Ρενέ ονομαζόταν το κορίτσι που αποτέλεσε την έμπνευση για το τραγούδι των αδερφών Κατσιμίχα "Μια βραδιά στο Λούκι". Το Πάσχα του 1978 η Ρενέ γνώρισε στη Ζάκυνθο τον Άγγελου Σφακιανάκη και την παρέα του, που έκαναν εκεί τις διακοπές τους. Έκανε εντύπωση σε όλους τους άρρενες της παρέας. Χαρακτηριστικά μεταξύ τους σχολίαζαν "Είναι θελκτική αλλά χωρίς σεξισμό. Είναι κορίτσι με την αθωότητα αγοριού. Είναι άφυλα ερωτική. Είναι νεράιδα αλλά και του κόσμου τούτου". Τελειώνοντας οι διακοπές και επιστρέφοντας στην Αθήνα ο Άγγελος Σφακιανάκης συνέχισε να βλέπει τη Ρενέ. Ένα βράδυ είχαν πάει στο μπαρ "Λούκι", στο οποίο αναφέρεται και ο τίτλος του τραγουδιού. Εκεί συνάντησαν κι άλλους φίλους, ανάμεσά τους και ο Χάρης Κατσιμίχας με τον Νίκο Ζιώγαλα, τον "Νικόλα" του τραγουδιού. Όλο το τραγούδι λοιπόν περιγράφει πώς ένιωσε εκείνο το βράδυ ο Χάρης Κατσιμίχας για εκείνη την κοπέλα, πράγμα που αποκάλυψε στον Άγγελο Σφακιανάκη πολλά χρόνια μετά. Η Ρενέ πρόσφατα έφυγε από τη ζωή και ο Άγγελος Σφακιανάκης την αποχαιρέτησε με τον δικό του τρόπο:
«Την Κυριακή πριν το Πάσχα του '78 ο Αντώνης Βεζυρτζής, ο Εμμανουήλ Κουτσουρέλης κι εγώ, αποφασίσαμε να περάσουμε την Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση τελείως μόνοι στο άδειο πατρικό του Αντώνη στην Ζάκυνθο. Όμως ήταν άλλες οι βουλές του Σύμπαντος . Η πληροφορία διέρρευσε, και τα σχέδια ανατράπηκαν. Από την Μεγάλη Τετάρτη άρχισαν να έρχονται πρώην, νυν και επόμενες και μαζί με τους παλιούς φίλους του Αντώνη που πέρναγαν για ένα γεια, το πατρικό γρήγορα έγινε youth hostel.
Την Μεγάλη Παρασκευή πέρασε απ το σπίτι με κάτι φίλους του οικοδεσπότη μια ξεχωριστή ύπαρξη. Αδύνατη, τρυφερή, πρόσχαρη με μακριά δάχτυλα και κομμένα τα μαλλιά της αλά γκαρσόν. Μας την σύστησε ο συνοδός της, από δω η «Ρενέ» . Η χάρη της και μια γλυκιά καλοσύνη τυλιγμένη με την αστική της ευγένεια απλώθηκε σε όλη την παρέα. Κάναμε συντροφιά και η Ρενέ ξανά ήρθε την επομένη μόνη.
Το βράδυ με τον Αντώνη γοητευμένοι και οι δύο από την νέα γνωριμία πίναμε και συζητούσαμε ως μύστες του ωραίου προσπαθώντας να προσδιορίσουμε την γοητεία της . Ο Αντώνης που ήταν εικαστικός , εκείνα τα χρόνια δούλευε κάτι σχεδιαστικές φόρμες που ήταν πότε κοίλες και πότε κυρτές ανάλογα στο φως και την εσωτερική διάθεση του παρατηρητή.
Μ' αρέσει γιατί είναι «ήτο δεν ήτο» δήλωσε.
Είναι θελκτική αλλά χωρίς σεξισμό. Είναι κορίτσι με την αθωότητα αγοριού. Είναι άφυλα ερωτική. Είναι νεράιδα αλλά και του κόσμου τούτου συμπλήρωσα εγώ.
Η Ρενέ είχε βαφτιστεί πλέον από τον Βεζυρτζή ως «ήτο δεν ήτο». Έτσι δεν έμαθα ποτέ το επίθετό της.
Η Πασχαλιάτικη Ζάκυνθος τελείωσε και συνεχίσαμε να βλεπόμαστε στην Αθήνα.
Ένα βράδυ πήγα την Ρενέ στο Λούκι, ένα μπαρ στη Χάρητος.
Συνάντησα γνωστούς και φίλους. Ο Αλέξης, ο Νίκος, ο Γιώργος, η Τούλα, ο Θωμάς. Το Λούκι ήταν στέκι. Ήταν κι ο Χάρης Κατσιμίχας με τον Ζιώγαλα εκεί. Με τον καιρό με τη Ρενέ χαθήκαμε.
Μετά από χρόνια ο Χάρης μου εκμυστηρεύτηκε εγκάρδια πως το κορίτσι που περιγράφει στο τραγούδι «Μιά βραδιά στο Λούκι» ήταν το κορίτσι που συνόδευα εκείνο το βράδυ. Το «Μιά βραδιά στο Λούκι» γράφτηκε με αφορμή την Ρενέ.
Είμαι βέβαιος πως γράφτηκαν κι άλλα τραγούδια για κείνη, απλώς δεν τα έμαθα ποτέ.
Καλό ταξίδι Ρενέ».
Επιμέλεια: Κατερίνα Ρογδάκη
