Με την εμπειρία του "Elpis" (2013), των tribute στους Metallica, της συνεργασίας με τον Δ.Μ. από τα Ημίζ, αλλά και αρκετών live εμφανίσεων, οι Prejudice Reborn κυκλοφορούν τον δεύτερο ολοκληρωμένο δίσκο τους υπό τον τίτλο "Lord Of Light". Ένας δίσκος που χωρίς να έχει χτυπητές καινοτομίες, πάει τον ήχο της μπάντας ένα βήμα πιο κάτω και την παρουσιάζει πιο ώριμη συνθετικά, μετουσιώνοντας όλες τις παραπάνω εμπειρίες σε μουσική.
Το album ανοίγει με την αργόσυρτη κι επιβλητική εισαγωγή του "Prejudice", τα πρώτα δευτερόλεπτα περνούν και το κομμάτι μετατρέπεται σε...εμπόλεμη ζώνη με καταιγιστικά πυρά από τύμπανα και κιθάρες. Πιο κοντά στη thrash πλευρά τους και με τον ανατολίτικο αμανέ από τη φωνή της Δήμητρας Καράβολα να δίνει ένα πολύ ξεχωριστό τόνο στο κομμάτι πριν το δυνατό φινάλε. Ακολουθεί το βαρύ "Insomnia" που αποτελεί και το πρώτο lyric video του δίσκου και το ομώνυμο "Lord Of Light" εμπνευσμένο από τη σειρά του Game Of Thrones, με ατάκες στους στίχους από τη δεύτερη season. Το Sabbath-ικό "Witch Hunter" κόβει ταχύτητα και βαραίνει ακόμα πιο πολύ τον ήχο, για να έρθει η speed-άτη εισαγωγή του "Day by day hero" να μας θυμίσει τους καθημερινούς ήρωες, αλλά και πώς αυτή η μπάντα μετατρέπει τις επιρροές της (με τους Metallica μεγαλύτερη) σε πρωτότυπη μουσική. Στο "Nefarious" στίχους έχει γράψει ο κ.Καράβολας αντλώντας έμπνευση από τα βαμπίρ του Justin Cronin στο βιβλίο "The Passage" (2010). Το "Haunted Pictures" αποτελεί την πιο ατμοσφαιρική στιγμή του δίσκου ως τώρα, μια μπαλάντα με δυνατά ξεσπάσματα στα ρεφραίν. Στο "Ulysses' Journey" η πολυμήχανη μπάντα μας κατεβάζει στον Άδη μαζί με τον Οδυσσέα και αμέσως μετά έρχεται η έκπληξη του album: ένα punk κομμάτι λίγο πριν το τέλος? Και γιατί όχι! Άλλωστε thrash και punk δεν έχουν και τεράστια απόσταση και οι Prejudice την κάλυψαν εύκολα με το "Dante's Inferno". Κλείσιμο του δίσκου με το 7λεπτο "The girl who cries blood" να μας μεταφέρει στιχουργικά στην Ινδία και στην ιστορία της 15χρονης Twinkle, στην οποία μυστηριωδώς αντί για δάκρυα τρέχει αίμα από τα μάτια της (υπάρχει και το αντίστοιχο ντοκιμαντέρ).
Εν κατακλείδι θεωρώ πως πρωταγωνιστές του δίσκου είναι τα τύμπανα και οι κιθάρες, με πολλές εναλλαγές και δεκάδες διαφορετικά riff και solos. Ο δίσκος δεν περιέχει αυτό που κάποτε λέγαμε "fillers", αλλά μόνο τραγούδια που «δεν κάθονται στα αυγά τους», έχουν συνεχείς αλλαγές ρυθμού, με γέφυρες που σπάνε κόκκαλα και παραγωγή που τα αναδεικνύει. Βεβαίως ο τρόπος που τραγουδά ο Τάσος παραμένει για μένα το σήμα κατατεθέν της μπάντας. Ένας heavy/thrash/groovy δίσκος που δε θα σε κάνει να βαρεθείς σε καμία περίπτωση.

Tracklist:
1. Prejudice
2. Insomnia
3. Lord of Light
4. Witch Hunter
5. Day by Day Hero
6. Nefarious
7. Haunted Pictures
8. Ulysses' Journey
9. Dante's Inferno
10. The Girl Who Cries Blood

Ηλίας "ΔΑΙΜΩΝ" Παπάζογλου