Mε αφορμή τον τρίτο δίσκο των Six String Noise με τίτλο "Snake Side Brotherhood', βρήκαμε τον main man του συγκροτηματος Μάρκο, για να λύσει το μυστήριο του λάκκου με τα φίδια που μας γυροφέρνει...διαβάστε τις πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις που μας έδωσε:

H.M.: Πες μας αρχικά ένα μικρό ιστορικό. Ποιοι είναι οι Six String Noise;
- Οι Six String Noise δημιουργήθηκαν κατ'αρχάς απο εμένα το 2010, one man band. Είχα κάποια κομμάτια από μια παλιά μου μπάντα, με την οποία παίζαμε stoner, που δεν βγήκαν ποτέ και αποφάσισα να τα βγάλω με νέα μπάντα.

Η.Μ.: Το όνομα πώς προέκυψε;
- Είναι από ένα στίχο του Bon Jovi, από το τραγούδι "Wanted Dead or Alive", που λέει Six string on my back και με επηρέασε.

Η.Μ.: Ο τίτλος του δίσκου που έχετε βγάλει τώρα είναι "Snake Side Brotherhood". Τι σημαίνει αυτός ο τίτλος;
- Το "Snake Side Brotherhood" μπορεί φυσικά να το μεταφράσει ο καθένας όπως θέλει. Εγώ λέω ότι είναι η πλευρά του κακού, η πλευρά της χαιρεκακίας, της ζήλιας, της "αδερφότητας" που θέλει να σε ρίξει κι εσύ του πας κόντρα.

Η.Μ.: Αυτό έχει σχέση και με τον τίτλο του προηγούμενου δίσκου, του "Likewise";
-Μοιάζει. Το "Likewise" σημαίνει ότι όπως μου φερθείς, έτσι θα σου φερθώ.

Η.Μ.: Δεν υπάρχει δηλαδή πλέον χώρος για ευγένεια;
- Αναφέρεται σε μία φάση αφού έχεις ήδη συγχωρήσει.

Η.Μ.: Η αφορμή για να αρχίσω την παρουσίαση του δίσκου σας ήταν κάτι που έχεις ανεβάσει στο facebook και λέει ''If you don't like me and still watch everything I do, bitch you are a fan''. Τι ήταν αυτό; Για ποιον ήταν;
- Μ'αυτό ρίχνεις άδεια για να πιάσεις γεμάτα. Υπάρχουν πολλοί που επισκέπτονται τη σελίδα σου και παρακολουθούν τι κάνεις, απλά δεν συμμετέχουν. Εμείς γενικά σαν μπάντα δεν είμαστε των likes, δεν κυνηγάμε likes για να αποδείξουμε αν το κομμάτι είναι καλό ή όχι. Αλλά γενικώς με αυτό το απρόσωπο του facebook μπαίνει ο άλλος στη σελίδα σου και αν του αρέσει κάτι δεν θα σου πει ένα καλό λόγο, αλλά αν κάνεις ένα λάθος κατευθείαν θα σε διορθώσει.

Η.Μ.: Τώρα άνοιξες ένα μεγάλο θέμα. Βλέπουμε σε μπάντες πάρα πολλά like για κάτι, ενώ αντίθετα στις συναυλίες τους ή στις πωλήσεις των δίσκων τους είναι πολύ λιγότερο το ποσοστό. Κάτι τέτοιο είναι η αναφορά σου;
-Ναι, είναι κι αυτό. Αλλά αυτό που λες βοηθάει τη μπάντα. Αν κάνω μία εκδήλωση π.χ. και δω ότι θα έρθουν χίλιοι, κάποιοι το πάτησαν ίσως από ευγένεια, αλλά για μένα είναι καλό κι ας μην έρθουν όλοι, υποστηρίζουν την εκδήλωση, δείχνουν ότι ανταποκρίνεται ο κόσμος, μετράει κι αυτό.

Η.Μ.: Και μετά; Δηλαδή πλέον η νοοτροπία μας είναι ότι θέλουμε να μαζέψουμε πολλά like και να έρθουν λιγότεροι κι από τους μισούς; Δηλαδή για να έρθουν 60 άτομα σε μία εκδήλωση, πρέπει να στείλω 1000 προσκλήσεις.
-Θεωρώ ότι στις περισσότερες περιπτώσεις κάποιος από ευγένεια πατάει ότι θα παρευρεθεί. Και τώρα το πάω αλλού, αλλά βλέπουμε μειωμένο κόσμο στις συναυλίες γιατί πλέον γίνονται πάρα πολλές συνέχεια, οπότε λόγω δουλειάς και λόγω εισιτηρίου μειώνεται ο κόσμος.

Η.Μ.: Ο δίσκος σας πήρε καλά reviews από αρκετά sites. Εσύ πώς θα προέτρεπες τον κόσμο να ακούσει τη δική σου μουσική και τη μπάντα σας, πέρα από τις κριτικές;
- Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ που ανέφερες το "bitch you are a fan...", γιατί ήσουν στο τώρα. Δεν θα έλεγα εννοείται ότι έχω ιδρύσει μια νέα σχολή, αλλά είναι κάποιες ιδέες τοποθετημένες σωστά στα κομμάτια πιστεύω. Θα δουν επιρροές από Alter Bridge, Shinedown,Creed και γενικά από πάρα πολλές μπάντες, σε συνδυασμό όμως με όχι τόσο γρέζι στη φωνή ώστε να το κάνει πιο stoner ή πιο southern, στη φωνή θα δουν μια άλλη επιρροή.

Η.Μ.: Έχουμε 2 μπάντες πλέον με παρόμοια ονόματα κιόλας, οι Six String Noise και οι 6 4 9, οι οποίοι έχετε πάρει άλλα παρακλάδια μουσικής και τα έχετε φέρει στο σήμερα της Ελλάδας. Κατ'αρχάς τι έχει το 6 και σας τραβάει; Και πώς σου φαίνεται που υπάρχουν 2 μπάντες που δεν ασχολούνται με το thrash ή το stoner και υπάρχει μία ελπίδα η νέα γενιά ακροατών να ακούσει και ένα διαφορετικό ήχο;
-Αυτό είναι πολύ ελπιδοφόρο για το μέλλον, γιατί βλέπεις ότι υπάρχουν ανήσυχα πνεύματα που δεν μένουν σε ένα είδος. Πιστεύω ότι αυτό θα ανοίξει κι άλλο τους ορίζοντες και σε νέες μπάντες.

Η.Μ.: Οι μουσικές επιρροές σου ποιες είναι πέρα από τις μπάντες που είπες προηγουμένως;
- Φωνητικά έχω μεγαλώσει με Dickinson. Τώρα πιο πολύ τείνω στον Myles Kennedy. Αλλά και οι 2 κινούνται στα ψηλά. Γενικά έχω επηρεαστεί φυσικά από Alter Bridge, Soundgarden, Pop Evil, Smash Into Pieces και γενικά παρακολουθώ πάρα πολύ νέα ακούσματα και νέες μπάντες, ακόμα και κάποιες που δεν έχουν έρθει καν Ευρώπη.

Η.Μ.: Αρχές του 2011 κυκλοφόρησες το "Snowing Bullets While Kissing The Ground". Αυτό το έβγαλες μόνος σου, ενώ στους 2 τελευταίους δίσκους είχες και συνεργάτες. Πώς βλέπεις τη διαφορά αυτή όταν ηχογραφείς;
- Η διαφορά γενικά στη σύνθεση δεν έχει αλλάξει, γιατί όλα τα κομμάτια είναι σε σύνθεση δική μου και οι στίχοι. Σίγουρα ο ήχος επηρεάζεται από τους άλλους παίκτες. Σαν αίσθηση το να έχεις μία μπάντα ήταν σίγουρα καλύτερη και για τα live. Είχα γράψει κομμάτια και ακούστηκαν live μετά από ένα χρόνο και είναι πολύ ωραίο συναίσθημα να παίζονται ζωντανά.

Η.Μ.: Σου έχει λείψει αυτό το συναίσθημα; Γιατί δεν κάνετε συχνά lives.
-Ναι, πολύ.

Η.Μ.: Πόση δουλειά θέλει για να κάνει ηχογράφηση και mastering μόνος σου;
- Καταλαβαίνεις στο ένα τέταρτο περίπου πόση δουλειά θέλει και τι τραβάνε οι ηχολήπτες και όσοι κάνουν mastering και μίξη. Ο τελευταίος δίσκος μας με δίδαξε πολλά πράγματα σχετικά με την ηχογράφηση. Είναι πολύ δύσκολο. Πήρε μήνες για να γίνει. Ξεκινούσα και σταματούσα συνέχεια. Δεν ξεκινούσα ένα κομμάτι και το έφτανα στο τέλος, σταματούσα όταν μπούκωναν τα αυτιά μου. Αλλά το ψείρισα.

Η.Μ.: Δεν πρέπει όμως να υπάρχει ένα δεύτερο αυτί, ένας παραγωγός ή ηχολήπτης, για να σου πει ότι εδώ έπρεπε να κάνεις κάτι άλλο ή ταιριάζει κάτι άλλο;
- Ναι. Εμένα με βοήθησε στο mastering ο αδερφός μου, ο οποίος είχε κάνει το "Likewise". Επειδή δεν είμαστε και ενεργά σε live δεν θέλησα να πληρώσω κάποιον για να το κάνει ή για να κάνω κάποιο video clip όπως στο παρελθόν. Ήταν σε πιο χαλαρή φάση.

Η.Μ.: Στιχουργικά με τι ασχολείστε; Για τι γράφεις;
- Προσωπικά θέματα τελείως, πράγματα που με ενοχλούν τώρα, παρατηρήσεις γενικά από διαπροσωπικές σχέσεις, από προσωπικές εμπειρίες, από πράγματα που έχουν χαραχτεί στο μυαλό και γενικά ο τελευταίος δίσκος ήταν σκοτεινός.

Η.Μ.: Και το εξώφυλλο.
- Ναι.

Η.Μ.: Το εξώφυλλο ποιος το έφτιαξε;
-Εγώ. Ασχολούμαι με γραφιστικά.

Η.Μ.: Δεν σε κουράζουν όλα αυτά;
-Είναι ο ελεύθερός μου χρόνος. Δεν βγαίνουν όλα μαζί, όποτε μπορώ και κάτσω να ασχοληθώ.

Η.Μ.: Τι σε ωθεί να γράφεις κομμάτια;
- Τα ακούσματά μου, η μουσική που ακούω. Ακούω Mark Tremonti και θέλω να παίξω κιθάρα, θέλω να γράψω ένα κομμάτι. Ακόμα κι αν δεν το παίξω live. Αν και ακόμα και να μη φτιαχτεί live, μπορεί να παιχτούν και ακουστικά ή να χρησιμοποιηθούν για κάποιο σκοπό όπως το "Fightback". To "Fightback" από τον καινούριο δίσκο το χρησιμοποίησαν σε επίδειξη body building, σε πανελλήνιο πρωτάθλημα. Συγκεκριμένα ένας φίλος μου ασχολείται επαγγελματικά με το body building και μου ζήτησε να του γράψω ένα κομμάτι για την ώρα που ποζάρει και προέκυψε το "Fightback".

H.M.: Πώς είναι να γράφεις κατά παραγγελία;
- Είμαι λίγο της φάσης δώσε μου ένα θέμα και θα το αναπτύξω. Ακόμα και στα γραφιστικά που έχω σπουδάσει, θέλει φαντασία να πάρεις ένα θέμα και να το φτιάξεις. Για να κάνω ένα εξώφυλλο π.χ. ήθελα να έχω ένα θέμα και να το δουλέψω. Οπότε αυτός μου έδωσε το έναυσμα, μου είπε ότι θέλει κάτι δυνατό, κάτι σκοτεινό, κάτι που να έχει πάτημα για την κίνηση.

Η.Μ.: Πάμε σε ένα άλλο κομμάτι του δίσκου, το τελευταίο που ήταν από τα πολύ αγαπημένα μου. Μου θύμισε εποχές που ο δίσκος έκλεινε με ένα κομμάτι που ήθελες να τον ξανακούσεις. Τι είναι λοιπόν το "Bloom";
-Κατ'αρχάς το "Bloom" σκεφτόμουν να μην το βάλω στο album, ήταν τελείως διαφορετικό. Χαίρομαι που σου άρεσε, γιατί είναι και για μένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι. Ήθελα να βασίζεται στις φωνές και έτσι βγήκε. Υπήρχε μια περίπτωση να έκανα κάτι πιο ακουστικό, αλλά τελικά είπα ότι ίσως το κάνω αργότερα. Και τελικά το κράτησα και επειδή έχω επηρεαστεί και από την country που ακούω, αλλά σκέφτηκα ότι ήταν ιδανικό για outro και όχι να μπει κάπου στη μέση.

Η.Μ.: Η καλύτερη συναυλία που έχεις πάει ποια είναι;
- Alter Bridge και νιώθω τυχερός που ήμουν και στους Black Sabbath το 2005.

Η.Μ.: Καλύτερος δίσκος; Μπορείς να πεις κάποιον;
- Iron Maiden "Somewhere in Time", Alice in Chains "Dirt", Psychotic Waltz "Bleeding", Paradise Lost "Draconian Times", Alter Bridge "Blackbird".

Η.Μ.: Ελληνική σκηνή ακούς καθόλου; Τι σου αρέσει;
- Έχει ανέβει ο πήχης γενικά. Προσωπικά θεωρώ ότι γενικά το stoner έχει παραγίνει. Ας το συνδυάσουν με κάτι άλλο τουλάχιστον, αν και τώρα γίνονται συνδυασμοί. Παικτικά, όπως είπαμε, έχει ανέβει ο πήχης, η παραγωγή το ίδιο, video clip-άρες γίνονται, πάνε εξωτερικό οι μπάντες. Αυτό που δεν ξέρω είναι κατά πόσο βοηθάει η προβολή εδώ, αν θα πρέπει να είσαι σε κάποια δισκογραφική εταιρεία, αν θα σε βοηθήσει, αν μπορείς να προωθήσεις μόνος σου μέσω social media κι αν φτάνει. I-tunes και Amazon είναι ανύπαρκτα, το bandcamp ίσως κάνει κάτι, το spotify κάνει κάτι.

Η.Μ.: Πώς βλέπεις που πλέον οι μπάντες βγάζουν καλά εξώφυλλα, με καλές παραγωγές, προσέγμένα booklets, τα πάντα. Εσύ δεν το έβγαλες σε cd, αλλά πόσο πολύ σε προβλημάτισε να βγάλεις ένα πολύ καλό εξώφυλλο, ένα προσεγμένο τίτλο, προσεγμένο όνομα μπάντας;
-Σ'αυτή τη φάση που είμαι εγώ, ουσιαστικά μόνος μου, έχει γίνει μεν καλή προώθηση και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, αλλά όταν δεν έχεις μία μπάντα για live ανεβαίνουν λίγο οι ευθύνες για όταν θελήσεις να κάνεις live. Οπότε το βλέπεις λίγο χομπίστικα και βγάζεις τα κομμάτια, τα ανεβάζεις και σε μαθαίνουν έτσι. Σίγουρα όμως αν έχεις μία δουλειά ολοκληρωμένη, με εξώφυλλα κτλ., θες να το προχωρήσεις, και συναυλιακά ακόμα.

Ανδρέας Ντούτσιας