Για ακόμα μία χρονιά, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και η γνωστή κομπανία του έδωσαν το παρόν ανοίγοντας την αυλαία του καλοκαιρινού φεστιβάλ ''Στη σκιά των βράχων 2016'', του Δήμου Βύρωνα, που φέτος είναι αφιερωμένο στη μνήμη της Άννας Συνοδινού.
Το θέατρο είχε γεμίσει ασφυκτικά μέχρι τις 21:30, όταν τελικά ξεκίνησε και η συναυλία, με την άτυπα καθιερωμένη πλέον μισάωρη καθυστέρηση. Τα φώτα έπεφταν πάνω στο βράχο δίνοντάς του μια πιο επιβλητική όψη, οι σκληροπυρηνικοί, έτοιμοι για μάχη, πήραν θέση από νωρίς στην αρένα με όλες τις απαραίτητες προμήθειες και τον εξοπλισμό, ενώ οι πιο συντηρητικοί γέμισαν την εξέδρα απ' άκρη σ' άκρη και όλοι μαζί περίμεναν το σύνθημα για την έναρξη... Ώσπου βγήκε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, μια φυσιογνωμία επιβλητική μέσα στην απλότητά της.
Και άρχισε να τραγουδά με την ''πριονοκορδελέ'', όπως την έχει χαρακτηρίσει ο ίδιος, φωνή του, έτσι που να αναρωτιέται κανείς τι έχει κάνει λάθος και πού βρίσκεται. Αυτό, βέβαια, για τους μη μυημένους, διότι το -φανατικό- κοινό του γνωρίζει καλά ότι ο Θανάσης, ο τραγουδοποιός με την ξύλινη, στακάτη φωνή, μέσα από όλη την μουσική ''ύλη'' και τα τραγούδια του, παραδίδει μάθημα και αποτελεί στάση ζωής για όσους τον ακολουθούν πιστά τα τελευταία χρόνια.
Για ακόμα ένα βράδυ, άξια συμπαραστάτριά του ήταν η Ματούλα Ζαμάνη, με το φωνητικό της εκτόπισμα και ο Αλέξανδρος Κούστας, ο νέος σύντροφος στο παρεάκι.
Θα μπορούσα να πω πως η συναυλία χωρίστηκε σε τρία μέρη, με τον Θανάση που ξεκίνησε να παίζει τα πιο ατμοσφαιρικά και low-temp κομμάτια του ("Σαν αστραπή", "Όταν τραγουδώ", "Η εξαφάνιση" κλπ), για να περάσει σταδιακά στο δεύτερο και πιο ανεβαστικό μέρος της ("Κάτω απ' το μαξιλάρι", "Όταν χαράζει") και να καταλήξει στο τρίτο και καλύτερο, αφού πρώτα το προλόγισε με την φράση ''Νυν απολύεις τον δούλον σου δέσποτα''. Ένας "κρατήρας" άνοιξε στη μέση της αρένας, πυκνοί καπνοί και βεγγαλικά πλημμύρισαν το θέατρο και.. ο σώζων εαυτόν σωθήτω!!! Μπουκάλια με νερό, κρασί και τσίπουρο εκτοξεύονταν στον αέρα σαν χειροβομβίδες, μικρά γαϊτανάκια άρχισαν να στήνονται κατά τόπους, ενώ η κορύφωση ήρθε, για ακόμα μια φορά, όταν έπαιξε τον "Πεχλιβάνη"! Αυτό που τελικά ένιωθες ήταν ότι παίρνεις μέρος σε κάποιου είδους αρχαιοελληνικά μυστήρια προς τιμήν Θεού -του Διονύσου θα ταίριαζε- με έναν καλλιτέχνη υπερβατικό, που μπορεί με τις μουσικές πενιές του, άλλοτε να αγγίζει το θείο, το άγνωστο και το πέρα από εδώ, άλλοτε να ξεσηκώνει με τον χορευτικό ρυθμό του και άλλοτε να καταφέρνει να προβληματίζει με τον κοινωνικό του στίχο.
Αν έπρεπε να πω κάποιο αρνητικό, αυτό θα ήταν τα μικροπροβλήματα που παρουσιάστηκαν στον ήχο κατά τη διάρκεια της συναυλίας, τα οποία, ως ένα βαθμό, δικαιολογούνται λόγω πρώτης ημέρας της διοργάνωσης.
Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά για την Ελλάδα. Τόσο απλά!
Tracklist:
1. Σαν Αστραπή
2.Τειρεσίας
3. Όταν τραγουδάω
4. Η εξαφάνιση
5. Βάλια Κάλντα
6. Τρυγητής
7.Αυτό
8. Σιμούν
9. Αγρύπνια
10. Ούτε τριγμός ούτε λυγμός
11. Το όνειρο
12. Ομίχλη
13. Κάτω απ' το μαξιλάρι
14. Όταν χαράζει
15. Απόψε
16. Μηδεία-μα
17. 360 χλμ
18. Amor Fati
19. Ορυχεία
20. San Michele
21. Ραμόν
22. Μια μάνα που 'χε ένα γιό
23. Η ουρά του αλόγου
24. Του έρωτα και του θανάτου
25. Τα παξιμάδια 26. Τρία ρουμπαγιάτ
27.Ηλιόπετρα
28. Τότε κι εγώ θα θυμηθώ
29. Μανάκι μου
30. Στην Αμερική
31. Στην κοιλάδα των Τεμπών
32. Ανδρομέδα
33. Μιλώ για σένα
34. Βασιλιάς
35. Αερικό
36. Διάφανος
37. Στις Χαραυγές ξεχνιέμαι
38. Πεχλιβάνης
39. Αποσπερίτης
40. Οι άγιοι
41. Έρημα κορμιά
PHOTO GALLERY:
Τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Ματούλα Ζαμάνη και Αλέξανδρος Κούστας
Θανάσης Παπακωνσταντίνου: λαούτο, μπουζούκι, μπουζουκομάνα, τραγούδι
Ματούλα Ζαμάνη: τραγούδι
Αλέξανδρος Κούστας: τραγούδι
Δημήτρης Μυστακίδης: κιθάρα, λαούτο και φωνή
Ανδρέας Πολυζωγόπουλος: τρομπέτα, φλικόρνο
Σωτήρης Ντούβας: τύμπανα
Κωστής Χριστοδούλου: πλήκτρα
Αντώνης Μαράτος: ηλεκτρικό μπάσο
Κώστας Παντέλης: ηλεκτρική κιθάρα
Γιάννης Αντωνιάδης: κλαρίνο
Αλέξανδρος Κτιστάκης: κιθάρα, τραγούδι
Ηχοληψία : Μάκης Πελοπίδας & Κλεάνθης Καραπιπέρης
Φωτισμοί : Χρήστος Λαζαρίδης & Βασίλης Πουφτής.
Οργάνωση Παραγωγής : Ηχόχρωμα
Ανταπόκριση: Anastasios
Φωτογραφίες: Χρήστος Λεμονής
