Η αρχή του 3ου WRECK Festival σε έναν από τους καλύτερους live χώρους που έχουμε! Ένα τριήμερο με αποκλειστικά ελληνικά συγκροτήματα είναι σαν τον στίχο των Iron Maiden ''living on the razor's edge''. Οι προθέσεις είναι μόνο καλές, η διάθεση στην κορυφή, το άγχος εάν ο κόσμος το τιμήσει τρυπάει στομάχι δράκου και από την άλλη έχεις και τους Opeth με τους Poem στο πολυαναμενόμενο comeback τους τη μια μέρα και τους Sanctuary με τους φανταστικούς Sacral Rage, τη δεύτερη απέναντι σου.... Σκάμε; ποτέ!
Τους Gravastar, τους είδε αρκετός κόσμος. Για μια νέα μπάντα είναι πολύ σημαντικό να μπορεί να αποδώσει μπροστά σε κόσμο και ειδικά το modern meldodic death metal με το πολύ ωραίο στήσιμο πάνω στην σκηνή. Ο τραγουδιστής και ο μπασίστας ήταν οι πιο κινητικοί. Σαν σύνολο θύμιζε κάτι από Children of Bodom, σε πιο brutal έκδοση. Το μικρό σετ τους με τραγούδια σε mid tempo, καλωσόρισαν το κοινό με τον καλύτερο τρόπο. Αλλά παίδες κάντε και καμία εισαγωγή στα κομμάτια να μάθουμε κανέναν τίτλο...
Οι Motherfaster είναι ένα 3μελές σχήμα με πολύ ''ρομαντική'' δόση χιούμορ! ιδιαίτερη εμφάνιση του μπασίστα/ τραγουδιστή με το κόκκινο κολλητό παντελόνι που θύμισε κάτι από 80's τσίρκο! Και διάθεση να μας εξηγήσει την έμπνευση του! Όλοι οι κερατάδες, τα καθίκια και τα σούργελα που τον ενόχλησαν πέρασαν από τους στίχους τους... Κιθαρίστας και μπασίστας είχαν πετάλια και το κενό της δεύτερης κιθάρας το γέμιζαν με τις ηχητικές τους επιλογές! καλοδουλεμένη μπάντα καθώς είχαν άνεση και ο κιθαρίστας φάνηκε υπέρ αρκετός και στα ρυθμικά ιδιαίτερα όπως και στα σολίδια του. Αυτή η μπάντα, πρέπει να παίζει πάντα με ποιους άλλους παρά μόνο με τους.............
666pack !!!!!. Ο τραγουδιστής είχε τόσο έντονη σκηνή παρουσία που ακόμα και όταν δεν τραγουδούσε συμμετείχε με αυτή καταλυτικά ! Με ύφος που έμοιαζε σαν boost- αρισμένοι AC/DC να παίζουν μπάλα με τα ξώγαμα των Accept, και μέλη από Μarauder και Wild Machine, ο κόσμος δε σταμάτησε να κουνάει τον κώλο του και να πίνει μπύρες. Γι'αυτό γεννήθηκε εξάλλου αυτή η μπάντα και αυτό κάνει. Σας φαίνεται απλό και εύκολο; ΧΑ! Μόνο παιχτούρες μπορούν να το κάνουν να φαίνεται τόσο εύκολο!
Εδώ τα πράγματα χάνουν στο χαβαλέ αλλά όχι στην αναμονή. Οι Disharmony είναι από τις πιο αξιόλογες μπάντες των 90ς. μπορεί να τους χάσαμε για αρκετά χρόνια αλλά το ''Shades Of Insanity' του 2010 μας τους έφερε πίσω με τον καλύτερο τρόπο. Με πιο τον πιο βαρύ ήχο στην 7χορδη κιθάρα και με πιο τεχνικά riffs έδωσαν μια διαφορετική τροπή! Μια σκληρή παρουσία πάνω στη σκηνή που σε ανάγκαζε να στρέψεις το βλέμμα σου πάνω τους ακόμα και αν σου πιπιλούσε το μυαλό (και ότι άλλο)η κοπελιά σου για χαμούρεμα. Όταν κλείνεις με το ''Cosmic Anarchy'' δε ζητάς, επιβάλεις τον σεβασμό!
Οι Parthian Shot από το πρώτο τους πάτημα στην σκηνή έδειξαν επαγγελματισμό . Ο κορυφαίου επιπέδου εξοπλισμός, ειδικά, στις κιθάρες πραγματικά έλαμψαν στα χέρια των δυο ταλαντούχων καθαριστών ! διαμόρφωσαν ένα πολύ όμορφο και ατμοσφαιρικό κλίμα κάτι σαν Dream Theater με δυο κιθάρες. Πολύ καλά καταρτισμένοι τεχνικά και live πάρα πολύ καλύτεροι από το CD! Μια ώρα πάνω στη σκηνή, με διασκευή στο ''Edge of Thorns'' των Savatage, με συμμέτοχη του τραγουδιστή των Disharmony, έτσι κλείνεις ένα φεστιβάλ και έτσι δημιουργείς αδημονία για την δεύτερη μέρα!
Σίμος Χάλαρης
Ανδρέας Ντούτσιας
