Ανηφορίζεις Σάββατο απογευματάκι για το Θέατρο Βράχων του Βύρωνα και η διάθεσή σου, παρά τη γύρω μαυρίλα, φτιάχνει εξ αρχής. Μια νεολαία που σε πείσμα πολλών ακόμα ζει. Χωρίς τα λεφτά τους. Χωρίς την υπερβολή τους. Xωρίς τα κανάλια τους. Χωρίς τα δήθεν τους. Με τον δικό της γνήσιο τρόπο. Μαθητές, φοιτητές αλλά και γονείς και φίλοι βρέθηκαν στο 11ο Schoolwave Festival και τίμησαν με την παρουσία τους τα συγκροτήματα και την διοργάνωση. Σε μια Ελλάδα χρεωκοπημένη ηθικά, οικονομικά και πολιτικά εδώ και χρόνια, ένα μαθητικό festival, με τους καλεσμένους του, αποτελεί όαση ελπίδας, δυσεύρετης στις μέρες μας.
Περίπου κατά τις 20:15 λοιπόν, ο "Mr.Schooligan" Χρήστος Ιωαννίδης ανεβαίνει στη σκηνή για να καλωσορίσει τον λιγοστό ακόμα κόσμο (η ζέστη σίγουρα έπαιξε τον ρόλο της εκεί) και από μικροφώνου να μας δηλώσει: «Κάθε χρόνο λέμε πως είναι το τελευταίο Schoolwave, αλλά κάθε φορά το μετανιώνουμε και ξαναμπαίνουμε σε αυτήν τη διαδικασία. Φέτος λοιπόν δεν θα το πούμε». Το σύνθημα δόθηκε.

Χαρά And The SuckTunes
Μας ήρθαν από την Καρδίτσα και έπαιξαν...κάτι από όλα! Jazz, Funky, Swing... Άνετοι, αεράτοι, ιδανικοί για ένα όμορφο ξεκίνημα στον ντάλα ήλιο, με πινελιές χιούμορ (πέρασαν από καγκέλια μέχρι Χιώτη αλλά και «Φίλα με ακόμα»), με βιολί, σαξόφωνο και highlight το solo του Ηλια Παλαπελα με την κιθάρα του πίσω στο σβέρκο!

The Blank
Έπαιξαν και στο περσινό Schoolwave και δεν έχασαν την ευκαιρία να το επαναλάβουν. Ζέσταναν τον κόσμο που ολοένα κι ερχόταν, έπαιξαν το indie rock τους με κέφι και ζωντάνια και κατά τη διάρκεια του set τους, είδαμε και το πρώτο «δειλό-δειλό» pit. Αν συνεχίσουν με την ίδια ποιότητα σίγουρα θα βρουν τον ήχο εκείνο που θα τους προσδιορίσει ως μπάντα και θα τους κάνει να ξεχωρίσουν.

SleepFish
Pop/punk μπάντα από την Αθήνα οι οποία είχε εμφανιστεί και στο Schoolwave του 2013. Όπως οι ίδιοι δήλωναν, ήταν εκεί για να διορθώσουν τα λάθη που έκαναν σε εκείνη την εμφάνιση. Και τα πήγαν περίφημα. Θύμισαν Paramore, Evanescence , Anouk (στα δυνατά της). Το highlight της εμφάνισης: ως άλλοι Slipknot (ηχητικά καμία σχέση όπως προαναφέραμε), έβαλαν την αρένα να καθίσει κάτω αλά "Spit it out" φάση, για να εκτιναχθούν στον αέρα, δευτερόλεπτα αργότερα. Ωραία πράγματα!

Project Zeroed
Και τούτοι παλιοί γνώριμοι του festival (2011), έτυχαν θερμότατης υποδοχής από το νεανικό κοινό του Schoolwave. Με έναν απίστευτα χαρισματικό τραγουδιστή που η φωνή του σε άγγιζε από τα πιο μελωδικά ως τα πιο «γρεζάτα» ή και τσιριχτά σημεία της! «Είμαστε εδώ για να γεφυρώσουμε τα είδη» είπαν παρουσιάζοντάς μας το alternative metal τους και λίγο πριν το "Till the end" (που αποτελεί και video-clip της μπάντας) σηκώσει χώμα στον αέρα του Βύρωνα, κατευθείαν από την αρένα.

Inhuman Rage
Μια μπάντα που έφτασε στον Βύρωνα από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για να προκαλέσει πραγματικά χαμό. Από το επιβλητικό intro κιόλας, όσο αυτό ακουγόταν από τα ηχεία, η αρένα είχε προετοιμαστεί για το πρώτο "wall of death", το οποίο έδωσε τη θέση του σε ένα circle pit που σχεδόν έμεινε εκεί όλο το υπόλοιπο της βραδιάς. Απολαύσαμε μοντέρνο, ποιοτικό, τεχνικό death metal, παρόλο που είχαν σκαμπανεβάσματα στην ένταση του ήχου (κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται οι ίδιοι προφανώς) . Στατική κατά τα 4/5 μπάντα, με έναν τραγουδιστή όμως να τα σπάει και να ξελαρυγγιάζεται για 5! Κατάφεραν και λαχάνιασαν ολόκληρη την αρένα. Το δεύτερο "Jump the fuck up" της βραδιάς ήταν για πάρτη τους.

Dispersal
Και αυτοί Θεσσαλονικείς (από το ΙΕΚ Μουσικής Τεχνολογίας), βρήκαν μια μάλλον...κουρασμένη αρένα από τους Inhuman Rage που προηγήθηκαν. Μια αρένα η οποία, με εξαίρεση το μόνιμο circle pit (κάπου εκεί στα δεξιά), παρέμεινε ήρεμη, παίρνοντας ανάσες από ό,τι προηγήθηκε αλλά και για ό,τι θα ακολουθούσε, παρά τις συνεχείς παροτρύνσεις του τραγουδιστή της μπάντας για το αντίθετο. Αυτό αποτέλεσε μάλλον την αδικία της βραδιάς, καθώς οι συνθέσεις ήταν αξιοπρεπέστατες και – χωρίς να πρωτοτυπήσουν είναι η αλήθεια- δυνατές. Πάντως δικό τους ήταν το πιο γρήγορο –σε περιστροφική ταχύτητα- circle pit της βραδιάς.

ΑΜΚΕΝ
Έχει νυχτώσει για τα καλά στον Βύρωνα, το θέατρο είναι μισό γεμάτο. Οι AMKEN έχουν ανέβει ήδη στη σκηνή και είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν το λυσσασμένο τους thrash. Με πλάτη ακόμα στον κόσμο, είναι οι πρώτοι που ακούν το όνομά τους από κάτω, ο Βάνιας γυρίζει, ανταποδίδει τον χαιρετισμό με devilhorns και το σφυροκόπημα ξεκινά. Ασταμάτητο headbanging πάνω και κάτω από τη σκηνή, μας έδωσαν και ένα νέο κομμάτι εκτός από εκείνα του EP. Με τον καλύτερο ήχο ως τώρα και έναν μπασίστα θηρίο σε κλουβί, να μην τον χωράει ο τόπος. Οι AMKEN είναι έτοιμοι: στα live σαρώνουν, τα riff σου οργώνουν τον εγκέφαλο, το μπάσο και τα τύμπανα σπέρνουν πανικό, το εξώφυλλο του EP (Adrenaline Shot), αν έχεις ακούσει έστω μια φορά τα τραγούδια, το κοιτάς και ιδρώνεις. Δώστε μας ένα full-length και πάρτε μας το σκαλπ. Η εμφάνιση των μαθητικών συγκροτημάτων έκλεισε με την ιαχή "My zombie peeeeeeeeets" και έφτασε η ώρα των guests.

Bombing the Avenue
To 2011 εμφανίστηκαν στο ίδιο festival ως μαθητική μπάντα. 4 χρόνια αργότερα είναι guests κάτω από τους Planet of Zeus. Σε πολύ διαφορετικό mood από όσους προηγήθηκαν, οι υπνωτιστικές, μυσταγωγικές μελωδίες τους, οι απόκοσμοι heavy rock ήχοι τους, ήρθαν να μας πάρουν από το πεδίο μάχης που βρισκόμασταν και να μας αφήσουν σε πιο ψυχεδελικά μέρη. Ο κόσμος έδειξε να τους γνωρίζει κι έτσι κατάφεραν να ζεστάνουν και το αριστερό κομμάτι της αρένας, εκείνο που για ώρα έμενε «ανενεργό» ως προς τον τρόπο που εκφραζόταν. Σίγουρα μια μπάντα από την οποία περιμένουμε πάρα πολλά στο άμεσο μέλλον. Α! Το "Cruella", live, τα σπάει ακόμα περισσότερο!

Planet of Zeus
Περίπου έντεκα και κάτι. «Σεξ και βία στον πλανήτη Δία» από την αρένα. Οι κερκίδες αδειάζουν σχεδόν, ο κόσμος συγκεντρώνεται μπροστά και γεμίζει την αρένα, αφού όλοι ξέρουν τι πανηγύρι πρόκειται να ακολουθήσει εκεί κάτω. Παλιό αμερικάνικο blues γεμίζει τα ηχεία όσο η μπάντα ετοιμάζεται πάνω στη σκηνή και όσο ένα ακόμα "wall of death" παίρνει τη μορφή του μπροστά σε αυτή. Και γίγνεται χάος. Οι Planet βγαίνουν με ήχο βαρύ κι ασήκωτο, θαρρείς και ο τεράστιος βράχος μετατοπίζεται μπροστά από τη σκηνή και παίζει ο ίδιος! Με επιλογές που δεν αφήνουν περιθώρια ανάσας και από τη blues-ιά του "Sky high heels", στο ψυχωτικό rock'n'roll του "Something's wrong" με την αρένα σε παραλήρημα. Σχεδόν μεσάνυχτα πια και ο Μπάμπης αναφωνεί «Schoolwave καλησπέρα, είμαστε οι Planet of Zeus! Πρώτο τραγούδι για σήμερα...»...το riff της εισαγωγής του "Leftovers" τραγουδιέται ακόμα και από τις πέτρες. "Vigilante" και "Vanity Suit" κλείνουν μια εμφάνιση η οποία για μία περίπου ώρα τσάκισε κόκκαλα στο Θέατρο Βράχων. Δεν νομίζω πως με τους P.O.Z. γίνεται και αλλιώς όμως. Αυτή τη φορά δεν προσκάλεσαν το κοινό να ανέβει πάνω στη σκηνή, όπως στο Schoolwave του 2012, όταν και βρέθηκαν να παίζουν στριμωγμένοι ανάμεσα σε 100 περίπου άτομα! Καληνύχτισαν λέγοντας «Ήσασταν οι Planet of Zeus" και όλοι έφυγαν με το χαμόγελο που πρέπει να συνοδεύει τέτοιες βραδιές.

Ένα τεράστιο μπράβο στη διοργάνωση η οποία ήταν άψογη σε κάθε επίπεδο, από τους εθελοντές μέχρι την ταχύτητα εναλλαγής των συγκροτημάτων πάνω στη σκηνή. Ευχόμαστε από καρδιάς «πάντα τέτοια», μια ευχή που πλέον μόνο τυπική δεν είναι. (Ακολουθεί photo gallery)

Ανταπόκριση: Ηλίας "ΔΑΙΜΩΝ" Παπάζογλου

Φωτογραφίες: Χρήστος Λεμονής