Η δεύτερη μέρα του Wreck Festival είχε στο μενού πολύ ωραίες μουσικές να ακούσουμε από μπάντες που πρωταγωνιστούν τα τελευταία χρόνια και έχουν θέσει βάσεις σε αυτό που αποκαλούμε ελληνική metal σκηνή. Ο κόσμος από την αρχή έδειξε την διάθεση του τιμώντας με την παρουσία του τις μπάντες και το φεστιβάλ.

Η πρώτη μπάντα της δεύτερης μέρας του Wreck ήταν οι BlackSun. Το Κύτταρο έκανε πάλι το θαύμα του. Μεταμορφωμένη η μπάντα έβγαλε τα καλύτερα στοιχεία της σε υπερθετικό βαθμό Ίσως η αίσθηση ότι η μπάντα έχει περισσότερο χώρο να εκφραστεί, μαζί με τον καλό ήχο και την ευκαιρία που της δίνετε να παίξει μπροστά σε αρκετό κόσμο επιδρά ευεργετικά σε πολλές μπάντες. Έτσι και με τους Blacksun. Τους έχω δει ήδη και μου αρέσει σαν μπάντα, αλλά αυτό που είδα την Κυριακή το βράδυ ήταν κάτι παραπάνω από αυτό που ήδη γνώριζα και περίμενα. Έβγαλαν μια φρεσκάδα, αυτοπεποίθηση και σιγουριά για αυτό που έκαναν ξεκινώντας το φεστιβάλ με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Μια πρώτης τάξεως έκπληξη ήταν το νέο τραγούδι που ακούσαμε με τίτλο Pirates of the Sun, ίσως ο προάγγελος ενός νέου δίσκου ;

1. Intro
2. Fight of Forever
3. Illusion Thought for Life
4. Pirates of the Sun
5. One With the Light



Δεύτερη μπάντα στη σκηνή του Κυττάρου οι Achelous. H πενταμελής μπάντα από την Αθήνα εμφανίστηκε στη σκηνή του Κυττάρου δείχνοντας εξ' αρχής μεγάλη οικειότητα και κυρίως διάθεση. Οι παροτρύνσεις στον κόσμο από τον Chris Kappa είχαν άμεσο αντίκρισμα καθότι φάνηκε ότι υπήρχε αρκετός κόσμος που γνώριζε ήδη τη δουλειά τους. Το Epic Metal που έπαιξαν με επιρροές από τις δεκαετίες των 80's σε συνάρτηση με τα κομμάτια που κάλυπταν θέματα παρμένα από την ελληνική μυθολογία, άρεσε σε αρκετό κόσμο. Αν και σχετικά νέα μπάντα, έβγαλε ένα θράσος στη σκηνή (με την καλή έννοια) που δεν πέρασε απαρατήρητο.

1. Al Iskandar
2. Dragons Nail
3. Myrmidons
4. The Cold Winds of Olympus
5. Gavgamila
6. Guardians of the Light



Η τρίτη μπάντα που ανέβηκε στη σκηνή του Κυττάρου ήταν οι Sorrowful Winds. Η μπάντα έπαιξε κομμάτια από την προσωπική τους δουλειά δίνοντας έμφαση στο τελευταίο τους δίσκο. Οι Sorrowful Winds είναι μια δραστήρια μπάντα όσο αφορά τις ζωντανές εμφανίσεις και η εμπειρία τους αδιαμφησβήτητη. Εκτός από τη μουσική αξία που κουβαλάνε, στη σκηνή υπάρχει ο μοναδικός Μιχάλης Ιωσηφίδης (φωνητικά). Η εμφάνιση της μπάντας είναι στημένη με γνώμονα το performance του Μιχάλη, ο οποίος παίρνει το βάρος όλης της σκηνικής παρουσίας του συγκροτήματος. Με βάση το concept των κομματιών ο Μιχάλης χρησιμοποιώντας τις υποκριτικές του ικανότητες και με την χρήση κάποιων αντικείμενων τονίζει τις έννοιες που πηγάζουν από τα τραγούδια. Το κλειδί, το σπαθί, η μάσκα είναι μέρος της παράστασης που δίνουν οι Sorrowful Winds και όλα έχουν ένα νόημα. Αυτή η εικόνα που μόλις περιέγραψα σε συνάρτηση με τη μουσική των Sorrowful Winds μας χάρισαν την Κυριακή το βράδυ μια αυθεντική Heavy Metal εμπειρία. Γιατί συν τοις άλλοις το metal πρέπει να έχει και μια θεατρική διάσταση στις ζωντανές εμφανίσεις των συγκροτημάτων. Κάτι που λίγες μπάντες το αντιλαμβάνονται.

1. Beggar of Emotions
2. The Key
3. Wings In Chains
4. Windblown song
5. Behind the Mask
6. Scattered Thoughts
7. Non Aligned
8. Sorrowful



Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος οι Illusory ήταν εδώ. Η μπάντα εμφανίστηκε με περίσσια άνεση στη σκηνή και ο κόσμος τους υποδέχτηκε με θέρμη. Με το που μπήκε το Pale Moonlight από το "The Ivory Tower" ξεσήκωσε για τα καλά τον κόσμο, δικαιολογώντας και αυτή τη φορά τη συμμετοχή τους στο φετινό Wreck. Η μπάντα με μπροστάρη τον Dee Thodorou φάνηκε να το διασκεδάζει δίνοντας συνέχεια στα κοπανήματα του κοινού μέχρι τέλους. Οι Illusory είναι μια μπάντα που ο σκοπός της φαίνεται εξ' αρχής. Είναι εκεί για να σε διασκεδάσει, να περάσεις καλά. Είναι Heavy Metal. Μια από τις εκπλήξεις της βραδιάς δεν ήταν άλλη από τον πιτσιρίκο που ανέβηκε στη σκηνή και τραγούδησε μαζί με τον Dee Thodorou, γνωρίζοντας μάλιστα πολύ καλά τους στίχους. Ο μικρός δεν πρέπει να ήταν πάνω από 10 ετών. Συγκίνηση και χειροκρότημα από όλο το Κύτταρο. !!!

1. Afdame (Intro)
2. Beyond Eternal
3. Pale Moonlight
4. Polysyllabic
5. Fake Reality
6. Ivory Tower



Μια από τις πιο όμορφες στιγμές του live ήρθε όταν συνειδητοποίησα γύρω μου ένα γεμάτο Κύτταρο και την ίδια στιγμή ξεπρόβαλαν στη σκηνή δύο μεγάλοι λευκοί σταυροί. Μέσα από τη βοή του κόσμου ξεχώρισε η αιθέρια φωνή της Μαριάννας Κουκουτσάκη η οποία μόλις είχε ξεκινήσει την εισαγωγή για τους Power Crew. Ο κόσμος τους υποδέχτηκε με υπέρμετρο ενθουσιασμό και μέχρι και το ένατο κομμάτι δεν έχασαν το ρυθμό τους, ούτε στιγμή. Η σκηνική τους παρουσία ξεπέρασε τις προσωπικές μου προσδοκίες κατά μακράν. Κινητικοί κατά μήκος και πλάτος της σκηνής με ύφος Metal μπάντας που γνωρίζει πώς να ανεβάσει τον κόσμο σε χρόνο μηδέν. Οι Power Crew εκτός από την μεγαλειώδη εμφάνιση τους είχαν και μια σημαντική έκπληξη για όλους μας. Ακούστηκαν κομμάτια από τον επερχόμενο δίσκο με πιο μοντέρνα στοιχεία αλλά και γυναικεία φωνητικά. Ο κόσμος κυριολεκτικά παραδόθηκε στις ορέξεις του κύριου Μπερτσάτου και της παρέας του και σε καμία περίπτωση δεν δόθηκε η ευκαιρία σε κάποιον να τους χάσει από τα μάτια του.

1. Heaven in Hell
2. Rising, Believe
3. Illusion of choice
4. Walk the Earth
5. The Garden
6. Born Again
7. Last Command
8. Dark Path
9. Stay Heavy



Οι headliners της βραδιάς ανέβηκαν στη σκηνή φέρνοντας μαζί τους και αρκετές εκπλήξεις. Ήταν ήδη γνωστό από πριν ότι οι Fortress Under Siege δεν θα είχαν μαζί τους τον Γιώργο Γεωργίου (πλήκτρα) λόγο της περιοδείας του με τους Innerwish. Το κενό του καλύφθηκε με προ-ηχογραφημένα αλλά σίγουρα η παρουσία του στη σκηνή είναι ανεκτίμητη. Οι Fortress ξεκίνησαν με το κομμάτι που συνηθίζουν να ξεκινάνε τα live τους, το Eyes of the Snake και από τη πρώτη στιγμή ομολογώ ότι κάτι δεν μου πήγαινε καλά. Κάπως μουδιασμένοι μου φάνηκαν και εκτός κλήματος. Όχι δεν έχω μαντικές ικανότητες αλλά σίγουρα δεν ήταν οι Fortress που γνωρίζω. Μετά από λίγη ώρα ήρθε η πρώτη ανακοίνωση από τον ίδιο τον Νίκο Ρουσσάκη όπου μας ενημέρωσε για την απόφαση του να αποχωρήσει από την μπάντα.

Το όνομα του αντικαταστάτη ανακοινώθηκε την ίδια στιγμή και δεν είναι άλλος από τον Μιχάλη Λίβα. Εκτός αυτού, ο Νίκος επίσης ανακοίνωσε ότι η μπάντα πήρε την απόφαση πρόσφατα να συνεχίσει και με δεύτερο κιθαρίστα. Όλα αυτά έγιναν πράξη άμεσα καθώς ανέβηκαν στη σκηνή ο Μιχάλης Λίβας (φωνητικά) και ο νεαρός Τάσος Λάζαρης (κιθάρα) όπου και συνέχισαν το live για κάποια κομμάτια, πλέον με τη νέα σύνθεση. Από αυτό το σημείο και μετά η μπάντα "ανέβηκε" αισθητά κάτι που φάνηκε και στο Νίκο Ρουσσάκη ο οποίος στα τελευταία κομμάτια έβγαλε ενέργεια και το ταπεραμέντο που ήδη γνωρίζουμε. To live των Fortress είχε 2 διαφορετικές εικόνες εκπέμποντας και διαφορετικά συναισθήματα. Ευχόμαστε από καρδιάς καλή συνέχεια στο Νίκο και ένα καλό ξεκίνημα στους 2 νέους κυρίους. Αν και είμαι σίγουρος ότι έχοντας παρέα τους έμπειρους Φώτη Σωτηρόπουλο και Αλέξανδρο Σταύρακα θα ενσωματωθούν πολύ γρήγορα στη μπάντα.

1. Robin Hood - Intro
2. Eyes of the Snake
3. Don't Let Go
4. Eagles Fly Forever
5. Phoenix Rising
6. Last Temptation
7. Blind Faith
8. Hate What we Like
9. Legacy in stone
10. Universal Conspiracy
11. My Foulest Sin
12. Whisper In the Dark
13. Final Attempt
14. Deeds of all Disgrace
15. Blue Valley Shadow

Photo Gallery: