Η ταινία "San Michele aveva un gallo" ( "Ο Σαν Μίκελε είχε ένα κόκορα") των αδερφών Ταβιάνι που κυκλοφόρησε το 1972 είναι μεταφορά ενός διηγήματος του Λέοντα Τολστόι. Τοποθετείται στην Ιταλία του 1910 και αφηγείται την ιστορία του Τζούλιο Μανιέρι, ο οποίος είναι γόνος εύπορης οικογένειας, αλλά και αρχηγός μιας ομάδας αναρχικών. Η ομάδα πραγματοποιεί εξέγερση ενάντια στους τσιφλικάδες της περιοχής και ο Μανιέρι συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Τελικά η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια και ο Μανιέρι κλείνεται στην απομόνωση, όπου για 10 χρόνια δεν έχει καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Η πρώτη του επαφή με άλλους ανθρώπους ήταν κατά τη μεταφορά του σε άλλη φυλακή, όπου συνάντησε μια ομάδα νεότερων πολιτικών κρατουμένων. Συζητώντας μαζί τους απογοητεύεται καθώς συνειδητοποιεί πόσο ξεπερασμένες θεωρούνται οι πεποιθήσεις του. Έτσι, καθώς αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος προχωράει χωρίς εκείνον, αλλά και τη ματαιότητα του να υπερασπίζεται τα ιδανικά του, βάζει τέλος στη ζωή του.
Η ταινία αυτή έγινε η αφορμή για το τραγούδι "San Michele" του Θανάση Παπακωνσταντίνου που κυκλοφόρησε το 2011 στο δίσκο του "Ο ελάχιστος εαυτός".

Επιμέλεια: Κατερίνα Ρογδάκη