Καλώς ήρθατε 90's! Ένα ολοκαίνουριο συγκρότημα έρχεται να μας πάει πίσω στην εποχή που η αγγλική σκηνή καθιέρωνε τους My Dying Bride και τους Anathema (εκείνους που είχαν το χιτάκι "Sleepless"), τότε που η Νορβηγία περηφανευόταν για το κρυμμένο διαμάντι της Kari Rueslatten και τους Third And The Mortal και εμείς ψοφάγαμε για κάθε γρατζούνισμα των δικών μας On Thorns I Lay (μα τι ονοματάρα είχαν!).
Στον πρώτο τους δίσκο, οι Moaning Silence μας δείχνουν ότι υπάρχουν ακόμα κάποιοι, λίγοι ρομαντικοί που μένουν σε εκείνες τις μέρες. Τραγούδια που οδηγούνται από μελαγχολικές τάσεις πιάνου, και καθαριστικών ξεσπασμάτων με έντονες βάσεις τους Lake Of Tears του "Forever Autumn" και στίχους γεμάτους δάκρυα, ραγισμένες καρδιές, ουλές που αντί να φτιάχνουν τους ρίχνουμε αλάτι. Τα όρια τους; οτιδήποτε αρκεί να φέρνει πόνο και μια γλυκιά μελαγχολία. Το ''As If It Was Yesterday'' με το έντονο "Amelie" συναίσθημα και ακούς την πανέμορφη φωνή της Αιμιλίας να χορεύει πάνω στο βαλς του ρυθμού, στο ''Stay'' εμφανίζονται οι Paradise Lost του "Icon" (το intro είναι βγαλμένο μέσα από τον δίσκο), στο ''An Elegy For The Crestfallen'' χτυπούν τη πόρτα των τάστων οι Theater Of Tragedy του "Velvet"...
Τέλος, έχουμε και διασκευή σε ποιους άλλους... Anathema και μάλιστα μέσα από το "Judgment". Το ''Parissiene Moonlight'' που χωρίς να το αλλάζουν υπερβολικά, το φέρνουν στα μέτρα του δίσκου και το προσθέτουν όμορφα στο σύνολο.
Ένας δίσκος που βγάζει το καπέλο στις επιρροές της μπάντας με σεβασμό και ευλάβεια. Συνδυάζει αντρικά και γυναικεία φωνητικά και ξυπνάει έντονες αναμνήσεις. Ταιριάζει στις βροχερές, χειμωνιάτικες νύχτες χωρίς να εισβάλει μέσα σου να σε κατακλύσει. Είναι, όμως, σίγουρα μια γλυκιά συντροφιά.

1. Solitude
2. Black Skies
3. On Fragile Wings
4. Parisienne Moonlight (Anathema cover)
5. The Last Days Of December
6. As If It Was Yesterday
7. Stay
8. Just Another Day
9. An Elegy For The Crestfallen
10. Sparks Of Light

Ανδρέας Ντούτσιας