Κυριακή βραδάκι και κατεβαίνεις την Ηπείρου για ένα διαφορετικό λόγο από τον πολύ κόσμο. Ο καιρός καλός και ένα πρόγραμμα συναυλίας πολλά υποσχόμενο. Όταν μπήκα στο Κύτταρο δεν πρέπει να είχε πάνω από σαράντα άτομα αλλά οκ, αρχίζεις να μουρμουράς κάποιες δικαιολογίες και κάνεις μια βόλτα στους πάγκους με merchandise από τα συγκροτήματα και από το No Remorse tattoo. Όλα αυτά μέχρι τις εφτά, οπού και άρχισε, ίσως, το πιο καλοκαρδισμένο mini festival που έχω βρεθεί. Λες και ήμασταν εξωτερικό, τα συγκροτήματα βγήκαν στις προκαθορισμένες ώρες και όλα με πολύ καλό ήχο.


Το goth metal με λίγο από industrial των In Vein ακούγεται ευχάριστα. Χωρίς πολλούς εντυπωσιασμούς και με την ελαφριά παγωμάρα που συνοδεύει τις μπάντες όταν εμφανίζονται σε λίγο κοινό, η μίξη star industry, death stars και διαφόρων γότθων εκ Σκανδιναβίας ορμώμενων, μαζί με τη διασκευή του little angel των Charon ήταν το κατάλληλο ορεκτικό για όσα ακoλούθησαν. Να σημειώσω ότι στα δυο τελευταία τραγούδια που πρόλαβαν να παίξουν σε περισσότερο κόσμο η απόδοση τους ανέβηκε αρκετά.



In Vein Setlist:
Veil Of Pain
Ηeartblades
Nowhere Girl (B-movie cover)
The Crimson Apple
Vile Angel
Little Angel (Charon cover)
Die Again
Clouds Open


Αμέσως μετά εμφανίστηκαν οι Nano Infect. Electro/aggrotech, σκισμένα σχεδόν black φωνητικά και να σου οι πρώτοι που ξεθαρρεύουν και αρχίζουν το χορό. Τα καλά support(suicide commando, alien vampires) τους έχουν ωφελήσει, με αποτέλεσμα το τρίο των Nano Infect να δείξει ότι έχει και την πείρα αλλά και τα κάκαλα να πάρει με το μέρος του ακόμα και όσους δεν έχουν επαφή με τον ήχο. Ασταμάτητο κοπάνημα πάνω στη σκηνή από τον πληκτρά(με μάσκα Hannibal Lecter), ένας τραγουδιστή που έτρωγε τόσες τσίτες, αν τον άφηνες στο ΟΑΚΑ θα στο έτρεχε καμιά εικοσαριά φόρες, και μια αιθέρια Dima στα αριστερά της σκηνής που προσέθετε πολλαπλά βίαια levels στον ήχο της μπάντας . Ναι, δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αντίστοιχες γερμανικές μπάντες και θα έπρεπε οι djs της σκηνής να τους προσθέσουν στις playlists τους.



Nano Infect Setlist:
Intro
I Am The Devil
Jesus Is Dead
Love Lies Bleeding
Scars Of Denial
Hell-As Imperial
Nightmare
Lifeless
Fall Asleep v.2
Hellraiser.( cover Suicide Commando)

Η πρώτη εμφάνιση drum kit έγινε στις 8.30. Ο Σάκης ''Darkface'', των W.E.B. μου είχε πει σε πρόσφατη συνέντευξη ότι οι Randomwalk ήταν προσωπική του επιλογή. Μόνο μια αφτιά στο Promises, βέβαια, ή στο Faces down, ο καθένας θα τους διάλεγε. Οι ίδιοι θα σας συστηθούν ως progressive/dark/gothic metal. Όντως θα τα βρείτε όλα αυτά, αλλά όχι μόνο. Από τα εμβατηριακά μέρη των πιο πρόσφατων Dimmu Borgir μέχρι την παράνοια των λικνισμάτων των System of a down, οι Randomwalk στέκονται όρθιοι στη διάβαση και ελέγχουν την κυκλοφορία. Αφήνουν ελεύθερη μια πανέμορφη σκανδιναβική μελαγχολία στις μελωδίες τους που είναι τόσο μα τόσο catchy, σαν το δάκτυλο του Bela Lugosi όταν έκανε το Dracula. Και όλα αυτά σε μια σκηνική παρουσία που σπανίζει. Κοστούμια, μάσκες, βαμμένα πρόσωπα, κίνηση, φωνή που θα σαγήνευε ακόμη και την Joan d'arc κάνουν κάθε τραγούδι σαν ένα ξεχωριστό video clip.



Randomwalk Setlist:
Τhe Light
Τhe Μist
Mr. Gray
Promises
Night In Gale
P.S.
Faces Down
Silence
Declaration
Οne Wish

Το πρόγραμμα τηρείται κατά γράμμα. Τα συγκροτήματα δίνουν τη σκυτάλη ο ένας στον άλλο μέχρι που....... Εμφανίζεται το logo των Siva Six στο background και όχι ότι έγινε κάτι, μη φανταστείς, απλά αλλάξαμε χώρα, κλιματολογικές συνθήκες, αντίληψη, κοσμοθεωρία (που λαλάει και η γνωστή αοιδός) και βρεθήκαμε προς Helsingborg μεριά. Οι co-headliners της βραδιάς, όχι δεν είναι Έλληνες ούτε ο Z στη φωνή, ούτε ο Christian Cambas στα πλήκτρα όσο και να προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε το αντίθετο. Ο Ζ, πάνω στη σκηνή είναι άνετος, αινιγματικός, χαρισματικός, απόκοσμος. Καθηλώνει με το βλέμμα σα γνήσιος rock star. Στα πλήκτρα, που μόνο πλήκτρα δεν τα λες, ακούς τους πάντες. Καθαρά industrial ρυθμούς, συμφωνικά μέρη, ebm. Στο valley of the shadows ο κόσμος χορεύει σαν να μην υπάρχει αύριο, ακόμα και οι καθαρά μεταλλάδες ξεχνιούνται και παρασέρνονται στους ρυθμούς. Τυχαία δεν γίνεσαι γνωστός σε όλο το κόσμο, ούτε κάνεις διασκευή στο blade runner και κάνεις να αναρωτιούνται ποιος Παπαθανασίου. Και αυτό το nemesis....για όσο παίζει είναι το πιο sexy κομμάτι ever!



Siva Six Setlist:
Necropolis
Line in line down
Faileth star
Serpent whore
Nemesis
See the six
Superstition
Angels of the nine
Intha ren
Her eyes black
Valley of the shadows
Blade runner

22.40 έλεγε το πρόγραμμα, 22.45 ακούστηκαν οι πρώτες νότες της εισαγωγής των W.E.B. Δύο αναμμένοι δαυλοί στα αριστερά και δεξιά της σκηνής, ένα τεράστιο winged skull στο background, o Nick Yngve στα drums με corpse paint. Οι W.E.B. πλέον ανήκουν στις πολύ μεγάλες μπάντες. Όλοι εσείς που γκρινιάζετε που δεν έρχονται οι Dimmu Borgir, οι Emperor και τα αλλά παιδάκια του Bergen και του Oslo, απλά δεν έχετε πάρει χαμπάρι. Ο Darkface βρυχάται στίχους και ραψωδίες για πλάσματα που έχουν ξεχάσει το φως. Ο Allan όταν ξεδιπλώνει την μελωδική του πλευρά δημιουργεί εικόνες μαύρων αγγέλων που κρατούν τρυφερά την αθωότητα. Οι φιοριτούρες του παρελθόντος έχουν μπει στην άκρη. Δεν υπάρχει νόημα να βγάλουν χορεύτριες στη σκηνή. Τα τραγούδια παίρνουν μια νέα πιο μεγαλεπήβολα δαιμονισμένη μορφή για να ταιριάζουν στο προσωπείο του Σάκη. Εδώ το death/black δεν είναι ο σκοπός. Είναι το μέσο για το μήνυμα τους. Από δω και περά μόνο DARK METAL!

W.E.B. Setlist:
Intro
Cockroach
For bidens
Nightmares in disguise
Enthroned
Blessed blood
Prince of 1000 frozen suns
My storm upon you
Clamor luna pt.2 Regina est
Anubis (septicflesh cover)
Exit music.

Για το HardMusic.gr,

Ανταπόκριση – Αντρέας Ντούτσιας
Φωτογραφία – Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος