάντα και το χρονοδιάγραμμα , είπα στον τότε συνεργάτη μου να αλλάξουμε όνομα. Δεν έχει, ξέρεις, κανένα νόημα να χάνεις χρόνο και να σπας τα... ξέρεις τι, σε τέτοιες διαδικασίες. Έγραψα καμιά δεκαριά ονόματα σε ένα χαρτί και όταν βρεθήκαμε είπαμε και οι δυο ότι το Siva Six ακούγεται καλύτερα. Σε ένα άλλο επίπεδο λίγο διαφορετικό, μας άρεσε γιατί θα ταίριαζε και σε πολλά πράγματα. Θα μπορούσε φερ' ειπείν να είναι όνομα ναρκωτικού, μιας συμμορίας, μέχρι και οδοντόκρεμα είχαμε φανταστεί. ''Siva Six κάνει τα δόντια σας λευκότερα'' (με φωνή εκφωνητή διαφήμισης). Στην πορεία βέβαια, επειδή έχω μια ιδιαίτερη και έντονη τριβή με τον εσωτερισμό, την φιλοσοφία και αυτό που αποκαλούμε πνευματική ενασχόληση ανακάλυψα ότι Siva Six σημαίνει κάτι. Είναι το έκτο πρόσωπο του θεού Siva. Είναι ο αποκαλούμενος Siva the destroyer o όποιος καταστρέφει μέσα από έναν τελετουργικό, βάναυσο χορό. Αυτή είναι η έκτη μορφή του ή αλλιώς Siva Six.
HardMusic: Πόσο δύσκολο είναι για μια ελληνική μπάντα να αποφασίσει να παίξει industrial; Να ξεφύγεις δηλαδή από το γενικό κλοιό του classic heavy ήχου;
Z: Δε ξέρω πόσο δύσκολο είναι και εάν είναι. Έξαλλου υπάρχουν πολλές μπάντες στην Ελλάδα σε αυτόν τον ήχο. Για εμάς πάντως ήταν μονόδρομος. Αρχίσαμε ακούγοντας Ministry, αναφέρομαι στα 90ς καθαρά, αρκετά σκοτεινό metal Celtic Frost, Slayer, προχωρήσαμε σε πιο πειραματικά είδη όπως avant garde σαν την Diamanda Galas, ατμοσφαιρική και χορωδιακή μουσική σαν Dead Can Dance. Μπήκαμε στο gothic με τους Bauhaus, Birthday Party, Christian Death. Υπήρχε μια πολυσυλλεκτικότητα στα ακούσματα μας. Στο πλάνο τώρα, του σχεδιασμού του ήχου μας είπαμε οκ ακούμε darkwave και gothic rock γουστάρουμε και σκοτεινό metal, υπάρχει το industrial εμείς όμως μέσα από τι εκφραζόμαστε. Τι θα παίζαμε, rockabilly;
HardMusic: Εκείνες τις χρονιές 2004-5 είχαμε πολλές αξιόλογες κυκλοφορίες από το εξωτερικό. Hocico, Combichrist που πούλησαν αρκετά. Σας επηρέασε καθόλου όλη αυτή η έξαρση;
Z: Όχι. Καθόλου. Η απόφαση μας για το τι θα παίξουμε είχε παρθεί αρκετά χρόνια πριν, πριν υπάρξουν καν αυτές οι μπάντες και σαν ελιτιστές λίγο που είμαστε αυτές τις πιο εμπορικές κυκλοφορίες τις ακούγαμε αρκετά δευτεροκλασάτες. Εμείς μεγαλώσαμε με Front Line Assembly, Ministry, Front 242, Nine Inch Nails.
HardMusic: Skinny puppy;
Z: Μας άρεσαν κάποια κομμάτια. Τα συγκροτήματα αυτά τα που είπες πιο πριν, τα βλέπαμε θετικά και έκαναν πολύ καλές πορείες αλλά δεν είπαμε υπάρχουν οι Hocico πχ, ας παίξουμε κι εμείς έτσι.
HardMusic: Είναι δύσκολο είναι να βρει ένας μουσικός ή ένα συγκρότημα ένα προσωπικό ήχο, έναν δικό του δρόμο έκφρασης;
Z: Μας το έχουν πει από την αρχή οτι έχουμε ένα προσωπικό ύφος και αυτό με κάνει ιδιαίτερα περήφανο. Δε μπορώ να σου πω όμως εάν είναι δύσκολο ή εύκολο. Έχει να κάνει καθαρά με τη προσωπικότητα του καθενός μας. Εάν σου αρέσουν οι Megadeth και θέλεις να φτιάξεις μια μπάντα που να ακούγεται σα Megadeth έτσι θα ακούγεσαι. Αν θέλεις να κάνεις κάτι δικό σου, μαζεύεις τις επιρροές σου και πας καθαρός. Με το δικό μας ύφος. Παρουσιάζεις τη δίκη σου ψυχή. Όχι ενός άλλου.
HardMusic: Στην Ελλάδα ποιά είναι η θέση του industrial; Έχουμε καλή σκηνή; Πόσες μπάντες έχουμε και σε τί επίπεδο κινούνται;
Z: Έχουμε αρκετά συγκροτήματα και σε πολύ κάλο επίπεδο με αποτέλεσμα στο εξωτερικό να μιλάνε για την ελληνική σκηνή. Γενικότερα μιλώντας, η ελληνική underground σκηνή από το stoner μέχρι το industrial είναι πολύ δυνατή και θα προέτρεπα τον κόσμο να αρχίσει να ασχολείται πιο έντονα. Έχουμε καλύτερη σκηνή από Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Δανία, Αυστρία και με αντίποδα τις πολλές αντιξοότητες που συναντάμε σε σχέση με αυτές τις χώρες. Οι Iambia, Technolorgy, οι Nano Infect, οι Virgins or Pigeons, PreEmptive Strike... πολλές ακόμα, με κυκλοφορίες σε πολύ καλό επίπεδο και όλοι σε ξένες εταιρίες. Αυτό είναι μονόδρομος. Αν θες να βγεις στο παγκόσμιο κοινό πας σε ξένη εταιρία.
HardMusic: Προτείνεις και ξένα studio πέρα από τις ξένες εταιρίες; Στην ηλεκτρονική μουσική ποια η σημασία ενός studio;
Z: Όχι, τα studio εδώ είναι πάρα πολύ καλά. Σε αυτή τη μουσική υπάρχει έντονα η χρήση του home studio. Εμείς με τον Δημήτρη Ντούβρα, από το 2001 που τον γνώρισα όταν έπαιξα στους Septicflesh και ασχολιόταν με τους Iambia, μιλήσαμε, και αποφασίσαμε να μας κάνει το δεύτερο demo στη Θεσσαλονίκη. Από τότε ήταν και μέλος των Siva Six αλλά πάντα είναι ο παραγωγός μας. Εμείς λοιπόν, σε αυτό που ρώτησες πριν, τελειώνουμε την προπαραγωγή σε home studio και μετά το υλικό το δουλεύουμε με τον Δημήτρη σε θέματα παραγωγής σε δικό του χώρο.
HardMusic: Αναφέρθηκες νωρίτερα στο ελληνικό stoner που είναι μια σκηνή δεμένη με αλληλοϋποστήριξη και σφιχτή σαν να είναι μια μπάντα. Τα συγκροτήματα στο δικό σας ύφος παρουσιάζουν ένα ανάλογο δέσιμο;
Z: Όχι σε τέτοιο βαθμό. Κοίτα να δεις, η stoner σκηνή είναι αρκετά διαφορετική. Βγάζει αυτό το χύμα και από τις μπάντες και από τον κόσμο. Στο Goth και στο industrial υπάρχει ένα τεράστιο ποσοστό δηθενισμού και στις δυο μεριές. Δε το λέω αυτό σαν κατηγορία. Έτσι το νιώθω και έτσι το λέω. Όντως σε εμάς δεν υπάρχει η τόση συναδελφικότητα. Πάραυτα υπάρχουν πολλά πράγματα που μας ενώνουν και υπάρχει και κάποια υποστήριξη. Στον παραγωγό μας έχω στείλει αρκετές μπάντες. Δεν υπάρχει κάποιο κόμπλεξ του στυλ ''α, εγώ που μάτωσα τόσα χρόνια, για να έρθει ο άλλος στα εύκολα''. Όχι δεν θέλω τέτοιο ανταγωνισμό. Παλιά ήταν πολύ δύσκολα και τώρα πλέον θέλω οι νέες μπάντες να βρίσκουν κάποια πράγματα πιο εύκολα.
HardMusic: Στην επανακυκλοφορία του πρώτου σας δίσκου, υπήρχε ένα δεύτερο cd με remixes κομματιών σας από πολύ μεγάλες μπάντες. Πως έγιναν αυτές οι επαφές;
Z: Κοίτα, με τους Dark Soho που είναι η μεγαλύτερη psy trance μπάντα του πλανήτη, είχαμε μια πολύ καλή σχέση από το ξεκίνημα μας. Οπότε όταν έφτασε αυτή η στιγμή και τους το ζήτησα, είπαν με τη μια οκ. Με άλλους είχαμε βρεθεί σε συναυλίες του εξωτερικού όπως οι Soman, οι XP8. Φυσικά και μέσω της εταιρίας μας που το προώθησε σε μπάντες του roster της. Είναι τιμή μας, δηλαδή, που οι Dopestar inc. μας έκαναν remix.
HardMusic: Υπάρχει κάποιος άγραφος κανόνας στο industrial να κυκλοφορείτε cd με remixes;
Z: Είναι η φύση της έτσι. Είναι μουσική για clubs, είναι χορευτική μουσική, οπότε είναι πιο εύκολο να γίνει κάποιο remix στο είδος μας παρά σε μια μπάντα με τύμπανα, κιθάρες...
HardMusic: Θα σας ενδιέφερε να κάνετε εσείς κάποιο remix σε μια άλλη μπάντα, ακόμα και του metal;
Z: Σε οτιδήποτε πειραγμένο, σκοτεινό και ιδιαίτερο νιώθω μια έλξη οπότε ναι. Εμείς έχουμε κάνει λίγα έως τώρα. Καμία δεκαριά, γιατί μας παίρνει πολύ χρόνο. Χρειάζομαι ένα μήνα, για να καταλάβεις, να κάνω προπαραγωγή σε ένα τραγούδι. Οπότε προτιμώ αυτόν τον χρόνο να τον κρατώ περισσότερο για εμάς.
HardMusic: Υπάρχει διαφορά στη σκηνή του industrial ανάμεσα σε χώρες;
Z: Η βασική διαφορά είναι ανάμεσα στο αμερικάνικο και το ευρωπαϊκό industrial. Το αμερικάνικο είναι πιο κιθαριστικό, έχει πιο πολύ φανφάρα. Το μεγαλύτερο μέρος της σκηνής πάντως είναι στην Ευρώπη.
HardMusic: Είστε στο roster δυο πολύ μεγάλων εταιριών. Και η Death Watch στην Ασία και η Alfa Matrix είναι εταιρίες με πασίγνωστα συγκροτήματα. Πως είναι η συνεργασία σας ως τώρα; θα συνεχίσετε με αυτές;
Z: Με την Alfa Matrix δεσμευόμαστε ακόμα για δυο άλμπουμ. Το ένα θα βγει μέσα στο 2015 και το άλλο πιο αργά, ενώ με την death watch είναι πιο ελεύθερα τα πράγματα. Δηλαδή ολοκληρώνουμε κάτι, τους το στέλνουμε και το προωθούν αλλά δε θα συνεχίσουμε αυτή τη συνεργασία. Με την Alfa Matrix όμως που είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες, συνεχίζουμε και είμαστε πολύ ικανοποιημένοι. Σίγουρα θέλουμε και το κάτι παραπάνω αλλά πάντα το θέλεις αυτό. Η αλαζονεία μας είναι μεγάλη! (πολλά γέλια).
HardMusic: Είχατε ένα μεγάλο κενό ανάμεσα στο Black Will(2006) και το Twin Moons(2011). Υπήρξε η επανακυκλοφορία του Rise New Flesh με διαφορετικό εξώφυλλο και τα πρόσθετα καλούδια αλλά το κενό παραμένει. Τι έγινε τότε;
Z: Όντως και αυτό το κενό μας έκανε πολύ κακό. Το Black Will είχε πάρει πολύ καλές κριτικές, είχαν αρχίσει να μας προσέχουν αλλά τότε έφυγε το άλλο μέλος της μπάντας και πήρα session keyboard για να κάνω τα Live του Black Will, μετά την επανακυκλοφορία του Rise New Flesh ήρθε στη μπάντα σαν full member ο Herr Khaos (Δημήτρης Ντούβρας) από το 2008 έως το 2012. Εδώ και 1,5 χρόνο σαν full member της μπάντας είναι ο Keyboard Player Christian Cambas. Επίσης, με την Alfa matrix συζητάγαμε από το 2009 για να μας υπογράψουν το 2010. Οι μεγάλες εταιρίες σε κάνουν να περνάς ΤΑ πάθη για να δουν αν είσαι έμπιστος, αν είσαι επαγγελματίας, πως δουλεύεις. Δεν επενδύουν εύκολα πάνω σου. Βάλε και την τελειομανία μας σαν μπάντα που μας καθυστέρει αρκετά, ε, το κράμα όλων αυτών δημιούργησε αυτό το κενό.
HardMusic: Το Τwin Μoons είναι ένας concept δίσκος που αναφέρεται σε ένα δυσοίωνο και δυστοπικό μέλλον. Ποιες ήταν οι επιρροές σου στο να το γράψεις ένα δίσκο που θα κάνει το Βlade Runner να μοιάζει με πανηγύρι;
Z: Καταρχήν, αυτός είναι ένας άλλος λόγος που αργήσαμε πολύ να κυκλοφορήσουμε κάτι νέο. Τώρα για το twin moons βασική επιρροή είναι ένα μυθιστόρημα που είχα διαβάσει μικρός. Από παιδί ήμουν λίγο πειραγμένος και αντί να αγοράζω μόνο το Μπλεκ (κόμικς περιοδικό που σταμάτησε το 1994)αγόραζα και το Ανεξήγητο(περιοδικό φανταστικής ύλης). Ήταν λοιπόν ένα διήγημα που λεγόταν τα δίδυμα φεγγάρια του Άρη ( Ray Bradbury, Εκδ. ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗ 1975). Αυτό με βοήθησε στον τίτλο. Η ιστορία τώρα που εξελίσσεται είναι η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, όπως θα μπορούσε να είναι αλλά δεν έγινε. Κατά τη διάρκεια της αποκάλυψης και του τέλους της ζωής στον πλανήτη, άνθρωποι από τον ουρανό εμφανίζονται στη γη και σώζουν μέσα σε διαστημικές κιβωτούς διαφορετικούς πολιτισμούς της εκάστου χρονικής στιγμής που έγινε η αποκάλυψη. Τους οδηγούν σε ένα πλανήτη ο όποιος έχει δυο φεγγάρια. Στον νέο πλανήτη δημιουργείται η πνευματική φώτιση των ανθρώπων της γης μακριά από τα ζωώδη ένστικτα. Έτσι θα επιστρέψουν στη γη, για να ξαναδημιουργηθεί όπως θα πρέπει και θα άρμοζε στη μοίρα των ανθρώπων.
HardMusic: Το κοινό του sci-fi είναι φανατικό και παθιασμενο με τους ήρωες του και τις ταινίες, νιώσατε δέος ή φόβο όταν αποφασίσατε να ηχογραφήσετε το θέμα του blade runner;
Ζ: Όχι, δε το ένιωσα καθόλου και δε το λέω με έπαρση. Για μένα το blade runner είναι από τις επιδραστικότερες ταινίες μαζί με το mad max 2 και το warriors. Με στιγμάτισαν αυτές οι ταινίες και ο Βαγγέλης Παπαθανασίου είναι ένας καλλιτέχνης που το σέβομαι υπερβολικά. Με την ευκαιρία που μου δίνεται να αναφέρω έναν άλλο μεγάλο σύνθετη, τον Γιάννη Χρήστου (Jani Christou), που πρέπει να τον τσεκάρετε. Οκ στην αρχή ήμασταν λίγο διστακτικοί του στυλ ''τι πάμε να πιάσουμε τώρα'', είναι μια μαύρη τρύπα όλα αυτά τα μεγάλα έργα, αλλά δε μπήκαμε με φόβο. Έγινε καλά, έγινε σωστά και το καταλάβαμε όταν ανατριχιάσαμε από το αποτέλεσμα. Η επιβεβαίωση ήρθε από μόνη της, όταν έγινε fan made video για το κομμάτι, από κάποιον γερμανό, με χιλιάδες views και πολλά θετικά σχόλια.
HardMusic: Είσαι οργισμένος με τον κόσμο όπως ζει πλέον ή είσαι απογοητευμένος;
Z: Παλιά είχα έντονη οργή, όσο μεγαλώνω νιώθω ότι μόνο μέσα από μια πνευματικότητα μπορούμε να αλλάξουμε.
HardMusic: Θα αλλάξουμε λίγο το θέμα και θα πάμε σε μια άλλη μπάντα με έντονο το φιλοσοφικό στοιχείο. Septicflesh. Ήσουν μέλος τους όταν κυκλοφόρησαν το Sumerian daemons. Πως ήταν εκείνη η εποχή; Σου φάνηκε ότι έπαιζες σε ένα ξένο για σένα χώρο;
Z: Καθόλου. Μεγάλωσα με ακραίο metal όπως Celtic Frost οπότε ήταν οικείο περιβάλλον. Τα ήξερα και τα παιδιά καλά, ήμουν και roadie στη μπάντα. Μετά ο Seth μας έκανε και τα εξώφυλλα από τα δυο πρώτα άλμπουμ μας και ο Χρήστος προσθέτει πολλά στη μουσική μας. Μέσα από αυτή τη σχέση λοιπόν, τα παιδιά με πλησίασαν και μου πρότειναν εκείνη τη συνεργασία.
HardMusic: Πόσο εύκολο είναι να έχεις έναν Χρήστο Αντωνίου να προσθέτει συμφωνικά layers στον ήχο σας;
Z: Οι περισσότερες μπάντες δε το επιχειρούν για διάφορους λόγους και σίγουρα με το industrial είναι δύσκολο πάντρεμα. Σε εμάς ταιριάζει όμως πολύ, είναι μια ιδιαιτερότητα στον ήχο μας και η καλή σχέση που έχουμε με τα παιδία βοηθάει.
HardMusic: Το μέλλον των Siva Six ποιο είναι; θα έχετε πιο συχνές κυκλοφορίες από εδώ και πέρα;
Z: Δεν έχουμε πολλά ''πρέπει'' σαν συγκρότημα. Συμβαίνουν πράγματα, τα ακολουθούμε, δημιουργούμε καταστάσεις. Αναζητούμε πάντα ένα νόημα πίσω από ότι συμβαίνει. Εάν δε το βρίσκουμε δε προχωράμε. Με το Superstition έκλεισε έναν κύκλος. Ένα ταξίδι τελείωσε και αρχίζει ένα άλλο. Μου έγινε μια αποκάλυψη σε διάφορες ιδέες και απόψεις μου και με αυτό θα ασχολείται ο επόμενος δίσκος μας. Την αποκάλυψη σε όλα τα επίπεδα.
HardMusic: Τι κάνει ο Γιώργος πριν ανέβει στη σκηνή και μεταμορφώνεται στην περσόνα Ζ; Μοιάζει σα να είστε δυο διαφορετικά άτομα;
Z: Δε ξέρω ακριβώς να στο εξηγήσω. Μου το έχουν αναφέρει ξανά. Είναι οι δυο ζωές μου. Η μισή είναι κάτω από τη σκηνή και η άλλη μισή είναι εκεί πάνω.
HardMusic: Κλείσε με ένα μήνυμα σε όσους διαβάζουν την συνέντευξη.
Z: Θα ήθελα να πω στα συγκροτήματα που θα διαβάσουν τη συνέντευξη, να βγάλουν τον όρο ''καλλιτέχνης'' από πάνω τους, να δουλέψουν σκληρά, να προσγειωθούν στη γη, να αγαπάνε αυτό που κάνουν και αν είναι να ''γίνει'' θα ''γίνει''.
HardMusic: Γιώργο, αυτό ήταν. Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη συνέντευξη.
Z: Εγώ σας ευχαριστώ. Να είστε καλά.
Website: www.sivasix.com
Facebook Page: www.facebook.com/sivasix
Ανδρέας Ντούτσιας
Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος
