Με το σχετικά πρόσφατο "Breathe" E.P. (διαβάστε περισσότερα εδώ: http://hardmusic.gr/reviews/inmost-ego-breathe-e-p.html) των Inmsot Ego να ηχεί ακόμα μελαγχολικά στο μυαλό, τον ολόφρεσκο δυναμίτη "Lord Of Light" (αναλυτικά εδώ: http://hardmusic.gr/reviews/prejudice-reborn-lord-of-light.html) των Prejudice Reborn να παίζεται για πρώτη φορά ζωντανά και μια μπάντα που "παίζει rocκ 'n' roll στα όρια του punk και συνεχίζει να πίνει μπίρες", με το ιδιαίτερο όνομα Ye Scurvy Dogs, η βραδιά στο υπόγειο του BUMS έμοιαζε a priori ενδιαφέρουσα. Αυτή τη φορά καμία απεργία δεν στάθηκε εμπόδιο, κι έτσι...

Με "μάτσο" εμφάνιση, πρώτοι ανέβηκαν στη σκηνή οι Ye Scurvy Dogs, οι οποίοι με τη blues-ιά "Somehow" έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα της βραδιάς. Ο ήχος του μαγαζιού αρκετά ξεκάθαρος και η underground ατμόσφαιρα που αποπνέει το BUMS, βοήθησε τον λιγοστό κόσμο να μπει ευκολότερα στο "νόημα". "Αμερικανίλα", "καπνίλα", χαμηλός φωτισμός. Δεν ξέρω αν το τρίο πάνω στη σκηνή έφτιαξε την ατμόσφαιρα ή απλώς ταίριαξε σε αυτήν, πάντως η βραχνάδα και η αμερικανιά που εξέπεμψαν έδεσε τέλεια την εικόνα με τον ήχο. Όμορφοι blues/rock'n'roll ρυθμοί για να γουστάρεις με τη μπίρα σου, αλλά από εκεί και πέρα για να ξεχωρίσουν χρειάζονται περισσότερη πρωτοτυπία.

Setlist:
1. Somehow
2. Crew
3. Milf
4. 166
5. Die or try to live
6. Succubus
7. Petrol bomb
8. Petrol bomb pt2

Οι Prejudice Reborn είναι θεριά ολόκληρα, δεν τους χωράει εύκολα η σκηνή του BUMS. Ειδικά με το εκτόπισμα που έχει αποκτήσει το μουστάκι του "Λούφα και Παραλλαγή"- Φαντάρου Κώστα Καράβολα. Βρήκα το "Lord of Light" μια πολύ ολοκληρωμένη δουλειά και περίμενα ανυπόμονα να ακούσω τα νέα τραγούδια ζωντανά. Όχι πως φυσικά με χάλασε το εναρκτήριο "OCD" από το ντεμπούτο "Elpis", ούτε η συνέχεια με το "Insomnia". Κι ενώ το ζέσταμα με τα παλαιότερα τελείωνε, για να έρθει πρώτο το "Witch Hunter" από τον νέο δίσκο, ο κόσμος όλο και έμπαινε στο μαγαζί δημιουργώντας μια όμορφη, ζεστή ατμόσφαιρα και βοηθώντας τη μπάντα να αποδώσει με όρεξη. Από εκεί και πέρα το set μοιράστηκε σε παλιά και νέα, με το κλασικό πλέον "Beautiful Sadness" να ξεχωρίζει και τα γυναικεία φωνητικά να απουσιάζουν από το ημί-ομώνυμο "Prejudice". Heavy/thrash/groovy ξεσπάσματα, με τα φωνητικά του Τάσου να δείχνουν θεωρώ πιο "σίγουρα" από ποτέ, κάτι που φαίνεται στην αυτοπεποίθηση με την οποία "παίζει" με αυτά κατά τη διάρκεια των κομματιών, ενώ ο...όχι και τόσο "newkid" τελικά, Σταύρος Κανελλόπουλος στις κιθάρες έχει δέσει απόλυτα με το σύνολο. Περισσότερα όμως θα πούμε στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Τάσος αμέσως μετά τη συγκεκριμένη εμφάνιση και θα διαβάσετε σύντομα εδώ.

Setlist:
01. OCD
02. Insomnia
03. Witch Hunter
04. Beautiful Sadness
05. Prejudice
06. Rain Must Fall
07. Scream (Misfits Cover)
08. Ulysses' Journey
09. Day by day Hero
10. Innocence Gone

Και αφού οι φασαριόζοι της βραδιάς κατέβηκαν, μετά από μια μικρή, απαραίτητη προετοιμασία τα φώτα χαμήλωσαν και το ε κ π λ η κ τ ι κ ό video του "Persephone" των Dead Can Dance προβλήθηκε στον projector, δημιουργώντας την ιδανική εισαγωγή για τους Inmost Ego. Όχι πως τα προηγούμενα δεν μας άρεσαν, αλλά να, με το "Breathe" E.P. του 2014...μας ξέκαναν. Εσωτερικότητα, ταξίδι συναισθημάτων, σκέψεων, μοναχικότητα, prog/alt post rock εφιάλτης, ξύπνημα, σιωπή, κραυγή και λύτρωση μαζί. Το video πίσω συνέχιζε να σιγοντάρει με floyd-ικές πινελιές. Η βραδιά είχε και μια πρώτη γεύση από το επόμενο album που αναμένεται εντός του 2017. Αργεί...αλλά ας είναι! Το μόνο που "με χάλασε" είναι πως μια μεγάλη πλειοψηφία από τους πολυάριθμους φίλους τους έδειξε να μη την απασχολεί ιδιαίτερα το τί συνέβαινε πάνω στη σκηνή και να συμμετέχει σε "φωνακλάδικα" πηγαδάκια. Ας είναι όμως και αυτό, παραμένει καλοκαιρινό Σαββατόβραδο στην Ελλάδα...δεν μελαγχολείς εύκολα χωρίς λόγο.

Setlist:
1. Elysium (Staring Madness)
2. Sinners
3. Serenity
4. Samsara
5. Awake (The Grand Meadow)
6. Freedom
7. Absolution
8. Blindfold
9. Detachment
10. Plato and the Mermaid

PHOTO GALLERY:

Ανταπόκριση: Ηλίας "ΔΑΙΜΩΝ" Παπάζογλου
Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος