God Bless Defcon Fest.! Εκείνη την πρώτη μέρα του Defcon λοιπόν, που πας αρχικά ήρεμος να πιεις την πρώτη σου μπύρα χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το συγκρότημα που αυτοπεριγράφεται ως "southern goth μπλα μπλα", βγαίνουν οι The Road Miles και προσπαθείς να συγκρατήσεις το ποτήρι σου να μην πέσει και το σαγόνι σου μην κρεμάσει. Ατμόσφαιρες, Fuzz, ένταση και μια τραγουδίστρια που έπαιζες στοίχημα ότι θα σπάσει από το πάθος.
Και να λοιπόν, λίγο καιρό μετά που έφτασε και ο δίσκος στα χέρια του HardMusic. Το αργό, νωχελικό tempo του "Demons" σε οδηγεί στο έρημο σπίτι που η Semitone.labs έβαλε στο εξώφυλλο. Ο ανεμοδείκτης του γυρίζει με θόρυβο. Η σκόνη της ερήμου θολώνει τα μάτια σου. Μήπως είδες κάποια φιγούρα να σε κατασκοπεύει μέσα από το παράθυρο; ''He is pulling my leash, As he's grinding his teeth'' το "Crossroads" κρύβει κούκλες voodoo γεμάτες καρφίτσες με τη μορφή σου. Νιώθεις ότι κατευθύνεσαι στην αυτοκαταστροφή σου. Το μουρμουράς μέσα σου... ''your own self destruction''. Νιώθεις να σε έλκει αυτός ο δρόμος. Το σπίτι σε περιμένει "Hey ma, don't want you to see, What I've become believing this way". Στο ερημικό τοπίο που σιγοσβήνει ο ήλιος και είδες μια φιγούρα να σε κοιτάζει. Σκόνη και τελευταίες ακτίνες. "Gold and Shadows". ''They cover it with gold and shadows, I must confess, I know what follows''.
Οι Doors, οι Madrugada, οι Bauhaus, οι Kyuss και τα Διάφανα Κρίνα... συντροφεύουν τα βήματα σου σε ένα μπλέξιμο σχεδόν ιδανικό. Και λέω σχεδόν, γιατί τους προτιμώ με τη προσθήκη πλήκτρων που είχαν στο live τους στο An από τις 2 κιθάρες που έχει ο δίσκος.
Ακούστε το βράδυ με λίγα φώτα. Λικνιστείτε... το ερημικό σπίτι των Τhe Road Miles είναι γεμάτο κινδύνους που ξυπνούν τα πιο ενδόμυχα ένστικτα.
Tracklist:
1. Demons
2. Crossroads
3. Story's over
4. Hey Ma
5. William Blake
Ανδρέας Ντούτσιας




