Εις την αγγλική, το Cellar door, αναφέρεται ως παράδειγμα για το πώς ακούγεται η ιδανική φωνητική φράση. Από την άλλη, εάν κλείσεις σκυλιά στο κελάρι, αυτό που θα ακούς είναι οι βουρδουλιές που θα τρως από τους φιλόζωους και ουρλιαχτά από τα κλειδωμένα ζωντανά.....

Κάντε λοιπόν τα μουσικά αυτά μαθηματικά και τι βγάζει το αποτέλεσμα; κοπάνημα, φωνές σε ένα ιδανικό ηχητικό σύνολο! Αυτό που μου αρέσει είναι ότι πλησιάζουν περισσότερο στους Planet παρά στους Kyuss. Καιρός ήταν να κοιτάξουμε το τώρα και όχι μόνο το τι έγινε στα 90s'.

Από την όμορφα απλή ιδέα του εξωφύλλου αλά ταινία Tarantino, στην γρεζάτη παραγωγή του Θοδωρή Ζευκιλή στα SCA Studios και σε τίτλους όπως '' Knucles'' και ''Kalimotxo'', όλα δείχνουν ότι αυτός είναι ένας δίσκος που ΔΕ θα σερβίρουμε το φαγητό του σκύλου πάνω του. Από κει και πέρα η δουλειά πάει τραίνο. Ενέργεια, υπέρμετρος ενθουσιασμός που ξεχειλίζει, τύμπανα που φέρνουν στο μυαλό τo groove του Steven Adler με ωραίες ιδέες, όλα δείχνουν ότι στο επόμενο δίσκο τους (καλά να 'μαστε), θα δώσουν ένα πολύ δυνατότερο αποτέλεσμα με καλύτερα εγκολπισμένες τις επιρροές τους.
Τσιμπήστε το όπου το βρείτε! Χώστε το στο cd player του αμαξιού και μη βάλετε στο πίσω κάθισμα του οδηγού κάποιον ευέξαπτο...

Tracklist.
01. Trainfist
02. Hitch n Hike
03. Insane
04. This is a Blackout
05. Knuckles
06. Kalimotxo
07. Confidential Game
08. Soulhunt

Ανδρέας Ντούτσιας