Την ιδιαιτερότητα της βραδιάς την εστίασα στα διαφορετικά ακούσματα και στυλ από την κάθε μπάντα, οι οποίες έδωσαν μια εναλλακτική εικόνα από τα live που έχουμε συνηθίσει το τελευταίο καιρό στις σκηνές της Αθήνας. Tο μενού είχε Blues, Fusion Metal και πειραματικό Rock τα οποία συνέθεσαν το εν λόγο live δίνοντας μας την δυνατότητα να ακούσουμε από κοντά ωραίες μουσικές και συνθέσεις.

Το Live άνοιξαν οι Hungry Dukes. Οι "πεινασμένοι" για μουσική Δούκες της Blues, παρουσίασαν τη νέα τους δουλειά κρατώντας το performance σε υψηλό επίπεδο όπως τους είχαμε δει την τελευταία φορά στο An Club. Αυτό που μου αρέσει σε αυτή τη μπάντα είναι ότι έχει πιάσει ένα είδος το οποίο ναι μεν στον μέσο Έλληνα μουσικόφιλο μπορεί να μην είναι τόσο δημοφιλές, αλλά το κάνουν τόσο καλά που σίγουρα θα αποκτήσουν κοινό και μάλιστα γρήγορα.

Οι Hungry Dukes παίξανε Blues με αρκετές προσμίξεις από Rock 'n' Roll. Αργά ρυθμικά μέρη ως είθισται και ξεσπάσματα με όμορφα solo που σε ανάγκαζαν να κουνήσεις το κεφάλι σου πέρα δώθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Η φωνή του Νίκου κράτησε την αυθεντικότητα του είδους ψηλά και η φυσαρμόνικα συμπλήρωσε την εικόνα της μπάντας προσδίδοντας το κάτι παραπάνω.
Μετά τους Hungry Dukes, τη σκηνή του Ρομάντσο "γέμισαν" με τη παρουσία τους οι Sons of Zevedeus.

Τελικά ποιοι είναι αυτοί οι γιοι του Ζεβεδαίου ; Τι θα έκανε ο Χιώτης με μια ηλεκτρική κιθάρα στα χέρια του ; Αυτήν την απορία πρέπει να είχε και η μπάντα πριν ξεκινήσουν να γράφουν τα κομμάτια τους και απ' ότι φαίνεται το υλοποίησαν με τον ποιο εμφατικό τρόπο.

Οι Sons of Zevedeus με εντυπωσίασαν για την συνολική ιδέα που είχαν να παρουσιάσουν. Δεν πρόκειται για ελληνικό λαϊκό τραγούδι αλλά ούτε για rock μουσική. Με περίσσιο θράσος και θάρρος επέλεξαν να μπλέξουν την Rock με ανατολικά στοιχεία, τις πενιές του Χιώτη και τα γκάζια του Hendrix, βγάζοντας κάτι ιδιαίτερο και εντυπωσιακό με πολύπλοκές συνθέσεις, ενθουσιάζοντας το σχεδόν γεμάτο Ρομάντσο και παίρνοντας δυνατά χειροκροτήματα.

Τα παιδιά του Ζεβεδαίου διαδέχθηκαν οι Chewing Gun. Εδώ τα πράγματα άλλαξαν μουσικά σε κάτι πολύ διαφορετικό. Τα instrumental κομμάτια της μπάντας με έβαλαν σε σοβαρές σκέψεις για το μέλλον αυτής της Ελληνικής σκηνής που εκθειάζουμε το τελευταίο καιρό με τα κατορθώματα της. Και αν γράψαμε για μπόλιασμα διαφορετικών μουσικών με τους "Sons of Ζevedeus" η συνέχεια ήταν ακόμα ποιο δυνατή.

Ένας μουσικός ολοκληρωτισμός κατέκλισε το Ρομάτσο με το experimental rock της μπάντας να ιντριγκάρει την εικόνα που έχουμε για τη "music for the masses" δίνοντας μας απλόχερα ένα κράμα από psychedelic rock με progressive και ηλεκτρονικά περάσματα, συνθέσεις κομμένες και ραμμένες από δεξιοτέχνες μουσικούς προκαλώντας το θαυμασμό. Ναι, η ελληνική σκηνή κάνει σπουδαία πράγματα και δεν μένει στα τετριμμένα.

Μετά τους Chewing Gun, τo τεχνικό Death/Τhrash πήρε τη θέση του στη σκηνή και το όνομα της μπάντας, Risabov.
Το live έκλεισε με τον απόλυτο σκληρό ήχο. Οι Risabov με πολύ πάθος παρουσίασαν 4 νέα ακυκλοφόρητα κομμάτια και 1 από τον προηγούμενο δίσκο τους, Rise. Τεχνικοί, μοντέρνοι και απόλυτα ισορροπημένοι ξεχύθηκαν στη σκηνή και προκάλεσαν τις πρώτες σεισμικές δονήσεις στο Ρομάντσο προκαλώντας στον κόσμο τα πρώτα σοβαρά "κοπανήματα". Πλούσιο ήχος με ντραμς να δίνουν τον απαιτούμενο όγκο και τεχνικά riff έδωσαν στη βραδιά ένα σκληρό και χορταστικό επίλογο με Progressive Extreme Metal.

Playlists

Hungry Dukes
1. Johnny
2. Black cat's luck
3. Nightstalker
4. Can't find my way away from you
5. Electricity
6. Tales from the road
7. Devil's in my mind
8. Stray love
9. Envy

Sons of Zevedeus
1. Ο όσιος διαφθηριος και το στοιχειό της γνώσης
2. Σουλαccio και Μπερbadass (μια ιστορία αγάπης)
3. Μεσ' τον δικό σου μαχαλά
4. Σε βουνά
5. Ο Στρύχνος της αμφιβολίας .....

Chewing Gun
1. Cookie
2. NY Work
3. Punk
4. Away
5. NU Life
6. Midnight Blue
7. Turning Around
8. Call Waiting

Risabov
1. Inner state
2. Pinkman's Avenue
3. What if time is just a thing
4. Cannibalism is the less
5. Directive 4

Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος.