Η αισθητική του μας κέντρισε το ενδιαφέρον από τη πρώτη στιγμή. Είναι τελειομανής, δεν του αρέσει να του αποδίδουν τον όρο γραφίστας και θεωρεί ότι αν δεν υπήρχε η μουσική στη ζωή του δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο. Αναφέρομαι στον Alan Fall, τον καλλιτέχνη πίσω από την DigitalGrief Design, που με την δουλειά του έχει συμβάλει σημαντικά τα τελευταία χρόνια στην διαμόρφωση της εικόνας πολλών Rock & Metal συγκροτημάτων. Πρόσφατες δουλειές και ενδεικτικές του έργου του είναι τα εξώφυλλα των δίσκων που έγιναν για τους Diviner, Endomain, 4Bitten, W.E.B., Illuminatus, Sun, Rain in Life, και πολλών άλλων ακόμα.
Μέσα από την συνέντευξη μας, ο Alan μας εξήγησε πως ξεκίνησε και έφτασε στο σημείο να κάνει artwork, web site και λογότυπα για τα συγκροτήματα της Ελληνικής σκηνής παραθέτοντας μας όμως και σημαντικές πτυχές του χαρακτήρα και της προσωπικότητα του.

H.M.: Alan τι σε οδήγησε να ασχοληθείς με τη γραφιστική;
Alan: Πάμε πολύ πίσω στα πρώτα ερεθίσματα, τα οποία ήταν οι ταινίες. Πέρα από την εσωτερική ανάγκη που είχα πάντα να δημιουργώ πράγματα, οι ταινίες και συγκεκριμένα τα θρίλερ με έβαλαν σε ένα σκοτεινό mood. Έβλεπα ατμοσφαιρικές εικόνες και τοπία που μου άρεσαν και μου έμεναν στο μάτι. Έτσι άρχιζα να παίρνω ερεθίσματα.

Από μικρός επίσης ασχολιόμουν πολύ με υπολογιστές. Ξεκίνησα να κάνω web design και κάποια στιγμή άρχισα να χρησιμοποιώ το Photoshop, για να αποτυπώσω αυτά που έβλεπα στις ταινίες. Δεν ξεκίνησα με ζωγραφική. Περνούσα ατέλειωτες ώρες στο Photoshop προσπαθώντας να αποτυπώσω την ατμόσφαιρα από μία σκηνή ταινίας σε μία εικόνα.

Η.Μ.: Πότε ξεκίνησε αυτό;
Alan: Από παιδί. Απλά στην πορεία χτίστηκαν πράγματα.

Η.Μ.: Πότε το είδες επαγγελματικά;
Alan: Περίπου το 2008 ήταν. Αφιέρωνα πολύ χρόνο με το να βλέπω διάφορα layouts από μπάντες στο Myspace. Υπήρχαν απίστευτα σχέδια. Σκέφτηκα τότε κι εγώ ότι θέλω να κάνω κάτι παρόμοιο και κάπως έτσι ξεκίνησα, με σχέδια του Myspace. Στην πορεία σκέφτηκα να το εξελίξω κάνοντας και εξώφυλλα, μιας και τότε έκανα ήδη web design. Πήρε βέβαια πολύ καιρό αυτό.


Η.Μ.: Τα γραφιστικά για τον χώρο της μουσικής σου άρεσαν από τότε ή πειραματίστηκες και σε άλλους χώρους εκτός της μουσικής;
Alan: Εγώ όλο αυτό δεν το έκανα απλά γιατί μου άρεσε να φτιάχνω σχέδια στο Photoshop, αλλά γιατί υπήρχε μέσα μου μία γενικότερη ανάγκη να δημιουργήσω. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου γραφίστα για να είμαι ειλικρινής.

Η.Μ.: Τι θα σε γοήτευε για να ασχοληθείς ως γραφίστας πέρα από το χώρο της μουσικής;
Alan: Έχω σκεφτεί να επεκταθώ και πέρα από το metal, γιατί αυτή τη στιγμή τα εικαστικά μου αναφέρονται αποκλειστικά σε θέματα που αφορούν τη μουσική και ποιο ειδικά το metal. Μέχρι εκεί όμως. Ξέρω ότι και πέρα από το metal θα μπορούσα να δώσω τα στοιχεία που θέλω, θα μπορούσα να βγάλω πράγματα του εαυτού μου.

Η.Μ.: Δηλαδή θα έκανες το artwork για έναν λαϊκό ή pop καλλιτέχνη;
Alan: Εάν είχα την ελευθερία να κάνω ότι θέλω, ναι. Αν δεν είχα αυτή την ελευθερία, όχι. Είναι πολύ βασική προϋπόθεση, γιατί θέλω να με εκφράζει αυτό που κάνω.

Η.Μ.: Πόσο δύσκολο είναι να ικανοποιήσεις τα θέλω ενός πελάτη, αλλά να κρατήσεις και το δικό σου επίπεδο εκεί που θες;
Alan: Μου έχει τύχει πολλές φορές κάποιος να μου ζητάει κάτι που δεν ανταποκρίνεται στα δικά μου standards. Ο πελάτης μπορεί να έχει κάτι στο μυαλό του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να υλοποιηθεί και να είναι μια καλή ιδέα. Προφανώς όταν προσλαμβάνεις έναν άνθρωπο να σου κάνει ένα εξώφυλλο, τον προσλαμβάνεις γιατί σου αρέσει και η αισθητική του. Φυσικά ζητάω πάντα τη γνώμη τους και τη σέβομαι και πάντα ζητάω από την αρχή το concept του δίσκου, ακούω τη μουσική και συζητάμε ιδέες. Όταν κάποιος δεν συμφωνεί με αυτό που έχω σκεφτεί ότι πρέπει να αποτυπωθεί, κάθομαι και του εξηγώ γιατί δεν είναι σωστό αυτό που θέλει και πώς μπορεί ακόμα και να βλάψει το δίσκο.


Η.Μ.: Σου έχει τύχει ποτέ να συμφωνήσεις με τον καλλιτέχνη, αλλά κάποιος εξωτερικός παράγοντας, π.χ. μία δισκογραφική εταιρεία, να φέρει εμπόδιο;
Alan: Πολλές φορές. Έχει τύχει πολλές φορές να συμφωνήσω με τον πελάτη μου και να έρθει ένας παράγοντας της δισκογραφικής του και να πει ότι το εξώφυλλο αυτό μπορεί να μην πουλήσει ή ότι χρειάζεται κάτι πιο «πιασάρικο». Δυστυχώς ο πελάτης πολλές φορές ακούει την εταιρεία. Εκεί δεν μπορώ να κάνω κάτι. Κι αν σε κάποιο artwork αλλάξει κάτι εξαιτίας της εταιρείας, εγώ θα το ανεβάσω στις σελίδες μου όπως το είχα σκεφτεί.

Η.Μ.: Ποιο θεωρείς ότι είναι το πιο δυνατό σου σημείο πάνω σε αυτό που κάνεις;
Alan: Το web design, γιατί πραγματικά έχω λιώσει πάνω σ' αυτό κι έχω διαβάσει πάρα πολύ γι' αυτό. Όταν έχεις να φτιάξεις μια ιστοσελίδα ακολουθείς συγκεκριμένα βήματα, συγκεκριμένη λογική και ξέρεις τι θα βγει. Όταν όμως έχεις να αποτυπώσει γραφιστικά μία ιδέα, είναι δύσκολο να βγει ακριβώς όπως την έχεις σκεφτεί. Οπότε δεν λέω ότι δεν έχω αυτοπεποίθηση σ' αυτό, έχω υπέρμετρη αυτοπεποίθηση, απλά είναι πιο δύσκολο και απαιτεί πιο πολύ χρόνο.

Η.Μ.: Το γεγονός ότι είσαι και ενεργός μουσικός κατά πόσο σ' έχει επηρεάσει;
Alan: Η μουσική είναι ο πιο δυνατός παράγοντας γι' αυτό που κάνω. Αν δεν υπήρχε η μουσική, δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο. Κι αν δεν υπήρχε αυτή η ανάγκη μου για δημιουργία και έκφραση, δεν θα υπήρχε ούτε η μουσική. Οπότε έχουν δέσει όλα μαζί. Επίσης το γεγονός ότι είμαι σε μπάντα με έχει βοηθήσει πολύ με τα γραφιστικά, γιατί έχω δικτυωθεί στο χώρο.



Η.Μ.: Όταν ξεκινάς ένα project μαθαίνεις για τον καλλιτέχνη, ακούς τη μουσική του, διαβάζεις τους στίχους ενδεχομένως. Τι άλλο χρειάζεται για να κάνεις την προετοιμασία σου;
Alan: Η προετοιμασία του project είναι: Ο τίτλος δίσκου, από τον τίτλο του δίσκου θα καταλάβω το concept, ο πελάτης μπορεί επίσης να μου γράψει κάποια στοιχεία σχετικά με το concept του δίσκου, ακούω βέβαια τη μουσική για να έχω το feeling, μετά μέσα από τις εικόνες που μου δημιουργούν όλα αυτά τα στοιχεία κάνω ένα σχεδόν χαοτικό brainstorming και προσπαθώ να κρατήσω αυτά που θα αποτυπώσουν ακριβώς το όραμα που έχω και εγώ και ο πελάτης.

Η.Μ.: Υπάρχουν κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες στη ζωή σου που αποτελούν σημεία έμπνευσής σου;
Alan: Ναι, βέβαια. Σου είπα ότι όλο αυτό ξεκίνησε από μία εσωτερική ανάγκη μου για δημιουργία. Αυτή η ανάγκη προήλθε από ανασφάλειες, από ψυχολογικές διαμάχες με τον ίδιο μου τον εαυτό, ήρθε να γεμίσει αυτό το κομμάτι. Στην ουσία νομίζω ότι είμαι πολύ περίεργος άνθρωπος, με τα προβλήματά του, τις ανασφάλειές του και όλα αυτά βγαίνουν σ' αυτό. Σε πολλά artwork μου έχω μέσα δικά μου προβλήματα, είναι η αντανάκλαση του εαυτού μου.

Η.Μ.: Αυτό νομίζω είναι χαρακτηριστικό πολλών καλλιτεχνών.
Alan: Γι' αυτό θέλω να διαχωρίζω τον όρο καλλιτέχνης και γραφίστας. Έχει μεγάλη διαφορά. Δεν το λέω ψωνίστικα. Αλλά προβλήματα, ανασφάλειες, ιδιοτροπίες, πεποιθήσεις, όλα βγαίνουν στη δουλειά ενός καλλιτέχνη κι αυτό είναι το χαρακτηριστικό του καθενός.

Η.Μ.: Θεωρείς ότι ένας καλλιτέχνης, ο οποίος έχει περάσει μέσα από ακραία συναισθήματα, έχει ζήσει ενδεχομένως ακραίες καταστάσεις, έχει ξεφύγει από το "παν μέτρον άριστον", είναι πιο δημιουργικός;
Alan: Πάρα πολύ. Αυτή η εσωτερική ανάγκη που έχουμε πει προηγουμένως έχει έρθει μέσα από ακριβώς αυτά που λες, μέσα από προβλήματα και εσωτερικές διαμάχες με τους δαίμονές σου. Απλά μου έχει τύχει κάποιες φορές, όταν είμαι σε πολύ βαθειά κατάθλιψη, να με έχει απενεργοποιήσει τελείως και να μη θέλω να κάνω πράγματα που αγαπάω.

H.M.: Από όλο αυτό λοιπόν προκύπτει το Digital Grief.
Alan: Στην ουσία, ναι. Έτσι ξεκίνησε όλο το πράγμα. Ό,τι έκανα δεν είχαν χαρούμενο περιεχόμενο. Ειδικά αν δεις παλιά μου artworks, τα οποία δεν τα έχω live, έχουν μεγάλη δόση θλίψης και αντιπροσωπεύουν τα τότε συναισθήματά μου. Παρ' όλα αυτά δεν θεωρώ ότι είναι η δουλειά που πρέπει να φαίνεται, γι' αυτό και δεν τα έχω ανεβάσει. Αλλά γι' αυτό βγήκε και το Grief.

Η.Μ.: Ο Dali είχε πει: "Μη φοβάσαι τη τελειότητα, δεν θα τη φτάσεις", Εσύ είσαι τελειομανής; Και πότε βάζεις όριο;
Alan: Είμαι τελειομανής, πάρα πολύ. Όριο βάζω όταν καίγομαι, όταν τα 'χω εξαντλήσει όλα και ξέρω ότι μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο αλλά αισθάνομαι τα κύτταρά του εγκεφάλου μου να αρχίζουν να θερμαίνονται. Τότε λέω ότι αυτό που έκανα είναι καλό, παίρνω 2-3 γνώμες για να καλύψω την ανασφάλεια που αισθάνομαι και τέλος. Το τέλειο άλλωστε είναι υποκειμενικό. Μπορεί εγώ να κάνω κάτι που το θεωρώ τέλειο κι εσένα να μη σ' αρέσει καθόλου.

Η.Μ.: Θέλω να μου πεις 3 πράγματα στη ζωή που κάνουν οι άνθρωποι και τα θεωρείς χάσιμο χρόνου.
Alan: (γέλια) Έκανες την κατάλληλη ερώτηση, στον κατάλληλο άνθρωπο. Όλη μου τη ζωή πραγματεύομαι τέτοια πράγματα και πρόσφατα έγραψα ένα άρθρο γι'αυτό το θέμα, το "The culture of sleepers". Μπορώ να σου πω πάνω από 5 πράγματα. Όπως σου είπα και πριν η κοινωνία προσπαθεί πλέον να μας κάνει να είμαστε "κοιμισμένοι", γι'αυτό αν βγεις έξω δεν θα δεις ανθρώπους, θα δεις zombies, θα δεις ανθρώπους που δεν σκέφτονται παραπάνω, ανθρώπους που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από την τηλεόραση, τα περιοδικά, από πολλά πράγματα. Χάσιμο χρόνου λοιπόν θεωρώ την τηλεόραση, μεγάλο χάσιμο χρόνου. Μετά είναι οι φανατισμοί, σε παρατάξεις, σε ομάδες, οι θρησκευτικοί φανατισμοί κτλ. Επίσης χάσιμο χρόνου θεωρώ την άσκοπη χρήση του ίντερνετ και τα social media. Eνώ είναι ένα πολύ καλό εργαλείο, o περισσότερος κόσμος το χρησιμοποιεί για να σπαταλάει το χρόνο του.

Η.Μ.: Τι έχεις μάθει από την τέχνη;
Alan: Τον εαυτό μου. Έχω μάθει πράγματα που δεν ήξερα για μένα. Όταν πας να δημιουργήσεις κάτι, στο τέλος το κοιτάς και βλέπεις εσένα. Κυρίως όταν δεν φτιάχνω artworks για πελάτες, αλλά δικά μου, βλέπω μέσα δικές μου ανασφάλειες και πεποιθήσεις και ανακαλύπτω εμένα. Και στη διαδικασία της δημιουργίας με τον τρόπο που βγαίνουν κάποια πράγματα, ανακαλύπτω την ψυχοσύνθεσή μου.

Η.Μ.: Πάμε λίγο στη μουσική και πες μου τη γνώμη σου για την ελληνική metal σκηνή.
Alan: Αυτό που βλέπω είναι εξέλιξη κι ας ήρθε λίγο αργοπορημένη. Βλέπω επαγγελματικές δουλειές, βλέπω καλές δουλειές, ωραίες παραγωγές, γενικά η ελληνική σκηνή ανεβαίνει και βγαίνουμε και στο εξωτερικό. Έχουν μειωθεί πολύ οι εσωτερικές διαμάχες, υπάρχει λιγότερη ίντριγκα, είμαστε πιο ενωμένοι και φυσικά αυτό βοηθάει. Κάποτε υπήρχαν ελάχιστες ελληνικές μπάντες που έβγαιναν στο εξωτερικό, τώρα είναι πολλές και μικρές ακόμα. Και βλέπεις ότι κάνουν ολοκληρωμένες δουλειές από την αρχή. Σ'αυτό βέβαια έχει βοηθήσει και η πτώση των δισκογραφικών, οι οποίες δεν παίρνουν πια μια μπάντα για να την εξελίξουν, αλλά η μπάντα πάει έτοιμη σε high standards.

Η.Μ.: Κάτι που θα ήθελες να πεις για τους αναγνώστες μας;
Alan: Πρώτα απ'όλα σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη και που δίνετε την ευκαιρία να ακουστούν και αυτοί που είναι πίσω από τα πράγματα. Αυτό που έχω να πω είναι να δώσουν περισσότερη σημασία στα άτομα που κάνουν αυτή τη δουλειά, είτε είναι γραφίστες, είτε σκηνοθέτες κτλ. Επειδή ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και υπάρχει πολύ σαβούρα, να μπορούν να εστιάσουν σε πράγματα που αξίζουν και υπάρχουν πολλά τέτοια.

Σε ευχαριστούμε Alan.

Digital Grief Creative Studio Web Site: http://www.digital-grief.com/
Alan Fall Facebook Page: https://www.facebook.com/alanfall?fref=ts

Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος