Πρόκειται για ένα μελοποιημένο από τον Δημήτρη Ζερβουδάκη ποίημα του Νίκου Καββαδία. Υπάρχει η φήμη ότι ο Ν. Καββαδίας το έγραψε για κάποιον ποιητή με το όνομα Καίσαρας, ο οποίος αυτοκτόνησε και στο τελευταίο του σημείωμα έγραφε "Φαίνεται πια πως τίποτα – τίποτα δεν μας σώζει".
Ωστόσο φαίνεται πως η αλήθεια είναι λίγο διαφορετική. Το ποίημα γράφτηκε όντως για τον ποιητή Καίσαρα Εμμανουήλ το 1932 και ονομάζεται "Γράμμα στον ποιητή Καίσαρα Εμμανουήλ", ο οποίος δεν αυτοκτόνησε, αλλά πέθανε το 1970 από ζάχαρο. Λέγεται επίσης ότι το ποίημα αυτό αποτελεί όντως απάντηση στη φράση του Εμμανουήλ που αναφέραμε παραπάνω, καθώς ο Καββαδίας γνώριζε καλά την περίοδο κατάθλιψης που βίωνε τότε ο Εμμανουήλ.

Επιμέλεια: Κατερίνα Ρογδάκη