Η βραδιά φαινόταν από την αρχή ότι θα κυλούσε καλά. Ένα ανερχόμενο όνομα, στη συνέχεια ένα συγκρότημα με 2 φοβέρες κυκλοφορίες και πάνω από όλους οι πεντάχρονοι πια Wardrum. Οι NULL 'O' ZERO πήραν το βάφτισμα του πυρός με το αναμενόμενο σχετικό πάγο της αρχής και του λίγου κόσμου αλλά το heavy/thrash τους με πολύ από Pantera δε κολλάει σε τέτοια. Ένας drummer που λύσσαξε στα δέρματα του και το νέο πρόσωπο πίσω από το μικρόφωνο Ge'o' Sinner να αποδεικνύεται η μεγάλη αποκάλυψη της νύχτας στο An, έδιωξαν όποια διάθεση για κουβεντούλες και βόλτες στο μαγαζί. Και σαν να μην έφταναν αυτά πάρε και ένα Cemetery Gates (απόφαση σχεδόν τελευταίας στιγμής) για να έχεις να θυμάσαι ότι με αυτή τη μπάντα θα ασχοληθείς πιο σύντομα από όσο νομίζεις.
Από τεχνικής άποψης, οι MEDEN AGAN ήταν το συγκρότημα που ήμουν πιο περίεργος να δω. Ο χώρος δεν είναι γνωστός για τέτοια live και τα σκαμπανεβάσματα του ήχου δε ξέρεις που θα σε πετύχουν. Επίσης ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα το συγκρότημα με τη Maya. Όντως το συμφωνικό Female Fronted Metal και οι όμορφες δεσποσύνες του δεν χωράνε εύκολα στα υπόγεια. Σαν να παρκάρεις Ferrari στην Αχαρνών είναι.
Τα τραγούδια του πανέμορφου Lacrima Dei περιορίστηκαν ηχητικά και δεν απέκτησαν έναν απλωμένο ήχο παρά μόνο τα τρία τελευταία. Παρόλα αυτά η μπάντα απέδωσε με δύναμη και ευκρίνεια, έδειξε ότι πιστεύει στον δίσκο της, ο κόσμος ήταν μαζί τους, γνωρίζει, ήδη, τα δύο χιτ και φάνηκε από τις αντιδράσεις του. Ένα ανανεωμένο πρόσωπο των Meden Agan με όλα τα φόντα να γίνουν ένα ακόμα πιο μεγάλο όνομα. Οι όποιες ηχητικές ατέλειες και μικρές αδυναμίες (στο στήσιμο της Maya) πιστεύω θα έχουν δουλευτεί μέχρι το πολυαναμενόμενο Voices Of The Mist.
Και μετά βγήκαν οι WARDRUM. Είχαν να παίξουν κάνα χρόνο live οπότε είπαν να βγουν και να πάρουν κεφάλια ....και το έκαναν... και πολύ παραπάνω... δε το λέω μόνο εγώ, όλοι γύρω μου (ακόμα και ο 'παλιός' κ. Φώτης Σωτηρόπουλος των Fortress Under Siege) που σάστισαν με το στόμα ανοιχτό από τον φοβερό ήχο, από τον όγκο της μπάντας, από την ενέργεια, από την άνεση του Κώστα Βρετού να χαμογελάει και να κάνει γκριμάτσες όταν ξεφτίλιζε τη ταστιέρα χωρίς ντροπή και χωρίς πένα. Για ένα από τα καλυτέρα Rhythm Sections στην Ελλάδα που στέκονταν χαλλλλλαροί μπροστά μας και χάριζαν τους ύμνους τους από δω και από κει..... για την καλύτερη νέα φωνή στο heavy fuckin' metal, δεν έχω να πω τίποτα, ούτε και κανείς άλλος μπόρεσε να δει σε τι ύψη έφτασε η φωνή του.
Ο κύριος Γιάννης Παπαδόπουλος έκανε το μικρόφωνο να ντρέπεται, έβγαλε τη ψυχή του μέσα από τις φωνητικές του χορδές και μας την έδωσε έτσι απλά, λες και ήταν μια μπουκιά μπουγάτσας... τέλος με το 'Parental' να το αρχίζει acapella πάνω στη σκηνή, κατέβηκε, ήρθε κοντά μας και άφησε τον κόσμο στο μαγαζί να δείξει στο συγκρότημα την ευγνωμοσύνη του. Το Heavy Metal κρίνεται πάνω στη σκηνή, και τα τραγούδια που κλείνει ο αγγελιοφόρος των Wardrum στους 3 δίσκους, ακούγονται κολασμένα πάνω στη σκηνή, τόσο πολύ που ούτε το 'The Sentinel', ούτε το 'Be Quick or Be Dead' μπόρεσαν να τα σκιάσουν.
Null 'o' Zero
1. Intro
2. Warframe
3. Enemy Within
4. Embrace Your Fear
5. From The Darkness
6. Inshame
7. Cemetery Gates (Pantera cover)
8. King Without A Crown
Meden Agan
1. Divine Wrath
2. Lacrima Dei
3. Everlasting Pain
4. All Seems Lost
5. Embrace The Sorrow
6. Web Of Shadows
7. Nymphetamine (Cradle Of Filth cover)
8. A Journey's End
9. Commemorate The Fallen
Wardrum
1. Shelter
2. The Messenger
3. Phoenix
4. Travel far away
5. In Dependence
6. After Forever
7. Broken
8. Sentinel (Judar Priest cover)
9. Be quick Or be Dead (Iron Maiden cover)
10. Lady Jane Grey
11. Sign of treason
12. Urban Storm
13. Red ruby heart
14. Looking back
15. The meaning of forever
16. Crest of the wave
17. No retreat
18. Faith
19. Parental
Ανταπόκριση: Ανδρέας Ντούτσιας
Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος
