Η αφορμή για μια βόλτα στο Crow την Παρασκευή στις 5/2, δεν ήταν άλλη από την εμφάνιση των Gravastar, Desert Near The End και AmongRuins ως support στους Φιλανδούς Wolfheart. Κατά τη προσφιλή μου συνήθεια πάω πιο νωρίς από την ώρα έναρξης και αυτή τη φορά με περίμενε μια πολύ μεγάλη έκπληξη. Η πληρότητα στο Crow είχε ξεπεράσει το σύνηθες χαμηλό ποσοστό και ίσως από τις λίγες φορές που είδα πολύ κόσμο από την αρχή ενός live.

Πρώτοι στη σκηνή ανέβηκαν οι Gravastar. Πλέον έχοντας στα χέρια τους και τον νέο δίσκο, η εμφάνιση τους είχε αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για μένα καθώς θα ήταν και η πρώτη ακρόαση του νέου υλικού τους. Το "Beneath the Stars", το intro του "Reptilian Dreams" (επερχόμενος δίσκος) έδωσε το έναυσμα στη μπάντα να γεμίσουν το Crow με το "Intergalactic Metal" τους. Από τα μόλις πρώτα λεπτά, φάνηκαν αρκετά συγκεντρωμένοι στο να βγάλουν το νέο υλικό όσο δυνατόν καλύτερα, έχοντας ένα καλό ήχο και τον Σωτήρη Κασσάκο να παροτρύνει τον κόσμο εκμεταλλευόμενος την κάθε ευκαιρία. Οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά δεν έλειπαν με το lyric του "The Serpent God" να παίζει και στις 2 οθόνες και την guest εμφάνιση της Christine Ullorja στα "Mother of the Nation" και "Venomous Spirit" να δίνουν μια ευχάριστη νότα στην εμφάνισή τους. Αν και το τεχνικό πρόβλημα με το μικρόφωνο στα κομμάτια που τραγούδησε η Christine μας στέρησε το να ακούσουμε τη μπαλάντα με την υπέροχη φωνή της, η γενική εικόνα που μας άφησαν ήταν ότι από το "Genetic Genesis" και μετά, η μπάντα έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου.



Playlist:
1. Beneath the Stars
2. The Serpent God
3. Evolution
4. Cold Blood
5. Mother of the Nation (w/ Christine Ullorja)
6. Venomous Spirit (w/ Christine Ullorja)
7. Dragonrider

Από το Melodic Death περάσαμε στο Thrash, με τους Desert Near The End να είναι οι δεύτερη μπάντα που ανέβηκε στη σκηνή. Πλέον ο κόσμος έχει φτάσει απειλητικά κοντά στη σκηνή και από τα μόλις πρώτα δευτερόλεπτα αντιλήφθηκα ότι η κατάσταση άρχισε να σοβαρεύει. Ο Αλέξανδρος Παπανδρέου (φωνητικά) αεικίνητος πάνω στην σκηνή, όντας σε σχεδόν μόνιμη και αμφίδρομη επικοινωνία με τον κόσμο, με χαμόγελο και πολύ καλή διάθεση κέρδισε μόνος του ένα μεγάλο μέρος της καλής σκηνικής παρουσίας. Με τους Θάνο (κιθάρα) και Γιώργο (μπάσο) άξιους συμπαραστάτες στη σκηνή, οι DNTE ως κανονικοί οδοστρωτήρες και με τραγουδάρες όπως τα "Storm On My Side", "The Night" και "Desert near the end" ανέβασαν τη θερμοκρασία για τα καλά και τα κοπανήματα μπροστά στη σκηνή καλά κρατούσαν !

Playlist:
1. Intro
2. The High Pass
3. Storm on my Side
4. Road to nowhere
5. The Night
6. Stormrider ( Iced Earth cover)
7. Desert near the end

Το ελληνικό support στους Φιλανδούς Wolfheart σχεδόν φτάνει στο τέλος του. Το έργο κάποιων λιγοστών φωτογράφων πλέον έχει γίνει mission impossible και το ασφυκτικά γεμάτο Crow είναι έτοιμο να υποδεχτεί την πολύ μεγάλη εμφάνιση των AmongRuins. Όλα ξεκίνησαν με το "Sear Sacrifice" και το Crow... σείεται! Ο όγκος του μπάσου έχει γεμίσει κάθε γωνιά του, η απύθμενη φωνή του Sverd οδηγεί τη μπάντα και η δίκαση του Γιώργου Τζίτζιφα δίνει ρυθμό στο κόσμο για ανεξέλεγκτο χτύπημα. Ο συμπαγής ήχος, το δέσιμο τους ως μπάντα και με κομμάτια όπως τα "Through My Eyes" και "Νo light", οι AmongRuins βρήκαν την ανταπόκριση που τους άξιζε. Τα περισσότερα τραγούδια που ακούσαμε ήταν από τον επερχόμενο δίσκο τους "No Light" όπου θα κυκλοφορήσει στις 11 Μαρτίου. Στo "Intensity", τους συνόδευσε στα φωνητικά ο Αλέξανδρος Παπανδρέου (Desert Near the End) βγάζοντας μια ωραία εικόνα πριν το τελευταίο "Bury the Ghost".



Playlist:
1. Sear sacrifice
2. Beneath the waves
3. No light
4.Through my eyes
5. Mind scrutiny
6. Home of the silent
7. Spirits
8. Intensity (με τον Αλέξανδρο Παπανδρέου από Desert Near the End)
9. The Last Day
10. Bury τhe Ghost.

Ως γνωστόν, στο Hard Music καλύπτουμε μόνο μπάντες και καλλιτέχνες από την Eλληνική Σκηνή. Σε αυτή τη περίπτωση όμως δεν θα μπορούσα να μείνω ασυγκίνητη και να μην κάνω έστω και μια μικρή αναφορά στους πολύ καλούς Wolfheart. Οι εκρηκτικοί Φιλανδοί έδωσαν σεμινάριο προβαρισμένης σκηνικής παρουσίας, με εξαιρετικά παιξίματα καλύπτοντας σχεδόν μιας ώρας show με Melodic Death. Η εμφάνιση τους τελείωσε με φωνές από τον κόσμο για ..."we want more" δίνοντας το φινάλε που άξιζε στη βραδιά.