Ο Βασιλιάς της Σκόνης
Το τραγούδι αυτό, το οποίο κυκλοφόρησε στο δίσκο "Ξεσσαλονίκη" το 1993, δεν είναι καθόλου ένα προϊόν λύπης όπως ο περισσότερος κόσμος πιστεύει. Όπως ο Π. Παυλίδης λέει, γράφτηκε τη δεύτερη μέρα που βρισκόταν στη Γαλλία με σκοπό να μείνει για αρκετό διάστημα. Η χαρά του ήταν τεράστια κι έτσι απλά έγινε η αρχή του τραγουδιού. Στους στίχους του περιγράφει τον εαυτό του στη Γαλλία του παρόντος του ("ξεχασμένος στο νότο....") σε συνδυασμό με τη Γενεύη του παρελθόντος του ("γεννημένος αλλού....").

Μόχα

Το “Μόχα” έγραψε ο Παύλος Παυλίδης μέσα σε ένα πλοίο ταξιδεύοντας προς την Αμοργό με αρκετή κακοκαιρία. Μιλάει για ένα ναύτη, ένα φανταστικό πρόσωπο. Ο Π. Παυλίδης όμως ήθελε το πρόσωπο αυτό να έχει όνομα. Την προσοχή του τράβηξε το όνομα σε ένα βιβλίο που ήταν δίπλα του, το οποίο λεγόταν “Μόχα ο τρελός, Μόχα ο σοφός”. Ρίχνοντας λοιπόν μια ματιά στο βιβλίο διαπίστωσε ότι ο Μόχα είχε πεθάνει από τα βασανιστήρια σε μία φυλακή της Νιγηριανής χούντας. Ο Μόχα είχε καταδικαστεί, γιατί κάθε φορά που είχε κάτι σημαντικό στο μυαλό του έβγαινε στο δρόμο και το φώναζε. Έτσι προέκυψε και το παρατσούκλι του, το οποίο έγινε και ο τίτλος του βιβλίου. Έτσι ονόμασε και ο Π. Παυλίδης το ναύτη του. Ενώ όπως λέει ο ίδιος, την Αμοργό είχε στο μυαλό του όταν το έγραφε. Τα βράχια που βρίσκονται σε μια παραλία του νησιού σκεφτόταν όταν έγραφε για τα βράχια που θα γίνουν σκόνη, τα οποία όπως λέει παρατηρεί τα τελευταία χρόνια να τα αλλάζει η θάλασσα και συμβολίζουν για εκείνον πως και το πιο σκληρό πράγμα όταν παραμένει ακίνητο μπορεί να καταστραφεί από το πιο μαλακό, το οποίο όμως κινείται.

Επιμέλεια: Κατερίνα Ρογδάκη