5 δικά τους τραγούδια και δυο απρόσμενες διασκευές σε Maggie Reilly και Wasp. Τόσο χρειάστηκε η δυάδα των Enemy of Reality για να κερδίσουν το κόσμο του Crow Bar που είχε γεμίσει και τις σκάλες του μαγαζιού αναμένοντας τον μεγάλο Uli Jon Roth. Ξεγυμνωμένα τα τραγούδια τους από πλήκτρα, τύμπανα και τα λοιπά συμπράγκαλα του συμφωνικού ήχου τους, απέκτησαν ένας πιο φιλικό και ευπρόσδεκτο αέρα. Έγιναν λίγο πιο rock,το Torn Apart έγινε μπαλαντάρα για mixtape και με αυτόν τν πιο λιτό χαρακτήρα πέρασαν στο κοινό και πήραν το χειροκρότημα όχι μόνο στο τέλος αλλά από πριν. Δεν είναι και λίγο να γυρίζεις τα βλέμματα πάνω σου, στη σκορπιοφωλιά.
Τον Uli πλέον έχουμε τη τύχη να λέμε ότι σχεδόν τον έχουμε χορτάσει. Μας τίμησε και με τις solo περιοδείες του και με τους Scorpions. Τι μας έμενε να δούμε; ένα ακουστικό σετ. Οκ με ηλεκτρική κιθάρα βγήκε αλλά ας το προσπεράσουμε... πάνω από 2 ώρες στη σκηνή και στο In Trance, ο δεύτερος λόγος που γράφουμε στο HardMusic.gr για τη βραδιά, η Maxi Nil. Φωνητικά απέδωσε το κομμάτι με δύναμη και πάθος, σκηνικά με κάποιο τρακ και λίγο αμήχανα... αλλά όταν έχεις τον Roth να σε κοιτάζει συνεχώς ε... ξεχνιέσαι και λίγο από τον επαγγελματισμό σου.
Setlist.
1. Lifeless Eyes
2. My Own Master
3. Wait (Maggie Reilly cover)
4. Needle Bites
5. The Idol (Wasp cover)
6. Grief Divine
7. Torn Apart
Ανταπόκριση και Φωτογραφίες: Ανδρέας Ντούτσιας
